विडंबन

इतिहासाच्या तासाने आम्हाला फारच छळले, पानिपतच्या लढाईत कोण जिंकले,कोण हरले, हे शिकून तरी काय कळले, आयुष्याच्या इतिहासात खरे तेच यशस्वी ठरले, ज्यांनी आपल्या शत्रूचेही मन जिंकले. भूगोलाच्या तासाला नाही कळले चंद्र व सूर्यग्रहण, विधात्याने निर्मिले 'मानव' हे क्षुद्र उपकरण, ऊन-सावलीच्या खेळाने करतो तो स्वतःचे मनोरंजन, त्याच्या अचाट क्षमतेने झालो थक्क नि गेलो भांबाबून. विज्ञानाच्या तासाला,न्यूटनचे नियम सतत रटत गेलो, प्रत्येकाच्या क्रियेला,सडेतोड प्रतिक्रिया आयुष्यभर देत गेलो, शब्दांच्या जाळ्यात स्वतःला खोल फसवत गेलो, विचारु कुणाल, दुरावस्थेला माझ्या मीच जबाबदार बनत गेलो. मग न्यूटनच म्हणाला नियम

बायको: पोह्यात मीठ विसरले, चव का तुम्हाला कळत नाही, खाताय कि चरताय, तुमचं काही खरं नाही. नवरा: अॉफिसला उशिर होतोय, क्षणाचीही उसंत नाही, जीवनच माझं चवदार केलंस, पोह्यांची मला तमा नाही.

गणिताच्या तासाला, उत्तर फारच सोपं असतं एक अधिक एक बरोबर दोनच असतं शाळेच्या पायऱ्या उतरताच कळतं इथे मात्र एक नि एक 'अकरा'च करावं लागतं. फळ्यावर सोडविली कितीशी किचकट समीकरणं लांबच लांब सूत्रांची कसली ती प्रकरणं यशाच्या पायऱ्या चढताच कळतं इथे मात्र एकच यावं लागतं 'बेरजेचं' राजकारणं. ते म्हणाले, आम्ही उंचावतो तुमच्या पिढीची बुद्धिमत्ता (IQ) मग का बरं खालावली आज समाजजीवनाची गुणवत्ता नोकरी-व्यवसायात उतरताच कळतं इथे महत्त्वाची असते फक्त तुमची मालमत्ता. भौतिकशास्त्राच्या तासाला प्रश्नच कधी समजला नाही स्पिरीटचा दिवा, एबोनाईटचा दांडा अन् रेशमी रुमाल माझ्याशी असे का वागले तेच कधी कळलं नाही आज भौ

नेटावर जे नामी मोट्ठं संस्थळ आहे ना तिथे खूप वाचक असतात, जबर ट्यारपी मिळतो डुप्लिकेट आयडी तिथे पडीक असतात ते अगदीच पकाऊ असतात मला अशा सायटी आवडत नाहीत ऐसे खचाखच पाडलेले धागे बघितल्यावर मला भोवळ येते तैसे ज्ञानामृत पाजू संस्थळावर जिलबीबरोबर पिठल्याचा आस्वाद घेतल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती तेव्हापासून पिठलं हा पदार्थ मी व्यर्ज केलाय जिलब्या खाल्ल्यावर नेहमी पोट दुखते मग तीही मी कधी खात नाही गुगलवर फिरता फिरता 'त्या' साईटीकडे मी ढुंकूनही कधी पाहत नाही तिथले लेखन वाचतांना माझी मती कुंठीत झाली होती मग तिकडे मी कधी गेलोच नाही मा...

बाटा रुते कुणाला, आक्रसतात ऍक्शन रीबॉक मज रुतावे हा दैवयोग आहे सांगू कसे कुणाला कळ फाटक्या बुटांची शिवून आठ जागी मी चालतोच आहे डिस्काउंट येतो, टाकून 'अर्थ' देतो माझी निवड बुटांची घाईत होत आहे अस्सल असेल की चीनी माल आकळेना ब्रांडेड मागवोनी ही त्रस्त त्रस्त आहे -- स्वामी संकेतानंद

कवी वा. रा. कांत ह्यांची क्षमा मागूनच >> महवांची गाळ फुले अजुनि पिंपड्यात चोरपावली पळशी काय तू वनात? आले ते जोमात तीन शुंभ पोलिसाचे ओल्या रानात खुले दार गाळपाचे मनकवडा मग पळतो दूर डोंगरात ती जागा, ती भट्टी नारळिच्या खाली पूर्ण तोच लगबग मी मग करतो खाली रिमझिमते अमृत 'तो' विकल मंडईत हातांत लोहाचे बंध गुंफताना सगळ्यांना स्वच्छ कळे मिळुनि मोजताना कमलापरी मिटति दिवस उमलुनी सळ्यात तू गेलास सोडुनि तो माळ, सर्व अड्डे तडफडणे 'स्वामींचे' फक्त उरे खड्डे सलते ती तडफड का कधि तुझ्या उरात ? -- स्वामी संकेतानंद