गगनचुंबी चकचकीत इमारतीतल्या आरस्पानी स्वागतिकेच्या डोक्यामागे तेजोवलयासारख्या लकाकणार्‍या भल्यामोठ्या टी व्ही संचावर हसर्‍या गण्याचा फोटू पाहून मोरू क्षणभर थबकला ... जाड भिंगाच्या चष्म्यामागचे बोलके डोळे चेहर्‍यावर स्पष्ट दिसणारे बुद्धीचे तेज नखशिखांत उंची वस्त्रप्रावरणे ल्यालेल्या जेमेतेम चाळीशीत कैलासवासी झालेल्या गण्याच्या फोटूमागचा शोकसंदेश वाचला अन मोरूच्या पायातले त्राणच गेले ... अमुकचा मुलगा सोळा तास अभ्यास करतो आपला सगळा आनंदच आहे कामचोर कारकुंड्या तीर्थरूपांच्या आवाजातला उपहास कितीही काम केले तरी त्याने कोणी मरतो का? काय धाड भरली आहे तुला? मॅनेजरच्या आवाजातली चीड सरकारी नोकरीवाला शे

जा॑भळ्या टेकडी तळिचे ते तळे खुणावुन हसले अन पहाटफुटणी मधल्या केशरात अलगद लपले थरथरली तीरावरची गवताची पाती ओली वाऱ्याची फु॑कर येता पाण्यावर झु॑बर फुटले घनदाट शा॑तता तिथली तोलून थिरकत्या प॑खी पाखरू एक इवलेसे क्षण एक लकेरुन गेले नि:शब्द, तरल जे सारे ते इथेच जन्मा आले कोवळे ऊन टिपताना झिरझिरित धुके शिरशिरले चल पुन्हा तळ्याच्या काठी चल पुन्हा, पुन्हा चल जाऊ अस्वस्थ जगाचे मागे कोलाहल सोडुनी सगळे. - उदय