मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

लग्न पत्रिकेतील मुलासाठी 'चिरंजीव' व मुलींसाठी 'चि.सौ.कां.' असा भेदभाव का? सध्या लग्नांचा सिझन चालू आहे..पत्रिका छापताना मुलासाठी केवळ 'चिरंजीव' आणि मुलीसाठी चिरंजीव 'सौभाग्यकांक्षिणी' असा भेद का? चिरंजिवित्व तर प्रत्येकालाच हवं असतं हे एक वेळ मान्य केलं तर मुलीसाठी "सौभाग्यकांक्षिणी" असा वेगऴा उल्लेख का? मला कोणतीही पत्रिका वाचताना असा प्रश्न पडतो की सौभाग्याची आकांक्षा करताना ती मुलगी लग्नाआधी दुर्भागिनी असते आणि लग्नानंतर नशीबवान होते, असा काही आपल्या परंपरेला व्यक्त करायचेय का? तुम्हालाही असा प्रश्न कधीतरी पडला असेल.

आज सकाळी बाईक पार्क करत होतो.अविदादा अचानक गेला त्याची बाईक अजूनही पार्क केलेली आहे.पार्किंग वाला म्हणाला,' देखो आजकल गाडी पार्क करके जानेवाला शाम को वापस आयेगा उसका भरोसा नही रहा ...पार्किंग के लिये रोज वही जगह नही मिली तो लोग खामखा झगडा करके जाते है ' अस काही घडलं की अंतर्मुख होऊन विचार करण्याशिवाय पर्याय रहात नाही.मानवी जगण्याच्या मर्यादा स्पष्ट होतात.आपण कितीही म्हटलं तरी आपल्या आवाक्यात आपल जगण नसतंच..आपल्या विचारांच्या पलीकडे असलेली ही शक्ती आपल्या जगण्यावर अंमल करत असते.तोच देव असेल का?? अज्ञात अशा या शक्तीचा वावर आपल्या सभोवती असेल का ?

केजरीवाल नावाचा हिमनग पाण्यात किती आणि दिसतो किती जे झाले ते खूपच दुखदायी होते पण खालील मुद्दये सौंशय उत्पन करतात १. १० एकर शेत, २ फळबागाचा मालक. २. फेटा बांधायाचा व्यावसाय करत होता. ३. आत्महत्येच्या दिवशी त्याच्याकडे १.५० लाख होते(शंका वाटते) ४. समाजवादी पार्टीतून २ वेळा निवडणूक लढला. ५. कॉंग्रेस मध्ये गेला होता. ६. आता आप मध्ये होता. ७ झी न्यूज (२३/०४/१५) दाखवलायानुसार, त्याचा भाऊ सांगतो आत्महत्येच्या चिट्ठीतले अक्षर त्याचे नाही, पुरावा म्हणून त्याचे हस्ताक्षार दाखवले. ७. श्री मनीष सिसोदियानि बोलावले म्हणून दिल्लीला गेला असे घरचे सांगतात.

एक खंडप्राय देश होता आणि तिथे नानाविध प्रकारेचे लोक भाषा परंपरा वगैरे जपत होते ... मुद्दा होता गोड पदार्थांचा ... त्या देशात शास्त्रोक्त पद्धतीने अनेक उत्तमोत्तम गोड पदार्थ मिठाया बनवल्या जात ... त्या बनवायला वेळ लागत असे आणि पचायलाही ..पण लोक मजेत होते त्या मिठायांमध्ये चोष्य लेह्य खाद्य असे अनेक प्रकार होते ... एके दिवशी त्या देशात काही फिरंगी लोक आले त्यांनी त्यांची संस्कृती आणली आणि त्यात त्यांच्या मिठाया पण होत्या... त्यात होता एक पदार्थ केक ...बनवायला सोपा ....दिसायला सुंदर...

माजी सनदी अधिकारी व महाराष्ट्राचे माजी अर्थ आणि उद्योगमंत्री श्री स. गो. बर्वे (१९१४-१९६७) यांची १०० वी जयंती येत्या सोमवारी २७ एप्रिलला आहे. त्यानिमित्य त्यांचा छोटासा परिचय करून देणारा हा लेख : कॉलेजात असताना मॉडर्न कॅफेचा चौक ''कै. स. गो. बर्वे चौक'' आहे हे माहीत होते पण त्यांच्याविषयी अधिक माहिती नव्हती. मुंबईत त्यांच्या नावाचा मार्ग , बर्वेनगरची बस वगैरे दिसत दिसत असे.

