जर विशालची तरही तर आमची जरही (जरही) या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला मोकळे हापिसात् कधिही, व्हायचे नव्हते मला या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला, कळ उठता पोटातूनी, दाबूनी ठेउ किती? दर्प जहरी इतरे जनांना, द्यायचे नव्हते मला आज गडबड जाहली पोटामधे माझ्या कशी? करपट ढेकर द्यायची, मिटींग मधे नव्हती मला वेळ नाही काळ नाही, ना कुणाची लाजही, पाचवी वाटी बासुंदीची , प्यायची नव्हती मला, पोट भरण्या अर्थ नव्हता, पंगती मधे तुझ्या खात आलो मी जरीही, खायचे नव्हते मला पैजारबुवा,

कवितेला अर्थ नसावा संदर्भ नसावा विचारांचा मागमूसही नसावा शब्दांच्या शिड्या नसाव्या नसावेत अर्थाचे मनोरे कवितेतून काहीतरी सापडलंच पाहिजे अस काही नाही कवितेला नसावी अस्मिता नसावा द्वेष , नसावा क्रांतीचा ललकार कवितेत नसावा गूढ वगैरे अर्थ सापडूच नये संदर्भाला स्पष्टीकरण कवितेत नसावा निसर्ग कवितेत नसावे दुःखाचे डोंगर नकोत आनंदाचे चित्कार नकोत मनाचे हुंकार नकोत जातीधर्माचे अन्याय नसावी जगण्याची भौतिकता नसावे मोहाचे आगार नसावी प्रणयाची धुंदी नसावा विरह एवढ सगळ नसल्यावर मग उरेल काय ?? उरेल असंबंध शब्दांची मांडणी वेडीवाकडी मुक्त धुंद अव्यक्त भ्रमांचा मोठा नद वाहेल एका कवितेच्य

(मौसम तरही का छाया है, तो गुस्ताखी माफ! पण तरहीच्या ओळीसाठी विशाल व क्रांतीताईंचे आभार,तसेच अगंतूकपणे तरही लिहिल्याबद्दल क्षमस्व!) सूर्य मावळता कधीही व्हायचे नव्हते मला या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला! पावले वळली कितीदा त्याच त्या वळणावरी ज्या जुन्या शहरात पुन्न्हा जायचे नव्हते मला! आजही डोळ्यांत माझ्या धुंद ही आली कशी? मी पुन्हा प्यालो..खरेतर, प्यायचे नव्हते मला! वेळ नाही,काळ नाही,ना ऋतूंना लाजही थेंब-थेंबाला विचारा,न्हायचे नव्हते मला! भावनांना भाव नव्हता मैफलींमध्ध्ये तुझ्या गात आलो गीत मी,जे गायचे नव्हते मला! —सत्यजित