एका आव्हानात्मक विषयावरील चित्रपटाबद्दल परीणामकारकपणे लिहिलय. चित्रपट बघण्यास उत्सूक आहे.

गुंतागुंत खूप छान उलगडलेय परिक्षणात.. हे अशा शब्दात लिहिणं आणि पोहोचवणं नक्कीच सोप्प नाही! आवडलच..

कथा, मानवी मनाची गुंतागुंत, नाते संबंधातील आडवळणे, अभिनय, चित्रपट... सगळ्या अँगलनी आस्वाद घ्यावा म्हणुन हे विषय चांगले आहेत. पण त्यातुन निष्कर्श काढण्याच्या भानगडीत पडु नये. कारण या सर्व सव्यापसव्याला मनाची "आय वॉण्ट सम चेंज" ही एकमेव भुमीका कारणीभूत आहे. असो. अर्धवटराव

चित्रपटाची समिक्षा मस्त झालीये. चित्रपट जालावर येईल तेंव्हा पाहीन.

उत्तम लिहिलंय, निवांतपणे बघायला हवा.

अश्या कथा पाहताना एकदम टोकाची मते आपल्यामध्ये असतात. पांढर्‍याला पांढरं, अन काळ्याला काळ म्हणनं रंगांच्या बाबतीत शक्य आहे, पण माणसांच्या बाबतीत नाही हे सांगताना इनिगोयच्या लिखाणातल जबरदस्त शब्द सामर्थ्य कौतुकास्पद!! उत्तम परिक्षण. पिक्चर पाहिला जाईल.

चित्रपटाचा उत्तम परिचय करून दिलेला आहे. या परिचयामुळे हा चित्रपट बघायलाच हवा, असे वाटले. आभार.

चित्रपट परीक्षण अतिशय आवडलं.

खुप छान परिचय आणि परीक्षण. बर्‍याच दिवसांनी पल्लवी जोशी चा सिनेमा आला आहे म्हणून सिनेमा बघायचा होताच, पण मनावर घेतलं नव्हतं, पण आता हे परीक्षण वाचून नक्कीच बघावा लागेल.

चित्रपट परिक्षण अतिशय सुरेख. अर्थात भावनाशील चित्रपट किंवा एकंदरीतच हल्लीचे मराठी चित्रपट आवडत नसल्याने पाहिला जाईलच हे सांगू शकत नाही.

नाजुक विषयावरचा हा चित्रपट पण तितक्याच प्रभावी पणे आणि कुशलतेने केलेले परीक्षण. व्यक्तीरेखांचे बारकावे छान टिपलेत. नक्कीच बघणार हा चित्रपट.:)

बरं केलस इन्नातै. चित्रपटाचं परिक्षण भारी लिहून दिलेस. आता बिल्कुल बघणार नाही.

मस्त लिहीलय परीक्षण! आता बघायला हरकत नाही हा पिक्चर..

उत्तम परिक्षण पण चित्रपट कंटाळ्वाणा होतो.नभोनाट्य ऐकल्या सारखा वाटतो.डोळे मिटुन पाहिला तरी काही मिस करतो आहोत अस वाटत नाही. उदा: रोहितच्या हॉस्पिटलच्या आवारात बाग फुलवण्याच्या प्रसंगात बाग सुद्धा निट दाखवली नाही.

तुमचे चित्रपट परिक्षण आवडले. बायकोचा बालक-पालक बघण्याचा हट्ट धुडकावुन मल्टिप्लेक्सात जाऊन पुणे-५२ हा भयाण चित्रपट बघितल्यापासून सिनेमाग्रुहात जाऊन चित्रपट बघण्याचा धसका(दोघांनीही)घेतला आहे. टिव्हिवर लागेल तेव्हा वेळ असला तर जरुर बघण्यात येईल.

आवडला. संधी मिळताच पाहण्याच्या यादीत या चित्रपटाची भर घातली आहे.

ओघवते परीक्षण आवडले . पण वल्ली म्हणतो तसे आम्हास असले "भावनिक गुंतावळे" पाहण्यात अजाबात रस नसल्याने आमचा पास !!

मृणाल कुलकर्णीकडून अशाच सुजाण चित्रकृतीची अपेक्षा होती. सवड मिळताच नक्की बघेन.

मस्त लिहीलय परिक्षण...! पहिल्य दिवशिच पिक्चर जाउन बघितला होत. केवळ मृणाल कुलकर्णी साठी, विषय मात्र चांगला निवडला आहे तिने . . एका स्त्रीच्या भवना छान मांडल्यात तिने, तसेच सचिन खेडकरा आणी मृणाल यांच्या नात्यात होणारी घुस्मट हि खुप छान मांडलीये. तसे काम सर्वानिच छान केलय.