स्व भाग १: ======= एक घटना आपल्याच लोकांना कसं बदलविते ते पहा लग्न होई पर्यंत जर कश्यालाही विरोध केला तरी पटवून दिले तर घरच्यांना पटत असे पण आता मात्र प्रत्येक लहान सहान गोष्टीत सुद्धा "हे तुला बायकोने सांगीतले असेल","तीचे ऐकून असे बोलतोयस झालं" असा समारोप होऊ लागला. सोसयटीच्या लोकांची आपल्या संसारात नको इतकी लुड्बूड आणि स्वखीच्या धार्मीकतेवर शेरेबाजी कशी “अस्थानी आणि अन्यायी” आहे हे घरच्यांना पटवणे अवघड होऊन बसले.

डोह काळा डोक्यावरी अन् , तारकाही भरजरी.. एक चन्द्र वाहता अन् एक होड़ी धावती. हिरे माणिक तरंगते, जणू लक्ष दिव्यांच्या मैफिली, कुजबुज त्यांची मोकळी.. 'ति' राहिली ना आपली. निखळले कमजोर तारे, दोष देऊनि मला... मी मूक राहून पळभरी, श्रद्धांजलि त्यांस वाहिली. लोटुनी गुंबज मनोहर, तिज पापण्या मग श्रांतल्या.. भिस्त मजवर टाकुन सारी, ती 'रातराणी' झोपली.

गिरिजाचा लॉग : १२:१६:१६ घड्याळ : मला घड्याळ पाहिजे , व्यवस्थित चालणारं सेकंदकाटा असणारा घड्याळ ! अ सोल्युशन ! सतरा . अंक १७ ! बिझिनेस येस बिझिनेस ! गूड आयडीया ! ग्रेट आयडीया इन्डीड ! मनात येतात ते विचार लिहुन काढ आणि वेळ नोंडवुन ठेव ! ग्रेट आयडीया ! गिरिजा यु आर जिनियस ... येस अ नार्सिसिस्टीक जिनियस ! फकिंग जिनियस ! ब्लडी पॅरामाऊंट जीनीयस ! गिरिजाचा लॉग : १२:१६:१५ घड्याळ : मला घड्याळ पाहिजे , व्यवस्थित चालणारं सेकंदकाटा असणारा घड्याळ ! अ सोल्युशन ! नो .

काव्यरस

काहीच्या काही कविता

आज मी माझा कुंचला कागदावर शिंपित आहे लेखणी दवात डूबवतो आहे कागदावर लेखणीच काय कुंचलासुद्धा आज निष्प्रभ झालाय कारण तू जाताना माझी लेखणी माझा कुंचला सोबत घेऊन गेलीस ते ही कायमची ! जाताना तेवढ माझं मन मात्र विसरलीस माझं मन , माझा कुंचला , माझी लेखणी आजही तेवढीच तळपते आहे रंग भावनांचे, रंग उत्कटतेचे , रंग उसत्वाचे , रंग विरहाचे ,रंग प्रणयाचे ,रंग प्रेमाचे , रंग सदोदित संवादांचे आताशा मी कागदावर उमटवत आहे आजही तळपते आहे माझी लेखणी, माझा कुंचला !! तुझी नेत्रापालवी औस्तुक्याने फुलते आहे तुझ्या भाळी सौभाग्य नांदते आहे तुझ्या कर्ण -स्फुटिकावर मोती झळाळत आहे केसांतून निघालेली एक खट्याळ बट

काव्यरस

भावकविता

प्रेम …. ??? खरंच हे प्रेम असतं …. ? एक अनामिक हुरहूर दाटलेली केवळ तिच्या ओढीसाठी नकळत … आपल्याच नकळत मी तिला Follow करू पाहतो मी तिच्याच गोष्टी Follow करू लागतो ह्याला काय म्हणावे …. जितका मी दूर जाईन जाईल तितकंच माझ्या विचारे गुंती तिचं मन तिच्यातच का अडकत जातो मी … ??? नकळत माझाच मी …… समोर काय होणारय हे माहीत असूनही परत माझ मन तिच्यातच नकळत हळूहळू गुंतत जातं … असं कसं असतं हे प्रेम … नकळत … झालेलं … तिच्याच आठवणीचा साठा असलेलं ..... पुन्हा एकदा प्रेमात मी … नकळत … ... प्रतिक्रियांच्या प्रतीक्षेत आपलाच अनामिक …

Subscribe to

लग्न पत्रिकेतील मुलासाठी 'चिरंजीव' व मुलींसाठी 'चि.सौ.कां.' असा भेदभाव का?

'लिव्ह लायसन्स'

एका शेतकर्याची आत्महत्या

केक वाला आणि देशी मिठाई

कै. स गो बर्वे जन्मशताब्दी

ऐक स्वखे : त्रिधारा भाग-३

रातराणी

गिरिजा इन अ वंडर लॅन्ड

अजूनही तळपते आहे माझी लेखणी , माझा कुंचला !!!

नकळत …