जे न देखे रवी...

तू (अर्थात त्याच्या नजरेतून ती...)

Primary tabs

तू परत येणार नाहीस हे
मला केव्हाच कळलं आहे
माझं वेड मन मात्र अजून
तसं तुझ्यातच गुंतलं आहे

माझाच मूर्खपणा होता तो
सारं काही गृहीत धरलं मी
डोळे मिटून अंधा~या रात्री
झणी शिडात वारं भरलं मी

कसा दोष तसा देऊ तुला मी
तुझं तसं काहीच चुकलं नाही
पण मी तरी सांग काय करू
पापण्यांवरचं पाणी सुकलं नाही

कशीही होवो तशी माझी अवस्था
तुझंच भलं असेल मनात माझ्या
हसेन इथे मी लपवून आसवाना
जखमा असतील जरी मनात ताज्या

जगाच्या पाठीवर, कुठेही राहा तू
फुलू दे गुलमोहर तुझ्या अंगणीचा
पडतील जिथे जिथे पाउले तुझी,
असू दे हळूवार मखमलि गालीचा

धनंजय

म्हणजे कवीच्या मनातली लय समजेल, आणि आस्वादाचा आनंद वाढेल.

प्राजु

जगाच्या पाठीवर, कुठेही राहा तू
फुलू दे गुलमोहर तुझ्या अंगणीचा
पडतील जिथे जिथे पाउले तुझी,
असू दे हळूवार मखमलि गालीचा

या ओळी छान आहेत.

- प्राजु

ऋषिकेश

कविता ठिक वाटली.
याच शीर्षक मात्र खूप आवडलं (अर्थात त्याच्या नजरेतून ती...)
हा अर्थात फार महत्वाचा वाटतो :) या "अर्थात" मुळे बर्‍याच दिवसांपासून पडलेले प्रश्न पुन्हा आठवले.

  • अश्या कविता मुलंच का लिहितात?
  • मुलींच प्रेम कधी असफल होतच नाहि का?
  • का मुलिंचा प्रेमभंग होतो तेव्हा दुसरा तिच्या आयुष्यात आलेलाच असतो? (नवरा म्हणून का असेना) त्यामुळे त्यांना अशा कविता करत बसायला वेळच मिळत नाहि (किंवा वेळच येत नाहि)
  • का अश्या भावना मुली चार चौघात मांडत नाहित?
विसोबा खेचर

कशीही होवो तशी माझी अवस्था
तुझंच भलं असेल मनात माझ्या
हसेन इथे मी लपवून आसवाना
जखमा असतील जरी मनात ताज्या

क्या बात है...!

जगाच्या पाठीवर, कुठेही राहा तू
फुलू दे गुलमोहर तुझ्या अंगणीचा
पडतील जिथे जिथे पाउले तुझी,
असू दे हळूवार मखमलि गालीचा

वा सतिश! अगदी हृदयाला हात घातलास रे!

जियो..!

तात्या.