वावर
जीवं रमला
गमला
ऊभ्या पीकातं
रंगला
बोंड फुललं
खुललं
हासूहोटातं
उललं
तुरं सजली
धजली
भळं पाहूनं
लाजली
मनं भरलं
भुललं
हुळ्ळा खायाले
झुरलं
असं साजरं
वावरं
कोनी लावो ना
नजरं
शब्दार्थः
बोंडःकपाशी चे बोंड
भळः ज्वारी ची ताटं
हुळूळा ः हूरडा
वावर ः शेत
(पुस्तक-परिचय )
शाळेत असताना, कविता नावाच्या रम्य प्रकाराचे, त्यातल्या यमक, वृत्त, छंद, अलंकार नावाच्या हत्यारांनी ‘रसग्रहण’ नावाचे नीरस पोस्टमॉर्टेम करावे लागे. ते इतके डोक्यात गेले होते , की पुढे पुढे काव्य या प्रकारापासून किमान एक हजार किलोमीटर दूर राहण्याची मी दक्षता घेत असे. हा आकस निवळायला बरीच वर्षे लागली. हल्ली हल्लीच एखादी गेय आशयघन कविता पुन्हा मनावर जादू करू लागली आहे.