कविता

अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको हात धरूनी वाट माझी तू अडवू नको ||धृ|| नेहमीची मी गवळणबाई, जाते आपल्या वाटंनं डोक्यावरती ओझं आहे, लोणी आलंय दाटून बाजारात मला जावूदे, वाट माझी अडवू नको अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको ||१|| लांबून मी आले बाई, जायचे अजून कितीक लांब चालून चालून थकून गेले, करू किती मी काम इथे थांबले थोडा वेळ, दम माझा तोडू नको अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको ||२|| सासू माझ

निष्ठेला लावून तिष्ठा, बघ राज्य करी प्रतिष्ठा | ही वसते सर्व जनात करी जागृत 'अहं' क्षणात राखाया मर्जी हिची ना स्वकीयांची ही क्षिति ||१|| हे मित्र होते हो कधी पण आली प्रतिष्ठा मधी आज नजरेत यांच्या गरळ एक शब्द ही न ये सरळ ||२|| उन्मत्त गर्व अन माज हे स्तवन शब्द ही धरी वाढवी वर्चस्व भू-वरी तडतडा तांडव करी ||३|| चालता तुम्ही आदर्शे ही हळूच तुम्हा चिकटते आल्हादे मोह पाडुनी ती अधिकृत ठाण मांडते ||४|| मग आदर्श हो दुय्यम अन करिती जन तडजोड कसे चिकटता तिज तुम्ही हे सुटत नसे हो कोड ||५|| साऱ्या आयुष्याचा खेळ मोडते एका घडी

हिरो: तुझ्या डोईचे केस हाय लांब लांब लांब तुझ्या डोईचे केस हाय लांब तू कोनाची प्वार हाय सांग सांग सांग तू कोनाची प्वार हाय सांग ||१|| हिरोईन: तू वांड पोरगा या गावचा, जा रे तू लांब लांब लांब वांड पोरगा गावचा, जा रे तू लांब माझ्या बापाच्या नावाशी काय तुझं काम काम काम माझ्या बापाच्या नावाशी काय काम ||२|| हिरो: तरणी ताठी पोर चालली, ठुमकत तू रस्त्यानं पाहून जीव झाला खुळा, तुझ्या अशा चा

अहो काही सुचेना मला रोजरोज कसली भाजी करू मी आज ||धृ|| दोडके गिलके भेंडी मटार शेवगा भोपळा वाल गवार सार्‍यांनीच मार्केटात संप केला आज कसली भाजी करू मी आज ||१|| बटाटे आणले सगळेच संपले फ्रिजमध्ये टोमॅटो काहीच न उरले काय!