Welcome to misalpav.com

राष्ट्रीय विज्ञान दिन

लेखक: अवलिया | प्रसिद्ध:
राम राम मंडळी सध्या मिपावर मराठी दिन जोरात चालू आहे. तसेच सर्वत्र मराठीचा जय घोष चालू आहे. मराठी पुन्हा एकदा सर्वत्र मानाचे स्थान पटकावणार याबद्दल आमच्या मनात काही शंका नाही. आज राष्ट्रीय विज्ञान दिन. यानिमित्ताने सर्वांना विज्ञान दिनाच्या शुभेच्छा ! आणि जास्तीत जास्त वैज्ञानिक माहिती मराठीत यावी यासाठी आपण सर्वांनी प्रयत्न करणे गरजेचे आहे असे सुचवून तसा प्रयत्न आपण सर्वांनी करण्याची प्रतिज्ञा या निमित्ताने करुया असे मला वाटते. जय ज्ञान ! जय विज्ञान !


स्वसंपादन आणि वाचनखूणांची सोय देण्यात येत आहे.

लेखक: नीलकांत | प्रसिद्ध:
नमस्कार, आज पासून मिपाकरांना आपण लिहीलेल्या लेखात बदल करण्याची म्हणजेच स्वसंपादनाची सोय देण्यात येत आहे. मात्र ही सोय त्यांनी काही तांत्रीक सुधारणा करण्यासाठीच वापरावी ही विनंती आहे. आपल्या लेखाचा आशय बदलावा असे बदल करू नये. त्यामुळे मूळ लेखाच्या आधारे खाली झालेल्या चर्चांतील प्रतिक्रिया अवाजवी ठरतील व अन्य सदस्यांचा हिरमोड होईल. त्यामुळे स्वसंपादन ही सोय अत्यंत जवाबदारीने वापरावी. तसेच असा आशय बदलण्याचा प्रकार घडल्यास तो लेख मूळ स्वरूपात परत प्रकाशित करण्याचा अधिकार व शक्यता मिसळपाव.कॉम राखून ठेवत आहे.


एक किस्सा...

लेखक: देव बप्पा | प्रसिद्ध:
जवळपास २ वर्षा पासून मिपाचा फॅन... पण एवढ्या मोठ्या माणसात लिहायच आणि प्रतिक्रिया देयाची हिंमत होत नव्हती.. शेवटी ठरवल आणि थोड्याच दिवसपुर्वि. हिंमत करून अकाउंट खोलून आपल्या मिपा परिवारात ..खर्‍या आर्थाने प्रवेश केला..आणि आपल्या कुटुंबाचा सदस्य झालो.. मझा हे पाहिलच लिखाण...


हरवलेली डायरी...

लेखक: निनाव | प्रसिद्ध:
ती जुनी डायरीच सापडत नाहिये आज मला बघितली आहे का कुणी? इथेच तर ठेवली होती मी.. खिडकी जवळ, रायटिंग टेबल वर काल रात्री निजण्या पुर्वी... काल रात्र खूपच हवा होती अन खिडकी राहिली होती उघडी खोली तर गार पडली होतीच अन मला अशी काय झोप होती लागली... कुणास ठाउक काय घडले रात्री न कळले मज काही किती पानं फड्फडली असतील वार्यानं वाचले गेले असेल सर्व काही... माहीत नाही काय काय हरवले आहे त्या डायरी सोबत... जुने पत्ते होते काही.. आणि काही नावं विसरु नये कधीच.. त्या साठी लिहिलेली.. आत्ता आठ्वत नाहीत नीट..


ते झाड..

लेखक: निनाव | प्रसिद्ध:
रोजच्या जाण्याच्या रस्त्यावर होते एक झाड पिंपळाचे.. ते भेटायचा मला रोज.. मी ही थांबून कधी दोन शब्द बोलयचो त्याच्याशी लांबूनच बघायचे ते मला येतांना अन त्याची पानं हालायची.. मज अभिनंदनच जणू काही अन जवळ पोहोचताच एक थंड झुळुक वार्याची माझा घाम पुसायची असेच बघत भेटत राहिलो आम्ही कित्येक वर्ष..अविरत घरोबा खूपच वाढला होता तोवर भेटावयास कधी मग.. तिच्या आठवणींना ही घेउन जायचो सोबत कुणालाच समजली नाही आमुची संभाषणे अनुबंध मात्र अमुचे झाले होते अधिकच घट्ट.. मग मी पाहिली त्याची पिकलेली पाने अन, त्याने बघितले माझे केसांचे रंग बदळणारे नोकरी निमित्त, सोडावे लागले मग शहर मला अन घेतला मी त्याचा निरोप


साम्य

लेखक: चित्रा | प्रसिद्ध:
नॅशनल जिऑग्राफिकमधील (फेब्रुवारी २०११) 'अंडर पॅरिस' या लेखामुळे आणि त्यातील काही छायाचित्रांमुळे सुचलेले हे मुक्तक.


लेमन ड्रिझल केक

लेखक: सानिकास्वप्निल | प्रसिद्ध:
साहित्यः १७५ ग्राम साखर २ अंडी फ्रिजमधुन बाहेर काढुन ठेवणे १५० ग्राम मारगरीन किंवा तूप एका लिंबाचे किसलेले साल १७५ ग्राम मैदा १२५ मिलि दूध लेमन सिरप चे साहित्यः १४० ग्राम पिठीसाखर ५० मिली लिंबाचा रस पाकृ: १८० डिग्री वर ओव्हन गरम करायला ठेवणे.


माझी गाव भेट

लेखक: निनाव | प्रसिद्ध:
आहे परवाचीच गोष्ट जाऊन आलो गावा यावे चार दिवस राहून विचार असा झाला बायको पोर होते सोबत आणि घेतली होती तिकीट.अ पिशव्या होत्या हातात तिच्या माझ्या, आठवणींची होती ब्याग.अ पोहोचताच, गावाची मारून फेरी निजलो औदुंबर खाली येताच झुळूक वार्याची विलक्षण अनुभूती झाली मग, ज्यांचे होते पत्ते भेटलो त्यांना जाऊन जे होते हारवले त्यांना डोळे लावून बदलही जाणविले थोडे... झाले होते मातीचे डांबर झाले होते शेणाचे सिमेंट वाढले होते वय झाडांचे , मात्र पोर-खेळ होते तसेच आलो भेटून सर्वांना पोरांना गोधडया मिळाल्या पिशव्या झाल्या होत्या रिकाम्या मात्र ब्यागा तश्याच परतल्या..