Skip to main content

कविता

प्रतीक्षा

लेखक नगरीनिरंजन यांनी मंगळवार, 19/10/2010 09:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
नदीतटावर रात्रभर मी थकलो तुझी पाहुनी वाट प्रिये तिष्ठत थांबली बघ क्षितीजावर येऊनी पहाट नभात पाहा खोळंबून राहे चांदण्यांची वरात अजून थोडा रेंगाळत फिरतो कालचाच सांजवात सुगंधास्तव तुझ्या झुरते मुग्ध रातराणी एकांतात दूर लवलवते तेल घालूनी ज्योत नयनी गवाक्षात थरथरे पालवी अस्वस्थपणे तरंग उठवुनी डोहात ताटकळते उभी तशीच ओल्या दवात भिजुनी चिंब रात जागली तरी तशीच बसली ती पाखरे अजुनी कोटरात तुझ्या आगमनाची अशी प्रतीक्षा राहिली भरुनी चराचरात जरी होईल निस्तेज तो दिशा उजळता होऊनी प्रभात तरी थांबला बघ तुला पाहण्या चंद्रमा अजुनी अंबरात...
काव्यरस

जीव गुंतला .. ( चाल खेळ मांडला)

लेखक गणेशा यांनी रविवार, 17/10/2010 16:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
खालील कविता ही पाचोळ्या प्रती मेघाची ओढ दाखवते आहे. मेघ- पाउस .मेघ - वसुंधरा ह्यांचे नाते सर्वांना माहीत आहेच. पण या नविन नात्याची अनोखी ओढ प्रिय पाचोळ्या तुझ्या आठवांची मनी पानं उभी र्‍हाई साद सुन्या आभाळाची तुझे गीत गाई तरी मेघ दाटला हा पाचोळ्याच्या ठायी हरवल देह भान मावळल्या नभी झाकोळुनी हरवतो श्वास वेडापिसा वनवा ह्यो उरी पेटला...
काव्यरस

आई..मिटलेला श्वास - १

लेखक गणेशा यांनी शनिवार, 16/10/2010 20:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
पार्श्वभुमी : आई नसताना , उदास खिन्न पणे कवितेचा नायक संध्याकाळी क्षितिजाच्या दिशेने पहात असतो आणि मनातील कल्लोळ मनाशीच गिरक्या घेत असतो . नक्षीमय सांजनभी सोनेरी तोरण ढगांचे प्रकाश किरणे शोधती गहीरे सावळ मायेचे कल्लोळ माजला येथे भावनांच्या डोंगरापाशी निस्तेज जाहला जीव तेजगोलाच्या अस्तापाशी ----- शब्दमेघ
काव्यरस

युगलगीतः तू माझी हो काठी, मी तुझी काठी

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 16/10/2010 19:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
युगलगीतः तू माझी हो काठी, मी तुझी काठी
आजोबा, आजी (दोघे): तू माझी होशील काठी, मी तुझी काठी एकमेकां आधार होवू सरत्या आयुष्यासाठी ||धृ|| आजोबा: हलते हे जड डोके, डुगडुगते मान कवळी कुठे चालली, नाही कसले भान आजी: केसांच्या बटा झाल्या, त्यांची नाही वेणी स्वार्थी जगात फिकीर करावी कुणी? चिंता नको, आता जगायचे एकमेकांसाठी आजोबा, आजी (दोघे): तू माझी होशील काठी मी तुझी काठी ||१|| आजोबा: किती खस्ता खाल्या अन किती कष्ट केले उमेदीच्या वेळी कामाला झोकून दिले आजी: जु
काव्यरस

गोलात goल

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 16/10/2010 18:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
गोलात goल
एक गोल, त्याच्या आत गोल गोलात गोल, गोलात गोल गोलात जर गोल गेलात चक्कर येवून मेलात! पुन्हा जन्माल, पुन्हा गोल.... गोलाला गोलून टाकणं काही नाही लवकर जमत जमत नाही म्हणून मग पुन्हा गोलात goलgoल गोलात goल, गोलात goल (स्वगतः चाय ला, कायबी मजा नाय आली गड्या न्हेमीसार्खी!) - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १६/१०/२०१०
काव्यरस

