Welcome to misalpav.com
लेखक: मूखदूर्बळ | प्रसिद्ध:

प्रतिक्रिया

.......... डोळ्यात पाणी आणलंस दादा. (प्लिज पित्रु दिन ला पितृदिन करा रे कुणी. )

जबरदस्त ताकद आहे हो तुमच्या लिखाणात. डोळे पाणवले... हा बापाचा मुलगा हल्ली प्रत्येकातच असतो का? की अजूनही अपवाद आहेत काही?

फक्त इतकंच म्हणेन, 'अंगातला शर्ट काढून जमीनीवर भिरकावा' तसं आयुष्य भिरकावून चालणार नाही, तो शर्ट तसाच ठेवा, म्हणजे पुढच्या बापाच्या मुलाला बापाला अग्नी द्यायची वेळ येईल तेंव्हा त्याला असं लिखाण करायला लागणार नाही.... (व्य नि पाठवला आहे, जमेल तेंव्हा वाचा.) मुलाच्या बापाला आदरांजली!

असा धीर सोडू नका. एका बापाच्या दृष्टीकोनातून सांगतो आहे. मनाला इतके लावून घेतलेत तर त्या आकाशातल्या बापालाही दु:खच होईल.

..........आषाढ लागताना तो माझ्या बापाला घेऊन गेला आणिक संपताना माझ्या आईला. .......... आई बद्दल एवढाच उल्लेख??

डोळे पाणावले....
'अंगातला शर्ट काढून जमीनीवर भिरकावा' तसं आयुष्य भिरकावून चालणार नाही
याच्याशी सहमत.
मुलाच्या बापाला आदरांजली!
हेच. आषाढातला पाऊस पडतोच आहे .... आता नेहमीच आषाढ... :( जपून रहा.

ऑफिस मध्ये बसून इथले लेख वाचायचे . आणि ते घरी गेल्यावर बाबांना दाखवायचे . असं नेहमी करतो . आज करेन कि नाही . हा लेख दाखवावा कि नाही . समजत नाहीये . . हिम्मत नाहीये . .

अंतर्मुख करून गेला लेख.. वेदनेला धार असतेच फक्त शब्द सापडायला हवेत, कधी कधी ती वेदनाच शब्दांना हाताशी धरुन घेऊन येते! 'बाप' लिहिलय.

लेख वाचून मन खिन्न झाले. इतर काही जणांनी म्हटल्याप्रमाणे मलाही काय प्रतिसाद द्यावा हाच प्रश्न पडला. ‘हाच मुलाचा बाप’ या मामा वरेरकरांच्या १९१७ साली लिहिलेल्या नाटकाची आणि नयनतारा सहगल यांच्या १९६३ साली लिहिलेल्या From Fear Set Free या आत्मवृत्ताची (मराठी भाषांतर 'ना खंत ना खेद'?) उगीचच आठवण झाली.