त्या दिवशी अचानक तुझी पुन्हा भेट झाली, तुला पाहताच माझ्या मनी जुन्या आठवणींची कालवाकालव झाली.. आठवले ते मोरपंखी दिवस तुझ्या सहवासात घालवलेले, आठवले ते सोनेरी क्षण तुझ्या परीसस्पर्शाने बहरलेले.. आठवले ते तासन-तास तुझ्याच प्रतिक्षेत घालवलेले, आठवली ती प्रेमपत्रे तुझ्या मैत्रिणींद्वारे तुला धाडलेली.. प्रेमाचा शिडकावा करुन तु नकळत मला सोडुन गेलीस, आणि आज इतक्या महिन्यांनी पुन्हा माझ्या सामोरी आलीस.. आज तुला असं समोर पाहुन काय बोलावं तेच कळत नाही, तुझी खुशाली विचारायला साधा शब्दसुद्धा सुचत नाही.. वाटलं माझ्या मनाला विचारावं तुला 'सोडन का गेलीस मला?' आणि अचानक त्या वेळी तुच म्हणालीस मला, खुप

तडकलेली स्वप्न काच पायात् रुतलेली अन पाऊल पुढं टाकता टाकता माझी मी खचलेली एक फ़र्लांगभर दूर एका मंदिरातला घंटानाद ऐकुन ,पुन्हा माजघरात रडत बसते फ़ुटेस्तोवर ऊर मापं ओलांडल्याच्या पाऊलखुणा अजुनही घाबरवतात थोडी जरा मागे फ़िर बजाऊन किंकाळतात चौकटितल्या आत एक देवघर देवघरातली ज्योत पाठीवर हात फ़िरवताना सांगत असते.....बाईचं जिणं असच असतं मापाच कलंडण... पैजणाच्या सुरात शेवटपर्यत रुणझुणत असतच श्वासातली काही नावं अस्पष्टच हुंकारतात ऐकुन न ऐकल्यासारखी कानात धुसफ़ुसतात कल्पी जोशी