पिंगा, बाजीराव मस्तानी, भन्साळी इत्यादी

असो, एकमेव उद्दिष्ट→→→मनोरंजन

सतराव्या शतकातील महाराष्ट्रियन स्रीया! आड़दांड उंचीची प्रियंका कुठल्या एंगल ने महाराष्ट्रीय वाटते? आधी या नायिका भारतीय काय तर ऐतिहासिक देखील वाटत नाही. त्यावर कोणाचा आक्षेप नाही? पिक्चर हिट जाणार बाबानो १०० करोड़ कुठेच् गेले नाही

जाउदे, लै मनाला लावून घेयाचं काम नय. ते भनसाळीचं हायवेवरचं हाटील हाये, तुम्ही चना-मसाला मागा का आलुमटर, सगळ्या डीश असो, ग्रेवी तीच, मेन इन्ग्रीडियंट बदलून दीतं. सालं कंचबी डिष मागा, शेमटूशेम ट्येष्ट लागती. आता त्येनी वेज कोल्हापुरीच्या नावाखाली मिक्सभाजी दिली तर काय करायचं? खावा मुकाट किंवा उठा सुसाट.

गाणं आवडलं. (संदर्भ सोडून बघितलं तर) मस्त आहे.

मेल्या भंन्साळ्या, नतद्रष्टा... त्या सटवी बरोबर इकडची स्वारी नाचले असतील, मी नव्हे. थांब तुला आता दिवाळीचा ऊरलेला फराळच खायला घालते, थांबच तू... - काशीबाई

http://m.firstpost.com/bollywood/why-the-outrage-around-bajirao-mastanis-pinga-is-casteist-and-hypocritical-2511398.html By Mrunmayi Ainapure Most of us netizens of urban India have become quite inured to our hourly routines of awakening to the cacophony of public outrage on social media that revolves – like clockwork – around seemingly trivial matters. One tends to dismiss most of these with a sigh and a bout of furious scrolling. Yesterday, however, was an exception. As someone who has lived in Pune all her life, the bone of contention, this time around, hit quite literally close to home. Shortly after a harmless dance number titled ' Pinga' from Sanjay Leela Bhansali's upcoming film Bajirao Mastani , featuring Deepika Padukone and Priyanka Chopra, was released online, Facebook was inundated with a slew of posts from a sizeable chunk of the Marathi Brahmin community (mostly residents of Pune, although Maharashtra-born NRIs aching to stay connected to their roots joined in soon enough) with responses to the song. These ranged from scathing to plain hysterical; the criticism touched upon various factors that seemed to have disappointed these viewers, such as the "ridiculousness" of showing the two wives of warrior king Bajirao Peshwa I – Kashibai (Chopra) and Mastani (Padukone) – dancing together, the direct lifting of the song's tune and lyrics from the popular Marathi lavani ' Latpat Latpat Tuzha Chalna ' and its arbitrary fusion with the traditional Mangla Gaur hymn ' Naach Ga Ghuma' in a mish-mash of wildly different genres. Notwithstanding the serious bafflement over why one would expect anything beyond ostentatious sets, larger-than-life song-and-dance sequences and a sensational re- interpretation of a historical story from Bhansali – going by his filmography so far or given that he has never claimed to be a Richard Attenborough – the annoyance over the distortion of history and anthropology is legitimate. If you're a Punekar, who has grown up hearing stories about a quaint era that has been etched in your city's collective consciousness, your displeasure with its unrealistic on-screen portrayal is understandable. History lessons told you that Kashibai Peshwa had a limp in her leg, and could not possibly have gyrated her hips to such a caper, much less with a woman she is known to have formally met just once in her life. So, this song makes no sense to you? Fair enough. But, despite being a 'Puneri mulgi' myself, and having grown up around several of the aforementioned Marathi Brahmins affronted by ' Pinga' , I found something particularly disconcerting about the onslaught of venom directed towards the song, which is how quickly and smoothly it escalated to acquire a distinctly jingoistic veneer. Sighted online were more than a few eye-wateringly long threads, shaming the "inappropriate" attire (read: low waist nine-yard or nauvari sarees) donned by the leading ladies in the song. Many of the objectors, who I couldn't help but notice clearly had 'upper caste' surnames, have sanctimoniously voiced objections on how "a decent Maharashtrian lady, especially one hailing from a royal family, would never reveal this much skin, as if she were an item girl” – a statement that could frankly serve to stereotype and offend both groups of women. Some of these self-proclaimed guardians of Marathi culture insisted, "Learn to drape the time-honored nauvari in a respectable, khandani manner,” making one wonder whether they were protesting the lack of authenticity perceived in the costumes or their supposed skimpiness. One person even went so far as to comment on how the dusky Chopra does not possess the "fair skin and delicate features” of a Chitpavan Brahmin woman. Others have lashed out about how showing a Peshwa queen dancing in a "vulgar” manner could "mar the essence of Marathi tradition”. A piece on a reputed online publication in its critique of the song declared that no Marathi woman "bobs her head like that”. This frenzy not only releases a whiff of blatant patriarchal sentiment, but also leaves you with a disturbing aftertaste of casteism, classism and a smuggish re-assertion of Brahminical superiority – which is (supposed to be) plain astounding in this day and age. What's more amazing is that few seem to be bothered about aspects of the song that actually warrant critical analysis, such as how it doesn't mirror the repressive attitude towards women in the Peshwa society and instead, paints a false, happy, shiny picture of ' soutans being sahelis'. Nah, all most people seem to want to tut-tut about is the "immodesty" of the costumes; all they seem to be disgusted about is the objectionable choreography, which "does not behoove the virtuous Peshwa ladies". As someone who likes to call herself a liberal in a city where I have observed a substantial section of the local populace to be fairly conservative, one of my biggest pet peeves continues to be the casual spectacle of purebred fanaticism we're still faced with everyday – especially when it comes to challenging Pune's erstwhile heritage, even in an instance as innocuous as this which involves the medium of cinema. For now, it appears that I'm going to simply have to wade through this wave of righteous, jingoistic outbursts that have taken over my social media feeds, until the furore over this great insult to the glorious times of Maharashtra – when demurely dressed Marathi girls didn't disgrace their families by prancing around in public – dies down. Mrunmayi Ainapure is a freelance writer based in Pune. पुणेरी लोकांना झोडपले आहे.मला काय नीट कळलेनाही,ा