परिक्षण आवडले. दोन- तीनदा वाचले तेव्हा नक्की कोण कुणाबरोबर आहे हे समजले. म्हणजे आधी नावांचा गोंधळ. असो. :) बाकी मृणाल 'देवांची' आणि माधवरावांची 'रमा' असल्यापासून आवडायची. ' बन्नो तेरी....' वाली विको ची जाहिरात मस्तच. नवीन मालिकांमधली मधली तिची 'गुंतता हृदय हे' मधली नायिका आणि मुळात मालिका सतीश राजवाड्यांची असल्याने आवडली.

हा चित्रपट पहायला नक्की आवडेल.

वा. अगदी नीट तपशीलवार पाहिला आहेत चित्रपट. त्यामुळे केवळ चित्रपट परिचय असा लेख न होता, काहीसा रसग्रहणात्मक आणि तरीही स्पॉईलर्स नसलेला उत्तम लेख झाला आहे. हा लेख प्रत्यक्ष चित्रपट बघताना काहीसा गाईडलाईन देणारा आणि आनंद वाढवणारा ठरेल.

मृणाल कुलकर्णीने दिग्दर्शन केलंय म्हणून तरी पाहीन असं वाटतंय.

दखल घेण्याजोगा आहे.

कारण या सर्व सव्यापसव्याला मनाची "आय वॉण्ट सम चेंज" ही एकमेव भुमीका कारणीभूत आहे.

आणि

कथा, मानवी मनाची गुंतागुंत, नाते संबंधातील आडवळणे, अभिनय, चित्रपट... सगळ्या अँगलनी आस्वाद घ्यावा म्हणुन हे विषय चांगले आहेत. पण त्यातुन निष्कर्श काढण्याच्या भानगडीत पडु नये.

कारण निष्कर्श निघूच शकत नाही. फक्त चर्चा होईल जिचा आपल्या रोजच्या जगण्याला, विचारांना दिशा मिळायला काही एक उपयोग नाही. ओशोंचं आकाशावर लिहून ठेवावं असं एक वाक्य आहे : `मन का स्वभावही कुछ ऐसा है, उसे जो मिल गया वह व्यर्थ हो गया!' अनुश्री आणि केदार : अनुश्रीनं स्वतःच्या अक्कल हुशारीनं केदारसारखा उडनखटोला निवडलाय. आता कुणाला बोलणार? बरं प्राप्त परिस्थितीत काही मार्ग नाही पण संधी मिळताच रोहितबरोबर जमवायचा चान्स सोडत नाही. थोडक्यात काय तर अनुश्रीसाठी केदार आणि केदारसाठी अनुश्री व्यर्थ आहेत कारण ते उपलब्ध उपभोगू शकले नाहीत. एकमेकांशी सूर जुळवू शकले नाहीत. केदारला पश्चात बुद्धी होते तोपर्यंत अनुश्रीचं रोहितबरोबर चालू झालं आहे. रोहित आणि प्राची : संशोधनात करियर करण्यासाठी डिवोर्स कशाला घ्यायला हवा? म्हणजे वरून काहीही उच्च कारण दिसो, ते एकमेकांना कंटाळलेले आहेत. `मात्र आजही मैत्रीचं नातं टिकवून आहेत'. ही निव्वळ धूळफेक आहे. थोडक्यात दोघांनाही आपल्या निर्णयावर विश्वास नाही म्हणून ते परतीचा मार्ग मोकळा ठेवून आहेत. आणि दोघंही भंपकपणाचा कळस आहेत. कारण प्राचीला तिच्या आवडीचं `प्रेमपात्र' मिळालं नाही (इतकंच) पण रोहित संधी मिळताच अनुश्रीशी जमवून मोकळा झाला आहे. अर्थात निर्माते, लेखक आणि दिग्दर्शक यांचा वकूब तो काय? तर सिनेमाची कॅच लाईन पाहा :

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं शिडीवर चढता चढता सापानं गिळायचा गेम असतं.

प्रेम म्हणजे एकमेकांप्रती संपूर्ण कमीटमेंट. दुसर्‍याला हरेक परिस्थितीत साथ देणारी एकसंध चित्तदशा. प्रेम म्हणजे मनाच्या `जो मिल गया वह व्यर्थ हो गया' या स्वभावावर मात करणं. सुरूवातीलाच योग्य निर्णय घेणं आणि मग उपलब्धाला आपल्या साथीदाराबरोबर नि:सीम कृतज्ञतेनं उपभोगणं.