एक मुंगी दाराआडून बघते आहे कोर्टहॉलच्या बाहेर किती बाहेर? कंपाउंडच्या बाहेर, सिग्नलपार जिथे एक हत्ती शोधतो आहे पुष्पगुच्छ मस्त.... करत असेल का तो ही तिचा विचार? येणार असेल का तो आज कोर्टहॉलमधे कंपाउंडच्या आत, सिग्नलच्या अलीकडे? मुंगीही कोर्टातून बाहेर येऊ शकत नाही... जाईल का ती ही हत्तीचा हात धरून, कंपाउंडच्या पलीकडे? आडोसा घेऊन असलेला चुलत खाप मुंगळा हातातली शास्त्रे लपवत, याची जाणीव नसलेली मुंगी आपल्या सुखस्वप्नात हरवलेली असते.... पुष्पगुच्छात भान हरवलेला हत्ती मॅरेज रजिस्ट्रारच्या कंपाउंडकडे येतच राहतो... येतच राहतो .....

मूळ प्रेरणा (अर्थातच): दाराआडची मुलगी एक बाबा दाराआडून बघतो आहे बाहेर किती बाहेर? स्वत:च्या बाहेर, लग्न मंडपाच्या पार जिथे एक मुलगी बसली आहे नटून.... करत असेल का ती ही ताटातुटीचा विचार? जाईल का ती ही मुलाचा हात धरून , उंबऱ्याच्या पलीकडे? बाबा दाराआडून बाहेर येऊ शकत नाही... उभा राहतो डोळ्यातली आसवे लपवत, याची जाणीव नसलेली मुलगी आपल्या सुखस्वप्नात हरवलेली असते.... मुलगी हरवलेला बाबा गळ्यातला आवंढा आवळत बघत राहतो... बघतच राहतो....

पेरणा...अर्थातच एक आई दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? कॉलनीच्या बाहेर, ग्राऊंडच्या पार जिथे एक मुलगा खेळतो आहे मुग्ध.... करत असेल का तो तिचा काही विचार? येत असेल का तो ही खेळण्यातून बाहेर, ग्राऊंडच्या अलीकडे? आईला दाराआडून बाहेर यायचं नाही... मग ती वेताची काठी हळूच चाचपते, ती काठी पाठीत घेऊन मुलगा अविश्रांत कोकलत राहतो.... काठी सापडलेली आई सताड उघडलेल्या दाराआडून सुतत राहते... सुततच राहते.... -चमचमचांदन्या

एक दगड दाराआडून बघतो आहे मिपाबाहेर किती बाहेर? वास्तविकतेच्या बाहेर, भावनांच्यावर स्वार जिथे एक कवयत्री बसली आहे स्तब्ध.... करत तरी असेल का तो क्षणभर तिचा विचार ? जात असेल का हो तोही विडंबनाच्या बाहेर, ट्रोलीकतेच्या पलीकडे? का टाळ कुटातून तो बाहेरच येऊ शकत नाही... अशा बेइमान उजेडात मग कवयत्री तिच्या जिंदगाणीचा अनुवाद वात करून पाठवते, अंधारात दगड शांतपणे जागा राहतो.... कारण त्याला आजकाल पाझरायलाच होत नाही, हळूहळू आपण डोकी गहाण ठेवणारा ठोंब्या कसा झालो,हे त्याचं त्याला कळत नाही; विझणारी ती मुलगी मात्र वात नसलेल्या कंदिलाआडून बघत राहते... बघतच राहते....

कुबट वास दाराआडुन पडतो आहे बाहेर किती बाहेर? यत्र तत्र सर्वत्र , नाकाच्या आर पार नाकातले केस जळून जात आहेत , जळत आहेत किती वेळ ? पोटातले ढवळतंय, येतेय बाहेर, कोण आहे तिथे आत कुणी तरी एक बसला आहे स्तब्ध.... करत असेल का तो ही त्या भयानक वासाचा विचार? जळत असतील का त्याचेही नाकातले केस दरवाज्याबाहेर , दरवाज्याच्या पलीकडे? कुणी उभाही राहू शकत नाही , त्या वासाशिवाय ... मग मी माझे नाक घट्ट दाबून , आलेली कळही दाबून , डोळे आणि डोळ्यात जीव आणि पाणी घेऊन शांतपणे उभा राहतो.... वासाला चैत्र पालवी फुटलेली असते नाक नसलेल्या दाराआडून बहरत राहते... बहरतच राहते....