ती मस्तानी नउवारी नेसायची??? ती तर अनारकलीसारखा ड्रेस घालत असेल ना?

अनारकली हे कल्पित पात्र आहे तर मस्तानी हे खरे. .बाय द वे , आपल्याकडे बाकी पण्डित आहेत मस्तानी काय घालत असेल ते सांगायला. त्या फारिनच्या मडमा इथे सूना बनून येतात तवा चौपाटिवर काय ते बिकीनी का काय घालून फिरतात का वो?

काशीबाई यांनी लावणी पद्धतीचा नाच केल्याचे संजय लीला भन्साळी यांनी दाखवल्याचे वर काही प्रतिसादात आले आहे. उद्या या भन्साळी साहेबांनी शहाजहान आणि मुमताज महल यांच्या वर चित्रपट काढायचे ठरवले तर त्याना त्या चित्रपटात, आपल्या या सेक्युलर देशात, मुमताज महल यांचा मुजरा नाच दाखवण्याची हिम्मत होणार आहे का ?

( आंतरजालीय लेखिका शेफाली वैद्य याकडून साभार) असाच चित्रपट जर नेहरूंवर काढूल त्यात असेच "विचारस्वातंत्र " घेतले तर ??? -------- माझे म्हणणे खरेच मजा येईल . काँग्रेसी लोकांची तर त्रेधा उईल . पण त्यात बहुदा देशी आणि विदेशी आयटम्स चा ग्रुप डान्स दाखवावा लागेल .. आणि लॉर्ड माउंट"बॉटम" बद्दाल की दाखवणार ?? विचारच करवत नाही .... हा चित्रपट बहुदा महेश भट किंवा कांती शाह लाच काढवा लागेल ...

https://www.change.org/p/the-honorable-chief-justice-of-bombay-high-court-stay-order-on-release-of-bajirao-mastani?recruiter=276045046&utm_source=share_petition&utm_medium=copylink इथे आक्षेप नोंदवू शकता

बौद्धिक दिवाळखोरी दुसरं काय? असलं काहीही Cinematic liberty च्या नावाखाली खपवायचं! आश्चर्य वाटतं ते अशा महत्वाच्या गोष्टींना "चालतं" या सदरात टाकणारयांचं!

उद्या महाराजांवरच्या पिच्चरामध्ये असे दाखवलेले चालेल का? असा प्रश्न पाहिला , जरा खोदकाम केले आणि १९५३ सालच्याच भालजींच्या छत्रपती शिवाजी नामक सुपरहिट्ट पिच्चरात सईबाई-सोयराबाई यांचे गाणे दिसलेदेखील. =)) =)) तेव्हा सवती कशा एकत्र येतात वगैरे प्रश्न भालजींना पडले नसतील का? हां आता त्यांचा पेहराव वगैरे या गाण्यातल्यासारखा नाही तो भाग वेगळा.

म्हातारी मेल्याचे दुख्ख नाही , पण काळ सोकावतो .

