आभार… तिच्या गारस वयाचे ओळखीच्या समयाचे आतर्क्य यमनाचे आणि त्यामुळे छेडल्या गेलेल्या अरूप यौवनाचे ……. !! त्यातूनच उतारावरचं तारुण्य नात्याचं लावण्य शब्दांचा प्रसव आणि भावनांचा दुर्लभ शृंगार लाभला आहे मला … "माझा मी",… "नसूनही असलेली माझ्यातली ती " भेटलीय मला असंख्य वेळा ……. अस्तित्वाशिवाय ……!! या गंधर्व क्षणांमधून जन्मलेली कविताच जिवंत ठेवील मला चंद्र माधवीच्या प्रदेशात तिची प्रतीक्षा करीत चिरंतन …. !! आभार पुन्हा एकदा आमच्या न भेटण्याचे, …… आजन्म ………………. !! …………………… अज्ञात

नशीबाच्या शोधात दूर देशी आलो अन इथवर येऊन परतीच्या वाटाही विसरून गेलो हीच झाडं, हेच वारे, हेच ऋतू आपले पसरलेले हिरवे माळ अन रस्तेही आपले इथल्या मातीत पाय रोवून उभे राहू लागलो पाळामूळांसकट आता इथेच गुंतू लागलो तरीही येतो एक क्षण असाच अडवा तिडवा हृदयात थेट हात घालून घेतो सारा मागोवा फरपट्ल्यासारखा घेऊन जातो पुन्हा घरट्याकडे रक्ताळलेले आपण खोल आत मनामध्ये जखमा तशाच भरून निघतात पण व्रण मात्र तसेच प्रत्येक व्रण एक दूत होतो आठवणींचा पूल होतो आता पाय मातीत रोवूनही त्यात मूळं रुजत नाहीत त्यांनाही कदाचित वाटत असावं ही माती आपली नाही पायाखालची जमिन सरकतानाही रुजल्याचा आव आणतो ही माती ही झाडं हे सारं आपल

गणराया प्रथम नमन तुला गणराया, दाखवतो तू वाट भक्तांना आद्य पूजेचा मान तुझा आवडतो तू आम्हाला , संकट काळी धावून येशी, तुझ्या नामातच गोडवा किती ॐकाराचे स्वरूप तू, सर्व जगाचे रक्षण करशी तू चौशष्ट कलांचा,चौदा भाषांचा तूस्वामी दाता, बुद्धी ची देवता तू,सुबुद्धी दे आम्हांस, दुष्टांचा संहार कर,पापांचा नाश कर, तू सुखकर्ता,तू दु;ख हरता, विघ्नांचा तू विनाश करतो प्रसन्नतेचा तू एक आनंद उत्सव, सर्वाना तू आनंद देतो मंगलमय वातावरण निर्माण करतोस. तुझ गूण वर्णन कराया स्फूर्ती येते, सर्व संकटे घेऊन जाते तुझ्या दर्शनाने आम्ही पावन होतो.