सकाळी घाईघाईत बुटाच्या लेसा बांधताना, खण्णकन आवाज करत तो चौकोनी बिल्ला पोराच्या खिशातून लादीवर सांडला तेव्हा... गजराचं घड्याळ वाजल्या सारखा मी दचाकलो. पुन्हा एकदा तो लखलखीत तुकडा खिशात ठेवत पोरगा समंजस हसला... म्हणाला , तुमचाच आहे , काल तुमच्या जुन्या शर्टाच्या खिशात सापडला आईला , बोहारणीला कपडे देताना. "फेकून दे "म्हणाली "अवलक्षणी आकाशाचा तुकडा ", तोच दाखवून तुम्ही म्हणे तिला भूलवणीला लावलंत वगैरे वगैरे... आणि तुम्ही तरी कुठे बघता आजकाल उद्याचा दिवस या तुकड्यात , सारखे हातावर हात चोळता आणि तळहातावरच्या रेषा वाचता , असू दया आता ते माझ्याकडे, I am old enough .... वगैरे वगैरे ....

निद्रेपरी ना निद्रा, जागेपणी ना जाग मनास अशांत जुंपणे, कोण हा अभाग \\१\\ शक्यतेचा थांबवून शोध, मनास नुसती गवसणी मिळेल कोणसी माया, ना केलीस जरी मागणी \\२\\ ना करिसी, परी आपले बरे करिसी शक्य तरी शांती सूख पाविसी \\३\\ चाराचे होता एक गूण, पाहसी डोळ्यात डोळे दोन हरवले जरा पाहुणेपण, भेदास सार्‍या हरवून \\४\\ मधूर ते मिष्ठान्न , लोभ घेता मेळवून क्षोभ टाकावा झाकून, होतसे शांत चित्त मन \\५\\ नको करूस हाव, परी हवी संपन्नतेसी धावे ज्ञान-विज्ञान घेऊन पाव, देशो देशी जावे \\६\\ चारू-वाक २ नावारूपास यावे, आनंदे जगावे, साजेसे सजवावे, सुखी समाधानी व्हावे \\७\\ जनसागरी कोठे भेद, मेळवावे एकात

मध्यरात्री म्हणे तू कुजबूजाट केला पण तेव्हातर मी झोपेत होते मध्यरात्री म्हणे सळसळ थरथारायचे होते माहितीए का पोट माझे थयथयाट करत होते मध्यरात्री म्हणे शांतता भंगून हवी होती म्हणूनच तर मी घोरत होते प्रेर्ना

उधळायचे तर उधळून घे माधळून घे परतून ढुसण्या देऊ नकोस म्हणजे झाले निखळायचे तर निखळून निथळून जा पांथस्थाच्या पायांना जखमा करू नकोस म्हणजे झाले काफीला सोडावयाचा तर सोडून जा भिंती आडून फसवे युद्ध छेडू नकोस म्हणजे झाले कापूराचे क्षणभर पेटणे जगायचे तर जगून घे पणत्या पेटवणार्‍या ज्योतींना विझवू नकोस म्हणजे झाले हृदये कितीकांची ढवळायची ती ढवळून घे हृदय स्वतःचेही हलकेसे ढवळू दे म्हणजे झाले चांद सूर्यापर्यंत जगायचे तर जगून घे पृथ्वीला भंगवू नकोस म्हणजे झाले. अल्प प्रेर्ना