प्रेरणा:-http://www.misalpav.com/node/21293 मिथकांचे रचुनी भांडार, दिवाभितांचे सोपस्कार स्त्री होउन मी पुन्हा वाचते, भेद तव कथेचा वारंवार शापित जीवन सदा सर्वदा, राजयोग जरी दिसे दर्शना तळमळ सारी उरात लपवी , माता कुंती पांडव जोजवी बालिका तू कोवळी , बळी तू कुण्या एका जोगड्याची जन्म अभागी पुत्राचा अन मिथक प्रसवली मंत्रांची कलंकित त्वा मग जोड कोठली सामर्थ्यवान पुरुषाची म्हणुनच मग विवाह योगी ...पंडु...ज्या गरज भासे मंत्रांची दिसतो मज अत्याचार ठायी ठायी तव जीवनी कुस्करलेले बालपण अन तहानलेल्या तारुण्यी त्यागुनी सारे राजवैभव पतीसह तू वनवासी राखाया

शांततेवर लोंबणारा हा दोर कसला? ज्याचा पीळ ओळखीचा आहे भास ओळखीचा आहे माने भोवतालीचा पेड माझा आकांत भोवरा आहे ?

आमचे प्रेरणास्थळ ...... गालावरच्या पिंपल्सचे जुनेच डाग अजून मिटत नाहीत,विटत नाहीत ,विरत नाहीत डाळी एवढ्या आलेल्या पुळिची विल्हेवाट कशी लावतात ? ' पू 'वाने गच्चून भरलेल्या पुळिकडे बघताना थोडी आंबे हळद ,आणि चंदन उगाळून लावावसं वाटत आहे ताजी म्हणावी अशी पुळि आता उरली नाही तुकतुकित म्हणावे असे तर आता ' गाल ' पण उरले नाहीत फेस पॅक ,विको टर्मरिक ,बोरोलिन ह्यांचा वर खर्च पिकत चाललेल्या पुळिला आज लेप लावणार कि नाही? रात्र उलटताना पुन्हा त्याच पुळी कडे लक्ष जाते आराश्यातनं तीच बघण ,अन जीवाच्या आकांताने फुगण कधीही फुटेल अश्या अव

आता कंटाळा आलाय मोठं होऊन जगण्याचा उगाच मक्ख चेहऱ्याने जगभर वावरण्याचा कधी वाटत आपलेही लाड कोणीतरी करावेत अन भीती वाटल्यावर हळूच कुशीत घ्यावे कधी दुडक्या चालीने रान भर हुंदडाव तर कधी भर पावसात चिंब भिजावं कधी कडक उन्हात बर्फाचे गोळे खावे वाट दिसेल तिकडे वेड्या ओढीने पाळावे कधी पोटात दुखतंय सांगून शाळेला बुट्टी मारावी अन बाबांच्या भीतीपोटी आईशी सलगी करावी कधी जेवताना चिऊ काउचे घास कोणी भरवावे मग झोपताना काका दादाबरोबर घोडा घोडा खेळावे नेहमीच आपल्याकडे सर्वांनी लक्ष द्यावं म्हणून काहीही करावं अन मनासारखा नाही झाल तर फुगून बसावं आता अपेक्षांचे ओझे वाहताना स्वतःला रोज्गाड्याला जुंपून बस