राप्चिक र्राप्चिक कूल कूल

लेखक चन्द्रशेखर गोखले यांनी शनिवार, 16/10/2010 16:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
लग्न झालेली टंच बाई जणू दुधात ग्गच्च मलाई माझ्या मनात घालमेल होई राप्चिक रप्चिक कूल कूल... असं कसं माझं वय झालं इतक्या लवकर म्हातारपण आलं सालं नुसतं बघणंच नशिबी आलं राप्चिक राप्चिक कूल कूल.. डोळे विस्फारून पहात होतो भान हरवउन गेलो होतो जणू डोळ्याने आग ओकत होतो राप्चिक राप्चिक कूल कूल.... इतक्यात मुलाच लक्ष गेले माझ्या डोळ्यातलं अचूक ओळखले " बाबा उन कडक आहे तो गॉगल लावा" पोर बोलले माझ तोंड शरमेनं खाली गेले काही श्लोक म्हणायचे नाटक केले गीतेचे श्लोक उलटे म्हटले
काव्यरस

तो आणि त्याची स्वप्नं

लेखक पुष्कर यांनी शनिवार, 16/10/2010 15:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
अरे ऊठ ऊठ, जरा डोळे बंद कर हो हो, जरा डोळे बंद कर डोळे उघडलेस की तू तुझ्या त्या नेहमीच्या जगात जातोस तिकडे सगळ्या प्रकारची दुखणी आहेत, त्रास आहेत भरीत भर म्हणून झुरळं-ढेकूण-पिसवा-डास आहेत त्यापेक्षा तुझे डोळे असे मिटलेलेच राहू देत बाहेरच्या जगाशी सगळे बंध तुटलेलेच राहू देत चल आमच्या बरोबर, सगळं विसरशील मग तू चल ना रे स्वप्नांच्या गावाला, सगळं विसरशील बघ तू इथलं जग आहे कुठल्या तरी वेगळ्याच रंगांनी रंगवलेलं तुझ्या मनाच्या आतल्या कोपर्‍यात तूच कधीतरी गोंदवलेलं त्या रंगांची उधळण तू तुला हवी तशी कर इकडची वस्तू तिकडे तुला हवी तशी कर चल आमच्या बरोबर, सगळं विसरशील मग तू चल ना रे स्वप्नांच्या गावाल

क्षण..

लेखक अथांग यांनी शनिवार, 16/10/2010 05:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
क्षण मन फुलवा क्षण मन झुलवा.. क्षण क्षणातच बंद क्षणाचा हा धुंद ठेवा! सुख साखर-पेरणी क्षण-क्षणाची करणी.. नसे दुःखाचा संग तुझे आकाश-धरणी! आता भरार-भरार व्हावे क्षणात फरार.. जरी क्षणाचा आनंद त्याही क्षणाचे आभार!!

अजून काय...

लेखक असुर यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 18:55 या दिवशी प्रकाशित केले.
बरे झाले न्यायालयाने निकाल देऊन टाकला पुन्हा एकदा धर्मांधाना भांडायला पॉइन्ट मिळाला आता परत धर्माच्या नावाखाली कडवटपणा वाढेल आणि पुन्हा एकदा दंगली होतील नि अजून काय! महिने आणि वर्षे फार छोट्या गोष्टी झाल्यात दशकानुदशके पलीकडून फक्त गोळ्याच आल्यात दहशतवादी पुन्हा एकदा ऐन थंडीत घुसखोरी करतील आणि पुन्हा एकदा कारगिल होईल नि अजून काय! आजही अनेक फितूर सूर्याजी पिसाळ जन्माला येतायेत अतिमहत्वाच्या माहिती शत्रूला विकतायेत परत एकदा मुठभर लोक आपल्या घरात घुसून दंगा करतील आणि पुन्हा एकदा २६/११ होईल नि अजून काय! एकीकडे आयपीएल आणि सीडब्ल्यूजी साजरे होतायेत आणि हजारो कोटी रुपये पाण्यासारखे वाहतायेत द

आज या कातरवेळी तिची आठवण का होतेय?

लेखक स्वप्निल मन यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 16:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो दिनकर तिकडे जसजसा बुडत चालला आहे अन् माझा आठवणींचा डोह घुसळला जात आहे पलीकडे एक सुंदर पहाट फुलणार आहे इकडे माझ्या आयुष्याची वाट हरवली आहे इतके दिवस या आठवणी दडपून टाकल्या होत्या मग आजच का या पुन्हा आठवू पाहात आहेत? उद्या काहीतरी घडणार आहे का? माझ्या प्रिय व्यक्तीला काही होणार तर नसेल ना? देवा, तिला नेहमी आनंदात ठेव काढत नसेल माझी आठवण तरी सुखात ठेव माझ्या आठवांच्या लहरी तिच्यापर्यंत पोहोचू नको देऊस मन माझे रडले तरी तिला ऐकू नको येऊ देऊस विसरून गेली मला तरी सुद्धा चालेल पण भेट जर कधी झाली तर ओळख मात्र दाखव -स्वप्निल
काव्यरस