आयुष्याच्या क्षितीजावर दूर गेलेल्या आठवणीचं आभाळ मनात दाटतयं, "आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं आठवतयं तुला................ दररोज सांजवेळी खिडकीत उभी राहुन माझी वाट बघायचीच तु, परतण्यास अमळंसा उशीर झाला तरी खोटं खोटं रुसायचीच तु, मात्र आता माझ्यासोबत हे खुळावलेलं घरटंही तुझीच वाट बघतयं, "आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं माहितीय मला.............. तुझ्या एका आठवणीवर सवडीने मुक्त बरसायचा तो, घेउनी कवेत तुला अंगाअंगावर धुंद निथळायचा तो, आज आता तुझ्यासोबत पुन्हा अगदी तसचं भिजावस वाटतयं, "आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं......

देह माझा राहिला ना मी ही कोठे राहिलो शोधता माझ्या मला मी मुळी न कोठे राहिलो होत होतो या जगी मी मानवी देहात ना!? पाश ते सुटले आता अन अस्थि रूपी राहिलो वाहिलि ती राख माझी पंचप्राणा सोडली पंचभूतांच्या प्रमाणे त्यातला मी जाहलो काय मागे ठेविलें मी ते सखे नी सोबती आज त्यांच्या आठवणितुन रिक्त मी ही जाहलो यायचे आहे फिरोनि या इथे पुन्हा पुन्हा जायचे का मग इथोनी???चित्र पाहत राहिलो रे मना तो मोक्ष कोणा का कधी मिळतो कुठे? मोक्ष असता जन्म का मग? हेच शोधित राहिलो संपला हा जन्म इथवर भेटलो पुन्हा कुठे!!! याद माझी राहिली..तर सत्य-मुक्ति पावलो!

काळोखाच्या साम्राज्यातून जन्म घेत असते पहाट क्षणो क्षणी प्रकाशाला गिळून पुन्हा एकदा पुढे सरकतो अंधार क्षणो क्षणी अविश्वासाच्या भिंती फोडून अवतरतो विश्वास क्षणो क्षणी विश्वासाचा बळी घेऊन पुन्हा 'मी' म्हणतो अविश्वास क्षणो क्षणी दुखा:च्या खोल खायीतून वर येत असते सुख: क्षणो क्षणी सुख:च्या या संथ जालावर दुखा:चे हि तरंग उठती क्षणो क्षणी मृत्यूच्या विराट मुखातून जन्म घेत असते जीवन क्षणो क्षणी जीवन हे पुन्हा एकदा देई मृत्यूस आमंत्रण क्षणो क्षणी अजय सरदेसाई (मेघ) 19/09/1994 9:00 AM

नव्या-जुन्या किती खुणा दिल्यात आन्दणात मी कळेल का कधी तुला, किती तुझ्या ऋणात मी उगाच हट्ट भोवती रहायचा तुझा खुळा किती पडाव बदलतो इथे क्षणाक्षणात मी किती उरात घाव या, जखम तरी नवी हवी सरे न आस कोणतीच झुंझतो रणात मी क्षणोक्षणी पराजयास भेटतो सुखासुखी पुन्हा मुकाट पेरतोच स्वप्न अंगणात मी मरेन मी, सरेन मी, तरी इथे उरेन मी अजिंक्य ना, अवध्य ना, तरी कणाकणात मी विशाल (२६-११-२०१५)