आमचा हा विडंबनाचा चुकार टुकार प्रयत्न प्रेरणा -स्पा यांची ग्रहण ही कथा आणि गणेशा यांची स्पर्शगंध ही कविता. हे विडंबन रचण्यात ५०फक्त यांचे मोठे योगदान आहे, त्यांचे खास आभार. रक्तगंधाने बुजलेल्या वाटेवरती तो स्पर्श बोचरा होता सुरकुतल्या कोरड्या कातडीत मात्र रक्तनिर्झर खळाळत होता हलक्याच कुटील चाव्याने तो कुशीवर वळताच त्या हिरव्या डोळ्यांच्या मागे देह वेदनेत बुडाला होता तशातच आकाशात रात्रीने सोडला काळिमा अभद्र कौलारु खोल्यांमधुनी अजुनी तो रात्री भटकत होता जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी ध

काल पासुन ज.कुं.च्या धाग्यावर ती'ची हवा फार पसरली आहे... तिकडं एक कविता टाकलीये,,,हिला पण तिकडेच टाकावी अश्या विचारात होतो,पण हिचं आमच्या मनाशी जुळलेलं चित्र पहाता,हे त्या चित्राशी जरा विसंगत होइल हे भय वाटल्यानी हिला अता इकडे सोडतोय,,,आणी असाही हिचा छंद तिच्या छंदाशी जुळणारा नाहीच... मग म्हटलं मिटर गेजची गाडी ब्रॉड गेजवर कशाला सोडा...म्हनुनच हीला या ठेसनात आनलीये...बगा जमलीये का ते जरा... हो..येक ह्रायलच ...

3

कालच आई स्वप्नात येऊन गेली माझ्या केसात हात फिरवून हलकेच मला म्हणाली किती राब राबतोसरे तू थोडासा आराम करीत जारे बाळा काम काम नि अविरत काम मग आराम कधी करशील बाळा ...? कसा जीव माझा व्याकुळ होऊन गेला तिच्या आठवणीने जीव ओला ओला झाला सतत काळजी तिची सवय होती पोरांच्या सुखासाठी ती राब राब राबत होती देवाजवळ दिवा नि हात जोडून प्रार्थना सुखाची याचना फक्त पोरासाठी स्वप्नात येऊन ती काय म्हणाली ..? भूक लागली असेल नारे तुला थांब जरासा आपला जुना तवा लोखंडाचा मी शोधून काढते आणि तुझ्यासाठी छान पिठले टाकते असे म्हणून ती आत गेली तिची वाट बघता बघता मला कशी जाग आली ...? मी तिची वाट बघत बसलो नि जाणीव झाली आ