लिहित गेलो मी वेचत गेलो प्रश्न अनेक अनुत्तरीत अनेक पाने विखुरलेली गुरफटलेली… शब्दांत ! लागते कोठे झोप हल्ली रात्रच रात्र आहे वेशी वर अंधार ही आवाज मुके मोर पंख सुके रात्रीस जणु कापून डोळ्यात स्वप्न सारे भिजले आसवात वेदना असंख्य रक्त वाहते लिहित अविरत बोरू न थांबे अंगणात बसलो जरा विरंगुळा हिरवे निळे मोजत तारे उरले गावात हातात थोडे जाणवत होते उजेडात काही तारे… शब्द … लागत नव्हते अर्थ काही भय , व्याकूळ - अबोल काही कुणास हवे आज काही वळते वाट वेशी वर मन स्तंभित कळे न काही थांबलो मी वाटेस शब्द अनेक प्रश्न अनुत्तरीत वादळ , वारे … पाने हवेत जुळवत होती उतरण्

त्यावेळी जिकडे तिकडे चारोळ्यांचे पेव फुटले होते . जोतो चारोळ्या करत फिरत असे. चारोळ्या मित्रांना म्हणून दाखवत असे . काही ओरिजिनल असत , काही इन्स्पायरड असत , तर काही चक्क कॉप्या असत व आपल्या नावावर खपवल्या जात . पण तरीही चारोळ्या ऐकण्यात , करण्यात आणि मित्रांमध्ये ऐकवण्यात एक वेगळीच मौज असे . अशाच त्या मंतरलेल्या कॉलेज च्या दिवसांत काही सुचलेल्या ,काही इन्स्पायरड चारोळ्या फक्त तुमच्या साठी . ओडून ताणून कलेल्या ,काही र ला र , ट ला ट जोडून जुळवून आणलेल्या, तर काही सरस जमलेल्या . पहा आवडतात का ! नाही आवडल्या तरी चारोळ्याच त्या , टाईम पास झाल्याशी कारण ........

तळ्याकाठच्या झोपडीतील म्हातारीचे विहळणे तळ्यावरच्या धुक्याच्या शालीला कापत टिटवीच्या घरट्यात तरंग निर्माण करत होते. भररात्री टिटवीचा भयाण भेसूर सूर अशुभाचे सूर आळवायला लागला. अशुभाच्या सावटाने चंद्र ढगाआड लपला, टिटवीची पिल्ले खाणारा भुजंग अस्वस्थ झाला, टिटवीच्या आकांताने, टिटवीच्या पिल्लांच्या स्पर्शाने विटाळलेली त्याची जीभ, जास्तच वळवळायला लागली. कातडीखालच्या सळसळीने भर थंडीतही भुजंगाचा विस्तव केला, विस्ताळलेला भुजंग, वा-याला चिरत, धुक्याला ग्रासत झोपडीच्या दिशेने सरसावला. टिटवीचा आक्रोश, म्हातारीचे विहळणे थांबले तरच थांबाणार होता. एकाच फुत्कारी दंशाने विहळ्णे कायमचे विरून गेले धूक्यात..