अंत कवटाळला फिरस्ता चिरे वाकडी वाट फुटल्या दिव्यांच्या काचा कापती अंधाराची लाट || गच्च झुडपात वाजे झिंगल्या रातकिड्याचां झांज अस्ताला गेली दूर वाट सांडली सांज || कुणी चुकला छायाचित्रकार टिपे प्रकाशाचे कवडसे वाहत्या वा-यासवे धुळीत हरवले गेले ठसे || आणे उधाण वारा शरीर भरल्या प्रणयास वाढत्या जवळकीने घुमती मोकाट सुटले श्वास || घुमे वा-याची शीळ उघड्या तलावाच्या शिरी दर्ग्यातुनी अलगद येती प्रार्थनेच्या सुरेल लकेरी || विजयकुमार........ ०४.११.२००९, महाबळेश्वर

असणे नसणे जाणीव स्मृती खर्‍या गूढ आभासी मिशी नृत्य अधाशी पुस्तक घेऊनी डोईवरी शिष्या राहे उपाशी असे ते शीष्ट दिसे उष्टवी शब्द पिशी मांडीने डाव मांडले मिशीने शब्द पुसले-खुपसले आपल्या जगण्यासाठी शब्दांवरी नाच नाचला तीने लेऊनी त्यांची मिशी -स्वल्प प्रेरणा 'फ्रिडा काहलोची मिशी' Frida_by_Josefina_Aguilar_Alca¦üntara छायाचित्र सौजन्य

माझ्या अंतर्मनावर ओरखडे ठेवून तू क्षितिजापार गेलीस मावळत्या संध्येसारखी, क्षितीजाचं रसरसलेपण तसचं ओरखड्यात ताजं अन् ती कातरवेळेची हुरहूर मला मावळत असते. मुठ्मातीनंतर मी कितीदा ठरवलं, तुझ्या "त्या" चीरशांतीच्या विश्रामस्थळास भेट देईन का कुणास ठाऊक ? फाटकाच्या आत पाउल कधी पडलचं नाही मात्र गंजलेल फाटक कुरकुरत असताना मी तुझं ते पांढरं आच्छादन न्यहाळत असतो, पुसट होत जाणारं वाढत्या रात्रीबरोबर कमी होत जाणा-या हुरहुरीसारखं . हळूहळू सगळच पांढूरकं होत जात अन् तुला शोधणं मुश्कील होतं तू लहानपणी दडवलेला तो लाकडी रंगीत घोडाही सापडत नाही कुठतरी हरवलायं रंग हरवल्यासारखा.