आम्ही कोण २ (शार्दूलविक्रीडित)

तुमच्या पहिल्या प्रतिसादाने खरं तर माझाच उत्साह वाढला आहे. धन्यवाद..

याला म्हणतात चारोळी....वाह काय भारी आहे
डांबीसा चालू राहू दे रे!(तसे तुम्ही आमच्यापेक्षा वयाने मोठे आहात,पण एकेरी उच्चाराने आम्हाला अधिक जवळीक वाटते)

जय महाराष्ट्र!
(कट्टर मराठी) -इनोबा

वा! ही डांबीस पावती आपल्याला आवडली बरं का.

जय महाराष्ट्र

तात्या,
तुमचा प्रतिसाद स्वागतार्ह!

पुष्करराव, झकास कविता बरं का...!
"झकास" ही प्रतिक्रिया वाचून आश्चर्यचकित झालो. छोट्याश्या चारोळीला ही दाद मिळेल असं वाटलं नव्हतं.

मिसळपाववर र्‍हस्व-दीर्घाचे, व्याकरणाचे आणि प्रमाणभाषेचे फाजील कौतुक खपवून घेतले जात नाही! मिसळपाववर शुद्धीचिकित्सक नावाचा आचरटपणाही नाही! :)

माहीत आहेच. म्हणूनच मी मराठी आंतरजालावर पहिलं लिखाण मिसळपाववर केलं, त्यानंतर आत्तापर्यंत सतत मि.पा. वर येत असतो आणि काहीतरी तुटपुंजं लिखाण करत असतो. (आंतरजाल सुविधा मिळण्याबाबत अडचणी आहेत.) त्यामुळे वेळच मिळत नाही.
विष्णुगुप्त २ डोक्यात तयार आहे, पण कागदावर उतरत नाहिये. त्यामुळे परत माझी अवस्था "बोलायाचे कितीक आहे पण..." अशी झाली आहे. ("बोलायाचे कितीक आहे पण..." ही माझीच कविता आहे, मि.पा. वरचं माझं पहिलं लिखाण.... ही त्याची जाहिरात समजा हवं तर)

सध्या असं काहीतरी चारोळ्या वगैरे करून दिवस काढतो आहे.

-पुष्कर

प्रिय वडापाव,

रहस्व-दीर्घाची काळजी करू नका.
अजिबात काळजी करत नाही.

तुम्ही असल्यावर कोणाची भिती आहे मला!

-पुष्कर (साहेब नव्हे)

मम कविता-लेखन-विषये एकं संस्कृत-वचनं पठित्वा अहम् अतीव उल्लसितोस्मि। (अत्र अहम् अवग्रहचिन्हम् टंकितुम् न शक्नोमि। क्षमस्व भगवन्!) शार्दूलविक्रीडिते न लिखिते अपि मया एषा कविता रोचिता।

भवताम् एक: मराठी-भाषायाम् लिखिता पंक्ति: अपि सुंदरास्ति। "मिसळू वचने" हे शब्द तर खूपच आवडले.

-पुष्करः (एकः संस्कृत-(मूर्ख)-शिरोमणि:)

वर काही प्रतिसादांत "कवयः निरंकुशः" असे म्हटले आहे.

त्याचा अर्थ
अनेक कवी धरबंध नसणारा आहे.

पहिल्या श्लोकाचा पहिला भावार्थ असा आहे.
हे अनेकाला एक म्हणून उल्लेख करणे हा "बहुतांत एकता" दाखवण्याचा प्रकार आहे काय? श्लोकाची दुसरी ओळ पहिल्या ओळीचे मराठी भाषांतर आहे.

त्याच श्लोकाचा श्लेष दुसरा अर्थ :
अनेकांमध्ये एकता बघण्यासाठी/दाखवण्यासाठी मिसळलेली वाक्ये ऐका/बघा. (आणि श्लोकात दोन भाषांतील वाक्ये मिसळलेली आहेत.)

---
दुसरा श्लोक :

नपेक्षा "कवयः" शब्दाचा अर्थ "अनेक कवी" असा न घेता, एकच "क-वय" असे आपण म्हणू शकतो.

"क"(म्हणजे पाण्या)सारखे ज्याचे वय आशु (सहज [वाहावत जाणारे]) आहे, तो क-वय धरबंध नसणारा आहे.
वाटेल तसे शब्द योजणारे (श्लेष - पावले ठेवणारे) अनेक कवी मात्र धरबंध नसणारे आहेत.

"एकं सत् विप्रा बहुधा वदन्ति ।" या शास्त्रवचनाच्या सारखे प्रतिसादाचे शीर्षक आहे. त्या शास्त्रवचनातही एक/बहु असा उल्लेख आला आहे, ही सौम्य गंमत.

शार्दूलविक्रीडितच आहे.

चतुरंग

अहमपि संस्कृतेन लिखितुं च वक्तुं शक्नोमि । मया संस्कृतेन B.A. B.Ed. कृता । नैकवारं संस्कृतभारत्या: शिबिरे अपि उपस्थितोस्मि । भवान् मिलित्वा आनन्दमभवत् ।

अहो सृष्टीलावण्य, आम्हालाही समजेल असं काही लिवा की! तुमचं ते संस्कृत आमच्या पार डोक्यावरून जातंय बगा! :)

आपला,
(मिसळ चापणारा मराठी!) तात्या.

केवळ श्री.पुष्कर यांची कविता :
आम्ही कोण म्हणोनि काय पुसता आम्ही उद्याचे रवी
उल्लंघू सगळ्या दिशांपलिकडे आव्हान-क्षेत्रे नवी
संचारू मनसोक्त वायुलहरींवरती पुन्हा एकदा
पादाक्रांत करूनि टाकु सगळी धरती पुन्हा एकदा
ही शार्दूलविक्रीडित वृत्तात आहे.तसेच कवितेचा आशय ही उत्तम आहे. प्रतिसादातील कोणतीही कविता शा.वि. वृत्तात बसत नाही; असे दुर्दैवाने म्हणावे लागते.
......
शार्दूल विक्रीडितात १९ अक्षरे असतात.त्यांचे गण :म,स,ज,स,त,त,ग.(शेवटचे अक्षर गुरू.)
(मा सा जा स त ता ग येति गण हे शार्‍दूल विक्रीडितीं |)
अथवा: मानावा समरा जनास समरा ताराप ताराप गा | अशाच क्रमाने र्‍हस्व-दीर्घ अक्षरे हवीत. श्री.पुष्कर लिहितात "मंगलाष्टकांची चाल म्हणजे शार्दूल विक्रीडित"हे बरोबर आहे.(काही हौशी मंडळी स्वरचित मंगलाष्टके म्हणतात त्यांत फारच ओढाताण असते.)
.....
मातीत ते पसरले अतिरम्य पंख..(कवि ना.वा. टिळकः ...केवढे हे क्रौर्य !!..क्षणोक्षणि पडे..)
हे कडवे वसंततिलका वृत्तांत आहे...(जाणा वसंततिलका त,भ,जा,ज,गा,गीं..१४ अक्षरे.
ताराप भास्कर जनास जनास गा गा ) असो.