कविता

मी खोडकर ..माझी बडबड ..माझे प्रेम ..माझी गडबड तू खेळकर .. तुझी धडपड ..तुझा हट्ट ...तुझी तडफड.. मी हळवी .. माझी स्वप्न ...माझा रुसवा ..माझी तगमग तू जिद्दी .. तुझी नजर ..तुझा रुतबा .. तुझी झगमग.. मी चंचल.. माझे लाजणे.. माझी भीती... माझा चंद्र तू खंबीर.. तुझे हसणे.. तू धाडसी .. तुझी रात्र मी स्तब्ध.. तू लुब्ध .. माझे मौन ... तुझी प्रीती.. माझे भांडण..तुझी मिठी.. माझे हास्य.. तुझे आयुष्य

तुला असे मुळूमुळू रडतांना पाहून, मी थोडातरी विरघळेन, असे वाटले असेल तुला - माझ्या य:कश्चित जिवासाठी तू तुझे हे अनमोल अश्रू ढाळतेस... माझ्या रुक्ष चेहऱ्यावर जाऊ नकोस माझ्या कठोर काळजातही ते अश्रू जपून साठवताना - माझी किती तारांबळ होत आहे हे तुला न दिसण्याची मी खबरदारी घेत आहे ! .

जुना पुराणा पिंपळ उभा नदीच्या तीरी । आल्या-गेल्या वाटसरूला देई मायेची सावली ॥ जुना पुराणा पिंपळ आटवांचा त्याला पार । पक्षांची मिरवी घरटी अन् किडामुंगीचा वावर ॥ जुना पुराणा पिंपळ त्याची हिरवी-पिवळी पाने । नव्या ऋतुंची पालवी अन् जुन्या ऋतुंचे जाणे ॥ जुना पुराणा पिंपळ त्याच्या किती कहाण्या । छायेत नाचती सजती आठवणींच्या भिंगोर्‍या ॥ जुना पुराणा पिंपळ विस्तारी चहू दिशांना । झेपावे उंच आभाळी रूजवी मातीत मुळांना ॥ जुना पुराणा पिंपळ सळसळतो पानोपानी सरत्या किती क्षणांचा तोच साक्षी मनोमनी ॥ जुना पुराणा पिंपळ शोधी आसमंती काही । ढळता हिरण्यगर्भ तेथे अन् शुष्क पर्णांच्या राशी॥ जुना पुराणा पिंपळ ख

3

अरे समस्त गुणी जनांनो, आता तरी जागे व्हा देश विकायची वेळ देशद्रोह्यांनी आणली आहे. लुळ्या पांगळ्या झालेल्या देशावर भिक मागायची वेळ आणली आहे. आता नाही तर कधीच नाही अस म्हणत देश वाचायची वेळ आली आहे. फुटीरपणाच्या निराशेचा विषप्याला रिचवत रिचवत मरणासन्न झालेल्या देशाला, एकसंध आशेचा जीवनप्याला पाजुन नवसंजीवनी द्यायची वेळ आली आहे. लाचलुचपत, सत्तांद्यपणा, जातियवाद, गरीबी, ह्यामुळे पोखरलेल्या देशाला, प्रामाणिकपणा, बंधुभाव, ईश्वरवाद, उदारपणा, ह्यांचा चव्यन प्राश द्यायची वेळ आली आहे. देशबुडव्या, दांभिक देशद्रोह्यांना हाकलुन लावत देशप्रेमाची हाक द्यायची वेळ आली आहे. अरे समस्त गुणी जनांनो, आता तर

कुणी पाहिली भोर उद्याची अवचित होइल भेट किती भांडणे तंडुन घेशी अखेर अंत समेट कोण्या नशिबी असे न संचित धुके हरवली वाट नसे दूर; अंधारी उमले रोज नवीन पहाट भंगुर हे क्षण भोगाचे उपभोगाचे वा दाट नियतीचे चिरअनंत फिरते आशा एक रहाट ......................अज्ञात

3