To be.... or not to be.... that is the question !!! जगावं की मरावं हा एकंच सवाल आहे !! कुणी मिसळ देता का मिसळ ? हो मिसळ... मामलेदाराची चालेल... फडतरेची चालेल..वैद्याची चालेल.. प्रभांची पण चालेल.? एका मिसळप्रेमीला तुफानाला कुणी मिसळ देतं का ?मिसळ... एक तुफान … कांद्या वाचून …. तर्री वाचून …. मिसळेच्या मायेवाचून …देवाच्या मिसळी वाचून … गावा गावातून हॉटेलात हिंडते आहे … मिसळ चापताना जिथून कोणी उठवणार नाही अशी जागा धूंडतं आहे … कुणी मिसळ देता का रे ??? मिसळ ?..तर्रीवाली मिसळ..असा तवंग हवा तेलाचा तर्री वर....पावाच्या लाद्या हव्या.लिंबाच्या फोडी हव्यात...ग्लास भर ताक हव.....पहिल्या घासात ठसका हवा..मिसळ..हो मिसळ .....कुणी मिसळ देता का रे ??? मिसळ ?.. मिसळ सम्राट.. निवृत्त मामलेदार बापुसाहेब भन्साळी मिसळकर (नाट्य लिबर्टी)....

हे पहा भन्साळिसाहेबाचे या विषयावरचे मत. http://www.loksatta.com/manoranjan-news/ranveer-singh-deepika-padukone-can-not-take-their-eyes-off-each-other-in-new-bajirao-mastani-poster-1161934/ आणि हे "http://www.loksatta.com/manoranjan-news/baji-rao-mastani-based-on-rau-1161826/"> वर या अभिव्यक्ति स्वात्नत्र्याच्या गप्पा. "http://maharashtratimes.indiatimes.com/cine-news/bajirao-mastani-pinga-sanjay-leela-bhansali/articleshow/49848186.cms"> म्ह्णजे कुणी विरोध केला तर हे साहेब अभिव्यक्ति स्वात्नत्र्याची गळचेपी म्ह्णायला रिकामे. देशात असहिष्णु वातावरण आहेच, त्यात याची भर. बाय द वे पुरस्कार परतीची फ्॔॓शन सम्पली वाटत.

२००

जे खपतंय ते विकतंय. हिंदी सिनेमात निम्मा वेळ हेरोइन कमी कपड्यात दाखवावीच लागते. नाही तर १०० कोटी चा क्लब कसा मिळेल? राहता राहिला २ बायका एकदम नाचताना दाखवण्याचा विषय. अहो 'नो एन्ट्री' सारखे पिक्चर येउन १० वर्षे होऊन गेली. औफ़िशिअलि लफडी करायला प्रोत्साहन देणारे पिक्चर बरीच वर्षे येतायत. बाजीराव-मस्तानी फक्त पब्लिसिटी साठी. एकदा का 'भावना दुखावल्या' कि फुकटात प्रसिद्धी. असले पिक्चर्स अनुल्लेखाने मारायला हवेत. विरोध केल्याने यांची प्रसिद्धीच जास्त होते. तसे 'पेशवे-द्वेषी' आणि ब्रिगेडी टोळ्या खुश असतील, पण ते त्यांचे कुंपण आहे, त्यापलीकडे कधी कधी गेलेत का ते? कशाला मनावर घ्या?

500. a sanjay jaiswal film............coming soon

(संदर्भ - भन्साळीचे पिंगा गाणे) पहिला मित्र: ही मंगळागौर काशिबाईंची होती की मस्तानीची? दुसरा मित्र: ही काशींची मंगळागौर नाही, तर मंगळागौरीची काशी होती. (WA वरुन साभार)

ज्या मिपाकरांचा ह्या प्रकाराला विरोध नाही, त्यांनी पुढे वाचू नये. त्यांनी खुशाल वाट्टेल ते करावं. ज्या मिपकरांच्या भन्साळींच्या ह्या अश्लाघ्य प्रकाराला विरोध (कडाडून किंवा साधाच) असेल. त्यांना- सॉल्लिड चर्चा. असल्या ज्वलंत आणि अतिशय महत्त्वाच्या विषयावर इतकी महत्त्वपूर्ण चर्चा झालेली बघून बरं वाटलं. बरं, मग शेवटी काय ठरलं? भन्साळींना निषेधाचे खलिते पाठवायचे ? त्यांच्या चित्रपटावर बहिष्कार घालायचा? कोर्टात याचिका दाखल करायची? की भन्साळींना कोपच्यात घ्यायचं, आणि काळं फासायचं इन शिवसेना स्टाईल? कारण ह्यापैकी काहीच होणार नसेल तर मग इतकी उद्बोधक चर्चा होऊनही दुर्दैवाने काहीच उपयोग होणार नाही. मग कट्टर विरोध असणार्‍या मिपाकरांपैकी कुणी काही अ‍ॅक्शन घेणार आहे का? प्लीज कळवा. भन्साळींसारख्या चित्रपट दिग्दर्शकाला कळायला हवं की मराठी लोक किती बारकाईने कुठे कुठे लक्ष ठेवून असतात आणि त्यांचं रक्तही खवळू शकतं.