मिसळपाव
माझी चित्रे - भाग ३
3
कला
रंग-रंगिले छैल-छबिले!!
मला व्यसन लागलंय लिहायचे.. कुठेही गेले फिरायला की डोक्यात संवाद सुरू .. अरे हे मस्त ठिकाण आहे.. लिहीता येईल याच्यावर..फोटोज काढले की हा चांगलाय.. असला मॅक्रो कोणीच काढला नसेल.. टाकूया उद्या ब्लॉग/मायबोली/मिपावर वगैरेवर.. किंवा चक्क जोक झाला तरी मला तो पटकन ब्लॉगवर टाकावासा वाटतो..
तसं प्रत्येक वेळेला करता येत नाही, आणि होत नाही तेच बरं.. नाहीतर प्रत्येक महीन्याची मे सारखी परिस्थिती व्हायची!पण काल हाईट झाली! म्हणजे खरंच हाईट.. मला मानसोपचारतद्न्याकडे जावं लागेल..
मी टिपलेली काही फुले!
फोटोंचे अल्बम पाहता लक्षात आले, की बरीच फुलं जमली आहेत माझ्याकडे..
माझा रिकामपणाचा उद्योग.... १ ग्लास पेंटिग!!!
एकदा हॉटेलात जेवायला गेल्यावर सहज वरती नजर गेली...टेबलाच्या वर काचेवरती पेंटिग केलेले छान झुंबर होते.. अगदी वेगळं नि झक्कास दिसत होतं.. सोबतची मैत्रिण म्हणाली.. काचेचे तुकडे एकमेकांना जोडून जोड दिलेला भाग सोनेरी वा काळ्या रंगाने रंगवतात.... खूप नाजूक नि बर्यापैकी महाग प्रकरण असतं ते... नंतर विसरूनही गेले मी ते... त्यानंतर एकदा दिव्यांच्या दुकानात गेले असताना पुन्हा तसंच एक झुंबर दिसलं... आता मात्र जवळून पाहता आलं.. यावेळी ते जरा जास्तच क्लिक झालं.. घरी गेल्या गेल्या जालावर शोध घेतला.. नि अशी चित्रे शोधली... तर तिथे गंमतच होती... एकच बाऊल.. त्यावर रंगकाम केलं होतं..
"दिलाचा दिलवर भेटला..."
वाटंला डोळे जीव थकला
धनी कधी हो येता घरला
साजण माझ्या स्वप्नीच आला
मला दिलाचा दिलवर भेटला
तगमग जिवाची होतेया भारी
रात सरली कधी येतेया स्वारी
वृंदगान : मर्दानी तोरा हसतोय छान
हिच्चा नवरा शारूख खान
माझा डोळाच पटकन लागला
मला दिलाचा दिलवर भेटला
नणदेचा दादला डोळा मारी
इष्टेटीवरती नज्जर सारी
वृंदगान : बटाटे डोळे टमाटे कान
नण्देचा नवरा इर्फ़ान खान
हा ठेवा मी जपून ठेवला
मला दिलाचा दिलवर भेटला
राती अचानक खोलीत आला
मला पाहुनी दिवा मालवला..
मुंबईचा पावणा
मुंबईचा पावणा फ़सला
बाई मला
प्रणयाचा डोंगळा डसला
डोंगळा फ़िरतोय भुक्केला
फ़िरूफ़िरूनी जीव शिणला
शरम टांगली वेशीला
मला प्रणयाचा डोंगळा डसला
बांकेबिहारी नक्को गं बाई
मुरली शर्मा नक्को गं बाई
मग कोण मनामधि घुसला?
मुंबईचा पावणा फ़सला
३० मे २००९, पुणे
Taxonomy upgrade extras
कवितांचे मंचीय (नृत्य - नाट्यात्मक) अविष्कार :
हे कवितांचे मंचीय अविष्कार करायची फ़ॆशन कधीपासून आलीय बुवा?
पावसाच्या कविता, निसर्गाच्या कविता, झाडांच्या कविता...
वैताग साला..
(आधीच सुमार निसर्गकविता माझ्या डोक्यात जातात.. त्यात सूर्य, चंद्र,पाऊस,आभाळ असे शक्य तितके हावभाव करत गिटारच्या झिन्गझिन्ग झिन्गझिन्ग ठेक्यावर कोणी कविता उभं राहून गायला लागलं तर काय होईल?... आमच्या प्राथमिक शाळेत एक बाई कायम अशा प्रकारच्या कविता घेऊन नृत्य बसवायच्या...
हिरवे हिरवे गार गालिचे( हिरव्या फ़्रॊकमधल्या दहा मुली या विन्गेतून त्या विन्गेत पळाल्या ) हरित तृणांच्या ( पाच बोटं एकत्र करून आकाशाकडे दाखवत उघडमीट करणारी चार पोरं ..