मिपावर अतिशय दर्जेदार लिखान मिपाकरांनी केलेले आहे. जसे (अर्थात मला आवडलेले) जयंत कुलकर्णींचे इतिहास लेखन, 'परा'ची चित्रपट समिक्षा, हेमांगीकेचे लेख तसेच इतर लेखकांचे लेख ( ज्यांची नाही नावे घेतली त्या सर्व लेखाकांची माफी मागतो तेही तितकेच दर्जेदार आहेत राग मानु नये.) मला प्रश्न असा पडतो कि यांना हे सर्व स्फुर्ते तरी कसे? मला तर परिक्षेत निबंधाच्या प्रश्नाला कायम २ किंवा ३ मार्क्स पडायचे, (सात आठ ओळीच्यावर लिहिताच येत नसायचे) मी सर्व दर्जेदार लेखकांना विनंती करतो की त्यांनी आपल्या लिखाणाच्या प्रेरणेमागचे रहस्य (स्वेच्छेने) सांगावे. त्यातुन मझ्यासार्ख्या नवलेखकाला काही प्रेरणा घेता येइल.

नमस्कार, माझ्या मनात एका घटनेचा विचार चालु आहे काही दिवसापुर्वी आमच्या मुंबईजवळ असण्यार्या नातेवाईकांकडे दोन चार दिवस राहाण्याचा योग आला त्यांच्या मुलाचे वय साधारण बारा चौदा वर्ष असावे ,प्रक्रुती चांगली पण जेवल्यावर काही दिवशी याला ओकारी यायची का काढायचा माहित नाही,मी त्याच्या आईना विचारल्यावर त्या म्हणाल्या की - फक्त अमावस्या पोर्णींमेला असे करतो ,ईतर दिवशी अगदी नार्मल असतो आम्ही डा.कडे दाखवले पण फरक नाही मिसळ्पाव मंडळी , या घटनेबद्दल असा विचार येतो आहे की या गोष्टी ठराविक दिवशी का होतात ? त्यावर काही मानवी वा अमानवी गोष्टीचा अंमल असु शकेल काय ?

आज उपक्रम या संस्थळावर मी एका घटनेचा साक्षीदार होतो. ज्यामुळे मला माझ्याच व्यनीची यादी थेट संपादकांच्या खरडवहीत दिसू लागली. एरवी मी प्रशासनाकडे तक्रार केली असती मात्र या घटनेआधी काही गोष्टी अशा घडल्या आहेत ज्यामुळे सर्वांना सावध करणे मी माझे कर्तव्य समजतो. सुरवातीपासून सुरवात करतो ज्यामुळे या प्रकाराचे गांभीर्य लक्षात यावे १. दिनांक 06/22/2012 रोजी खबरदार या आयडीने इथे आईची जात हा चर्चा विषय सुरू केला.

प्रथमतः , "मिसळलेला काव्यपेमी" ह्यांचा (http://www.misalpav.com/node/22081) लेख वाचला.आज ते ज्या काळातून जात आहेत आणि त्यांना जी अडचण आली, जवळजवळ तशीच अडचण आम्हाला (मी आणि माझी बायको) आली होती.आम्ही त्यातून कसा मार्ग काढला आणि त्याचे काय फायदे झाले , ते अनूभव लिहीत आहे. हा कूठलाही सल्ला नाही आहे किंवा शिफारश पण करत नाही आहे आणि सर्वात मह्त्वाचे म्हणजे शाळेने काय करावे किंवा पालक सभा घ्यावी का नाही, ह्याचा पण मी उहापोह करत नाही आहे.कुठल्याही , कंपू बरोबर भांडण करू नये.शेवटी, इतर लोक पळून जातात आणि आपण मात्र भरडले जातो.शाळा असो, की कू