कविता

''ऐकव ना रे तुझी जुनी ती कविता'' म्हणते सखी मला, अन् हळूच हसते । तळहातांवर चेहरा घेउन, उत्सुकतेने समोर बसते । समजत नाही काय करावे, जुनीच कविता मांडावी? की स्वस्थ बसावे- -समोरची वाचावी कविता? वाचू देते खुशाल तीही, केवळ माझ्या कवितेकरता । क्षणाक्षणाला अधिरा होतो रंग तिचा, मी बुडू लागतो तिच्यात, तेव्हा पुनश्च हसते, अन् उंचावुन भुवया म्हणते, विसरलास का रे कविता ती? उत्तर देण्याइतके नसते भान मला, मी तिलाच केवळ पाहत बसतो, बऱ्याचशा माझ्या कवितांचा जन्माचा क्षण असाच असतो !! - चैतन्य

बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting .. कॉलेजचे 'Boring Lecture' करू आम्ही 'Bunk' Canteen मधले खाऊ ते फास्ट -फ़ूड 'Junk' बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting .. ओफिसमधे Over-Time करू आम्ही काम बॉस ची खिटपीट पण ऐकू , सुबह -शाम.. बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting .. पंजाबी ढाब्यावर करू "Result Party"....३५ Percent ची आणि महागड्या हॉटेल मध्ये करू पार्टी 'Increment' ची बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting .. Corporate मध्ये होऊ मोठ्या पदावर अधिका

होते स्वतंत्र, मजला, वृत्तात बांधले मी कृत्रिम या जगाशी, संधान सांधले मी अस्तित्व आज माझे, दुनिया निघे पुसाया आईसवेच माझ्या, गर्भात भांडले मी रूढी, परंपरा, अन्, शीलास झेलताना काट्यास त्या भुकेच्या, बेहाल गांजले मी होती शिकावयाला, बंदी मलाच केली बाराखडीत माझ्या, ध्येयास मांडले मी क्रांतीस पेव फुटले, ठिणगी सवे भडकली पाठीस मूल होते, रक्तास सांडले मी मकरंद २१०२१००२

साधे सोपे सहज शब्द ते एकापुढती एक ठेवले , कांगावा काही ना करता निमुटपणे ते कविता बनले ! याला तुम्ही कविता म्हणता ? -उसळुन सारे धावत आले , शांतच होती माझी कविता घाव किती अंगावर पडले ! अगम्य असभ्य शब्द कोषिचे एकापुढती एक ठेविले , डोक्यावरती घेऊन सारे कविता सापडली म्हणाले ! ही कविता की ती कविता मज अजूनही पुरते ना कळते , भीत रहावे - लढत रहावे - काय करावे मन तळमळते !

जीवन म्हणजे एक सरळ रस्ता किती तरी होतात मनाला खस्ता | आनंदाला हि नाही कुठं कट्टा दुःखांनी सुधा मांडला सर्वी कडे सट्टा | रात्र व दिवस ह्यांचा नुसता पोर खेळ ह्यामध्ये सावलीचा ही कुठं नाही बसत मेळ | नाला, नद्यांनी बदलला मार्ग पण रस्ता मात्र सरळ| -- मयुर (नवकवी)

तन मन वाणी अंजन डोळे काया व्हावे जीथे तीथे तू जाशी तेव्हा छाया व्हावे गात्रे गात्रे शामल शामल तुंदिल तुंदिल येशोदेने केलेली ती माया व्हावे जन्मोजन्मी ओठावरची सटवी व्हावे काळ्या काळ्या श्रीकृष्णाची राधा व्हावे कौरव पांडव लढण्या जमले कुरुक्षेत्री त्या पार्थाच्या मी नाशामधली बाधा व्हावे जेव्हा जेव्हा भारत "भू"ला येई ग्लानी तेव्हा तेव्हा रायाची मी गीता व्हावे मकरंद २१०२१०९१