माझी सई तशी समजूतदार किती थकलो आहे ते पाहून किती गोड हसायचं ते निट ठरवता येतं तिला --- माझी सई तशी शहाणी आई आजारी असेल तर आईची आई होणं जमतं तिला --- माझी सई तशी डँबिस बाबा आईचे ऐकत नसेल तर बाबाची सासू होणंही जमतं तिला --- माझी सई तशी लब्बाड किती अन् कोणाला लोणी लावल तर किती अन् काय मिळेल हे पक्क ठावूक तिला --- माझी सई तशी बदमाष कोण रागावल्यावर किती भोकांड पसरायचे हे व्यवस्थित माहीतीये तिला --- माझी सई तशी निरागस शुभ्र केकवरची लालचुटुक चेरी मिळवायला किती रुसायचं हे कळतं तिला --- माझी सई तशी हुशार बाबा रागवला तरी बाबाचं प्रेम समजतं तिला --- माझी सई आज आठ वर्षांची झाली.... |- मिसळलेला काव्यप्रेम

बघशील कधी आठवांना, असशील जिथे तिथे तू, हसशील मनी गालांत, असशील जिथे तिथे तू ! स्पर्श नजरेचा होता, फुललेले अंगी रोमांच, जपशील सदा मनांत असशील जिथे तिथे तू ! सांगत वाहील झरा, माझे शब्द न शब्द, सोडशील श्वास उदासी असशील जिथे तिथे तू ! भेट तुझी माझी मोहोरल्या नभांखालची, फुलतील ते क्षण पुन्हा असशील जिथे तिथे तू ! सांगतील कुणी विरुद्ध, माझ्या चार शब्द, उठशील मैफल टाकून असशील जिथे तिथे तू ! विसरण्यां नाव “साजीद” करता कधी प्रयत्न चुकतील हृदयताल तेव्हा, असशील जिथे तिथे तू ! - साजीद यासीन पठाण