लाचलुचपतीचे विडंबन..... काटा रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? चरबीच जाड आहे. मज "फ़ूल" हे समजती, हा कृरभाग आहे ........ रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? सांगू कसे कुणाला ते स्वच्छ शुभ्र बगळे चिरकाल चरणे त्यांचे, साहतात लोक सगळे ........ रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? काही करू कसे मी? सारेच साव ठरले. भरतात पोतडी ते आडदांड बोके सगळे ........ रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? ह्या शर्मवंचितांना काटा कधी रुतेना पाहूनी लूटमारी मज बोच सलत आहे ........ रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? काटा रुते कुणाला? चरबीच जाड आहे. मज "फ़ूल" हे समजती, हा कृरभाग आहे ........ रुते कुणाला?

कडव्याच्या पहील्या दोन ओळीत समस्या आणि नंतरच्या दोन ओळीत पूर्ती असं लिहून पाहीलं आहे.एक प्रयोग. जर टोचते पाठीला जर बोचते दंडाला खसखसूनी घासावी जर मऊ लागते अंगाला. *** निर्‍या काचती पोटाला जीव कासावीस होई एका धुण्यामधी कशी खळ जाईल ग बाई. *** असं कसं पायताण चावे जागोजाग बाई थेंब तेलाचा सोडावा अंगठ्याला सैल जाई. ***

केदार पाटणकर ह्यांचे 'टाळणे' बघून आम्हाला आमची वारंवार चालणारी टाळाटाळी आठवली! ;) रोजचा छळवाद आता टाळतो मी जरा व्यायाम आता टाळतो पाहिजे आहे तनाला शांतता कोणतीही चाल आता टाळतो गोड 'केका'ची खुमारी आगळी वरण-भाता हळुच आता टाळतो सोडले पळणे, तरण केव्हाच मी 'जीम'चीही वाट आता टाळतो घेर ढेरीचा कितीही वाढला घोरण्याचे मी न आता टाळतो! चतुरंग