वॉव.. कसलं समजुतदार आणि शहाणं बाळ आहे तुमचे!!
माझा काही संबंध नसताना नुसतं वाचून जीव भरून आला.. तुमची काय हालत झाली असेल?
सहीच!
आवडली ही लेखमाला!
http://www.bhagyashree.co.cc/
सगळे भाग छान, प्रामाणिकपणे मांडले आहेत.
आपला मुलगा एक चांगला माणूस आहे, हे संस्कार आत कुठेतरी त्याच्या लहानपणी आपणच रुजवले असतील्.......समर जॉबच्या निमित्ताने ते व्यवहारी जगातही कधी कुठे चालू शकतात हे त्याला समजले. इकॉनॉमी काय दर काही वर्षांनी खाली वर होणार पण अनुभवातून आलेलं शहाणपण कायमसाठी असतं.
आपल्या पेशंसबद्दल दाद द्यावीशी वाटते.
मुलाला शुभेच्छा!
रेवती
उत्तम संस्कार हीच जगाच्या पाठीवर खरी शिदोरी ठरते...
पैसा काय कसाही मिळतो...
छोटेखानी लेखमाला आवडली.
----
कळप-मनोवृत्तीचा सूक्ष्म अभ्यास करण्यात आम्ही गढलेलो असल्यामुळे कंपूबाजी करायला आमच्याकडे वेळ नाही
"mom, it's nice that I am getting paid but it would have been better if this was a volunteer position" मागच्या सीट वरुन शब्द आले. माझा कानावर विश्वास बसत नव्हता. गाडीतलं पोर आपलच आहे ना म्हणून मी मागे वळून पाहीलं. तो आपल्याच तंद्रीत होता. "helping Izack reach his potential is the right thing to do, and I shouldn't be getting paid for doing the right thing."
बस्स! मला आता economy कुठे जाईल याची काळजी नव्हती. या सुट्टीत माझ्या लेकाने केलेली कमाई त्याला आयुष्यभर पुरणार होती.
तात्या, तुमचे मिसळ्पाव आणि ते मायबोली सोडले तर ६-६ महिने मराठीशी संबंध नसतो. मुलगा दिवसाचे ९-१० तास अमेरीकन लोकांत. त्यामुळे आईबाप मराठीत पोर अर्ध मराठी, अर्ध इंग्रजीत असं बोलणं चालत. आईबापच गोंधळलेले त्यामुळे मुलेही. पण मन मात्र मराठी आहे. बाहेर ६ इंच स्नो पडला की लेक मिसळीची फर्माईश करतो. घरी आलेल्या मित्राला महाराजांचे चित्र दाखवत "this is our Shivaji Maharaj. You won't find anybody like him in the history" असं अभिमानाने सांगतो. आर्याच्या गाण्याला दाद दिली जाते. कट्यारची गाणी सुरु असली की algebra चे problem पटपट सुटतात असा दावा होतो. मात्र अजारी पडला की गुरगुट्या भाता ऐवजी मॅश पोटॅटो लागतो. इथल्या सर्वच मुलांची थोड्या फार फरकाने अशी परिस्थीती आहे.
पण मनाला लावून घेऊ नका. आम्हाला सवय झाली आहे!
अहो भाषेचं काय, जिथे वाढणार तिथलीच भाषा मुलं बोलणार त्यात वावगं काही नाही! संस्कारांशी नाळ जुळणं महत्त्वाचं. मायभूमीपासून दूर असताना काय काय ओढाताण असते ते ज्याचंत्यालाच माहीत? जावे त्याच्या वंशा तेव्हा कळे!!
(खुद के साथ बातां : पुण्या-मुंबईत राहून अर्ध मराठी अर्ध इंग्लिश बोललं तर चालतं का रे रंगा?)
(सज्जड)चतुरंग
अहो हे वाक्य परदेशात राहून लिहिणे मिपावर जरा जपूनच.
नाहीतर "स्वदेश श्रेष्ठ की परदेश? संदर्भासहित स्पष्टीकरण द्या" लगेच सुरू होईल इथे.
"ज्वलनशील पदार्थांना बंदी आहे" ;)
(धेडगुजरी भाषांतरकार) विंजिनेर.
तात्यांचे बोलणे त्यांच्या परीने बरोबरच आहे. राग कसला? मी इथे आले तेव्हा इथली मुलं ' I want modak, varan bhat and that crunchy thing(पापड)' असे बोलताना ऐकून ऐटीत म्हणाले होते ' आपल्याबाबतीत नाही असं होऊ देणार' . साऊथ डाकोटात दिवस काढलेला नवरा फक्त हसला होता.
लेखमाला अत्यंत आवडली. मुलाचे आणि तुम्हा आईबाबांचेही खूप कौतुक वाटले. विशेष याचे की हे सारे नेहमीचे (रूटीन) म्हणून चालले आहे. आपण काही मोठे करतो आहोत असा सूर कुठेच नाही.
वा ! फारच छान .. मुलाचे खरेच कौतुक वाटले. लेखमाला छान आहे.
खरेतर रोमन लिपीमध्ये लिहिलेले नाव, इंग्रजी शब्दांची आणि वाक्यांची भरमार पाहून पहिल्या भागानंतर वाचावे असे वाटले नव्हते. पण तरी छोटेखानी आणि ओघवते लेखन असल्याने वाचत राहिलो. वातावरण नीर्मितीसाठी इंग्रजी संवाद जसेच्या तसे लिहिले असावेत पण ते अनुवादित करुन इंग्रजीचा बाज राखला तरी दर्जा आणि वातावरण अबाधित राहू शकते असे मला वाटते. अनेकानेक अनुवादित पुस्तके अशीच असतात.
पहिले दोन भाग तर अमेरिकेत राहिलेल्या लोकांसाठीच आहेत की काय अशी शंका यावी इतक्या स्थानिक तपशीलांनी आणि संकल्पनांनी भरले आहेत. पण शेवटच्या भागातला शेवटचा परिच्छेद वाचला आणि लेखमाला वाचल्याचे खरेच बरे वाटले.
तुमच्या प्रतिसादात तुम्ही लिहिले आहेच की तुम्ही नुकत्याच लिहित्या झाल्या आहात. तुम्हाला पुढील लेखनासाठी अनेक शुभेच्छा !
-- लिखाळ.
या प्रतिसादासाठी एकदा जोरदार टाळ्या झाल्या पाहिजेत !!! - लिखाळ जोशी :)
प्रतिक्रिया