Skip to main content

प्रवास

आल्प्सच्या कुशीत..

लेखक दिनेश यांनी शनिवार, 15/11/2008 03:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
१. योहानाच्या हॉलिडेहोममधून दिसणारा नजारा २. योहानाच्या घरचा नाश्ता येथेच मिपाकर नाश्ता 'जेवले ' असे म्हणतात. ३. रोपवे साठी चढून जाताना एका वळणावरुन दिसणारे दृश्य ४.

दर्शन भारत मातेचे

लेखक भास्कर केन्डे यांनी बुधवार, 12/11/2008 01:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रत्येक वेळी भारतात जायचं म्हटलं की तो दिवस उजाडण्याची उक्तंठा लागून राहिलेली असते. विमानात बसल्यावर वाटतं की किती हळू हळू उडत आहे हा उडन खटारा! भारतात गेल्यावर काय काय करायचं याचे बेत मनात गर्दी करत असतात. घरी गेल्यावर दार कोण उघडेल. आई का भाऊ का वहिणी? आई-वडिलांच्या डोळ्यांच्या पानावलेल्या कडा, त्यांचे गोंजारणे, पाठीवरुन त्याच मायेने फिरणारा आजीच्या थरथरत्या हाताचा मायेचा स्पर्श, भावंडांच्या भेटीतला आनंद, मध्येच एखाद्या बहिनीचेही पानावलेले डोळे चोरुन पुसणे, "किती मोठी झाली आहे गं तू" असं आईचं तिच्या नातीला लाडानं बोलनं... मन अगदी अधीर होतं देशात पोहचण्यासाठी. तसच मागच्या भेटीतही झालं.

सफर --मुरुड-जंजिरा किल्ला

लेखक वल्लरी यांनी रविवार, 09/11/2008 16:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
सफर --मुरुड-जंजिरा किल्ला ठिकाणः-मुरुड जिल्हा-रायगड महाराष्ट्र व्याप्ती:-सुमारे २२ एकर शेत्र किल्ल्याने व्यापले आहे वास्तुशास्त्रः-मुघल आणि पोर्तुगीज वास्तुशास्त्राचा प्रभाव .... आम्ही अलीबाग हुन मुरुड-जंजिरा ला गेलो होतो अलीबाग - मुरुड-जंजिरा अंतर-५२ कि.मि.आहे. काही फोटो .... बोटीतुन किल्ल्याकडे जाताना... किल्ल्याचे प्रवेश दार.. किल्ल्याची समोरुन

वारी, गिरगावातील समर्थ भोजनालयाची!

लेखक संताजी धनाजी यांनी बुधवार, 05/11/2008 19:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, एक दीड आठवडयापूर्वी तात्यांनी "आजची खादडी" मध्ये एक मस्त माश्यांच्या थाळीचे चित्र [म्हणजे फिश बरं का ;) ] टाकले होते. आणि खाली ब्लॉगचा दुवा होता. तो वाचुन झाल्यावर समर्थ भोजनालयाला भेट देण्याची तीव्र इच्छा निर्माण झाली. पाणी सुटले होते हो तोंडाला! आणि दिवाळीत सासुरवाडीला [दादर] चाललोच होतो तर म्हटले जावूनच येवूयात. म्हणुन शुक्रवारी सकाळी ११:३० ला हिंदमाता वरुन ६६ पकडली. तसे बसने फिरणे कमीच. बस वाहकाला सांगितले की बाबा कांदेवाडी आली की सांग. तो काहीतरी बडबडला.

सेनापती कापशी

लेखक रम्या यांनी सोमवार, 03/11/2008 14:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
यावर्षीच्या दिवाळीत काही कामानिमित्त कोल्हापूरला जाणं झालं. कोल्हापूर स्थानकावर पुढारी वर्तमानपत्र घेतलं. पहिल्याच पानावर बातमी होती "सेनापती कापशीत अमूक अमूक घडले". बातमीत "सेनापती" या शब्दाचा काही अर्थ लागेना. थोडा विचार केला नि सोडून दिलं. सी.बी.एस. ला गारगोटी बस पकडून गावी आलो.
दिवसभराची कामं उरकून रात्री आनंदा वारके यांच्याकडे गप्पा हाणायला आलो. नात्यानुसार हे माझे मामा. पण मी त्यांना दादा म्हणतो. व्यवसायाने मराठीचे प्रोफेसर. फार गप्पिष्ट माणूस. बंगल्याच्या दारातली लाईट मुद्दाम घालावली. गावरस्त्यावरील विजेच्या दिव्याच्या अंधूक प्रकाशात संगीत, लेझीम याच्या गप्पा रंगल्या.