गालावरी हसू, मुखावरी दाढी । राजकारणे गुढी, बांधू पाहे ।। दाढीचे वजन, दाढीचेच भजन । करू आम्ही नमन, दाढीचेच ।। दाढीचाच फोटो, दाढीचीच मूर्ती । सांगावी अपकीर्ती, नेहरूंची ।। पाजू आमुचे रक्त, आम्ही अंधभक्त । करू मशागत, दाढीचीच ।। कपिला गाय, करोनिया माय । गळ्यातच पाय, आमच्याच ।। ईडीचाच टेकू, घेऊनिया फेकू । विरोधकांचे दमन, करू पाहे ।। जे का ईडीसी घाबरले, त्यांसी म्हणे जो आपुले । समीप येता म्हणावे, शुद्ध जाहले ।। चोरावे धनुष्य, लांबवावे घड्याळ । हाती द्यावे टाळ, जनतेच्या ।। प्राणप्रतिष्ठेचा कावा, विरोधकांचा चावा । दाढीतल्या उवा, ठेचू पाहे ।। मस्तवाल खोंड, पाळोनिया गुंड । निर्भयांचे तोंड, फोडू

वाढे माईक्स चा खणखणाट, पूढे कॅमेरांचा लखलखाट, गाड्यांच्या ताफ्याचा दणदणाट तोंडात शब्द कडक, जरांगे निघाले तडक... कडकलक्ष्मीचा जसा चमत्कार, शाब्दीक-चाबकांचा टणत्कार, मिडीयाला रेडी साक्षात्कार, आरक्षण-बुभूक्षूंचा नमस्कार ! मी तोडणार बामणी कावा, जातीयवादी झालास भावा, सिल्वर ओक चा का तू छावा, इलेक्शन अन तापला तवा ! तुला काय एम पी तिकीट हावा? थकले रे पोलीस, नको धरु ओलीस, विषय खूप खोलीस राजकारणी टोळीस जनतेस हा पोळीस निवडणूक होळीस. नको रे करु उपास, आपण करु तपास, नको बसू 'उग्र तपा' स, सांगू आपण 'शपा' स, आणा रे संत्रा रसा स.....

अता आर्त हळवी हवा सांज असते स्मृती पाखरांचा थवा सांज असते जरी रात्र असते तुझी दाट छाया छटांचा तुझ्या कारवा सांज असते दिशा क्षितिज संदिग्ध करती पुन्हा अन् पुन्हा जीवनी नाखवा सांज असते जुने तेच ते रंग लेवून परके समारंभ अवघा नवा सांज असते न तू आज येथे न मी आज तेथे अता रोज ही मारवा सांज असते - कुमार जावडेकर