मिसळपाव
'धोबी घाट' - पाहण्याचा वेगळा नजरिया
‘पाहणं’ किंवा ‘पाहिलं जाणं’ या क्रियेशी एकाच संदर्भात खूप वेगवेगळे अर्थ जोडले जाऊ शकतात. एखाद्या बाईकडे एखादा पुरुष ‘काय माल आहे’ म्हणून अधाशासारखं पाहतो तेव्हा ती क्रिया त्याला आनंद देत असते; त्या बाईला ती क्रूर किंवा दुर्लक्ष करण्याच्या लायकीची वाटू शकते तर तिच्या मित्राला ती फाजील वाटू शकते आणि तो त्या परपुरुषाला दम देऊ शकतो.
किरण राव दिग्दर्शित ‘धोबी घाट’ या चित्रपटात आपल्याला मुंबईच्या पार्श्वभूमीवर काहीतरी ‘पाहणारी’ किंवा स्वत: ‘पाहिली जाणारी’ वेगवेगळी माणसं दिसतात.
मुंबई जवळच्या औद्योगीक आजाराने जर्जर (एकूण ₨ १६० कोटी कर्ज) झालेली बि आय एफ़ आर लिस्टेट कंपनी त्याब्यात घेणारी सरोज एक दलित समाजात जन्माला आलेली अत्यत खडतर प्रवास करत आलेली एक धडाडीची इन्ट्र्प्रुनर
--तीन हजार कोटी रूपयाची मालकीण असलेल्या कल्पनाची कहाणी चित्तथरारक आहे.
सुमारे ४८ वर्षांचे वय असलेल्या कल्पना ताईंचा एक मुलगा पायलट आहे आणि मुलगी उच्च शिक्षण घेत असलेली आहे.
आणि मग पूर्व तयारी
२/३ कांदे बारीक चिरून घेतले
लगेहाथ टोम्यातोलाही (इची भैना ह्यो तो काय ठीक नाय होवून ऱ्हायला भाऊ ) सुरीचा इंगा दाखवला.
लसून आणि आले मिक्सर मधून काढले आणि त्यात २ हिरव्या मिरच्या पण टाकल्या. खानदेशी माणूस म्हटलं कि .................