छान लेख...

मस्त लेखमाला... बरीच वाक्ये आवडली... "आंम्हा विद्यार्थ्यांमधे परस्पर चढाओढ कित्तीही असली,तरी ती चढाओढच होती.त्याचं कधिही द्वेषबुद्धीत किंवा मत्सरात रुपांतर झालेलं नव्हतं." "आमचे गुरुजि मात्र त्या ही बाबतीत वेगळे, कुणी नापास झाला तर ती चूक ते आपली मानीत.आणि त्या विद्यार्थ्यालाही , "हे बघं,नारज व्हायचं नाही...अरे,असं होतं कधिकधी. त्यात बावरून जाण्यासारखं काहिही नाही. आणि मी तुझी आता खास वेगळी तयारी करून घेइन... तुझी तिथल्या आधी हितेच एक आणखि पूर्वपरिक्षा घेइन..फक्त एकट्याची! म्हणजे मग गाडं नक्की आडतय तरी कशात? हे ही कळेल. काहि नाराज होऊ नको...जा पाठाला बस.. जा" असं खरंखुरं आश्वस्त करित असत." "ते नेहमी म्हणत असत, "अरे आत्मू... परिक्षा म्हणजे काय रे शेवटी? आपण जे काहि शिकलो,त्यात आपण किती तयार आहोत? हे जाणायचा आखाडाच ना तो! मग त्याला मेलं भ्यायचं कशाला? तयार असलो..तर सरकू पुढे.आणि नसलो..तर मागे यायलाही संधी मिळालीच कि पुन्हा!" साध्या भषेतलं सोप्पं तत्वज्ञान." ही मात्र खासच.

मस्तं!!! :)

खूप छान !!

मस्त सुरु आहे लिखाण. वाचत आहे.

वाचतोय.

एका वेगळ्याच विश्वात घेऊन जाताय गुरूजी ! मस्त मजा येतेय वाचायला . धन्यवाद !

मस्तच

फार छान लेखमाला.आवडिने वाचते.

छान!

वाचतोय.

एकच नंबर बुवा. या सिलॅबसातील सर्वोच्च परीक्षा अजूनही काशीलाच घेतल्या जातात का ओ?

मस्तच ओ गुर्जी.

गुरुजी अतिशय सुंदर ओळख करून देत आहात. बॅटॅनी विचारल्यानुसार परिक्षांमधला फरक पण येऊ द्या. काशीयात्रा आम्हालाही घडवा. तेवढेच पुण्य :biggrin: