Skip to main content

कविता

मदवल माया थोली ले..

लेखक राघव यांनी सोमवार, 21/06/2010 18:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
डिस्क्लेमर: ही कविता माझी नाही. कुणाची ते माहित नाही. कुणास माहित असल्यास सांगावे. तसेच काही शब्द चुकले असण्याची शक्यताही नाकारता येत नाही. कारण लहान असतांना केव्हातरी पाठ झालेली आहे. मला वाटतं याचे कमीत कमी एक आणखी कडवे आहे.. पण काही केल्या आठवत नाहीये. *** संदर्भः ही कविता म्हणजे कृष्णाच्या एका गोकुळातल्या बोबड्या बोलणार्‍या मित्रानं मांडलेली भोळी पण प्रेमळ तक्रार आहे. त्यामुळे अगोदर बोबड्या बोलीतच लिहितो. खाली समजण्यासाठी साध्या भाषेत लिहिलेले आहेच! जमले तर माझ्या (भयानक) आवाजात इस्निप्स वर टाकून इथे लिंकेनच!
काव्यरस
अद्भुतरस

आपली व्यक्तिपूजा

लेखक अभिरत भिरभि-या यांनी सोमवार, 21/06/2010 12:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका आवडलेल्या कवितेचा भावानुवाद .. आपली व्यक्तिपूजा तुम्ही आम्ही, या देशातील व्यक्ति-पुजारी आम जनता केवळ व्यक्तीरूप मूर्ति शोधतो .. घडवतो. .. वंदण्याकरता पूजेकरता .. हार घालण्याकरता .. आरत्या करण्याकरता .. मैदानातल्या मांडवात स्थापना करण्याकरता ..
काव्यरस
करुण
शांतरस

गीत: भंगार डबा बाटली आसंल तर देवून टाका

लेखक पाषाणभेद यांनी रविवार, 20/06/2010 11:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
गीत: भंगार डबा बाटली आसंल तर देवून टाका सिच्यूएशन: हिरो एक सीआयडी ऑफीसर. टास्क (मोहीम): एका गुंडाचा पत्ता काढायचा. हिरोने मग भंगारवाल्याचे रूप घेतले आहे. गाणे सुरू....
काव्यरस
शांतरस

पुन्हा एकदा पाऊस

लेखक स्वप्निल मन यांनी शनिवार, 19/06/2010 23:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुन्हा एकदा पाऊस आजही ती तशीच उभी आडोशाला पुन्हा सारं तसच घडलं तिला घरापर्यंत सोडायला मिळालं आज तिच्या वागण्यात संकोच नव्हता तरीही माझा हात कापत होता तिच्या डोळ्यात एक वेगळीच चमक होती निरोप देण्याची कोणालाच घाई नव्हती पावसाने फारच मेहरबानी केली आज चक्क मला ती घरात या म्हणाली तेव्हापासून पावसाने कधीच साथ नाही सोडली अन् आमच्या प्रेमाची नौका अजून तरी नाही बुडाली

लावणी: सोन्याची अंगठी मजला आणुन द्या

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 19/06/2010 21:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
सोन्याची अंगठी मजला आणुन द्या
तुमची माझी प्रित जडली आठवण राहू द्या प्रितीची निशाणी म्हणून सोन्याची अंगठी मजला आणुन द्या ||धृ|| न्हाई म्हनू नका (चालीत समेवर येणे) साडी चोळी आहे मजला नको दुसरे काही श्रॄगांराची टिकली बांगडी उगाच मागत नाही सोनाराकडे आजच जावू या, नको की उद्या सोन्याची अंगठी मजला आणुन द्या ||१|| न्हाई म्हनू नका (चालीत समेवर येणे) राव पाटिल बाजीराव आहात तुम्ही कशाला कधी केलं नाही कमी घाटदार
काव्यरस
शृंगार

“ रात्र यौवनांत ”

लेखक निरन्जन वहालेकर यांनी शनिवार, 19/06/2010 12:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
“ रात्र यौवनांत ” गंध सुगंधि, परिचित वारा, आभासले, आली प्रिया, प्राजक्त बरसले आज नभातून, चंद्र साक्षीला अन उभी प्रिया.. स्पर्शून पाहीन तुज आस होती ही जिवनी आज सामोरी तू अशी जाग आली स्वप्नातुनी “ दूर इतुकी का उभी ” ? आज जवळी असूनही ये अशीच मज समिप याद राहील रात्र ही रात आहे यौवनांत अन अधिरता ही अंतरी लाज हृदयीं का वृथा जाईल वाया रात्र ही आज बहरू दे प्रितवसंता, फुले गुलाबी, धुंद प्रितिचे, जतन करू या सदैव हृदयीं क्षण सोनेरी अन गंध प्रितिचे. निरंजन वहाळेकर
काव्यरस
शृंगार

< पहीलं अ‍ॅडव्हेन्चर , पहीलं चुंबन>

लेखक शुचि यांनी शनिवार, 19/06/2010 01:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा पुढील सुंदर कविता - http://misalpav.com/node/12795 पहीलं अ‍ॅडव्हेन्चर आमचं पहीलं चुंबन तो रंगात आलेला मी जरा अलिप्तच त्याचा तो चावटपणा माझं सावध हास्य अचानक त्यानी मागणं एकत्र चुंबन घेणं त्याचं ते आतुर धटींगणपणा माझं शुद्ध नवखेपण त्याने धसमुसळ्यासारखं मला दुखावणं यावेळी, त्याचा तो विजयी चेहरा आणि माझं समजूतदार हास्य
काव्यरस
शृंगार

पहिला पाऊस पहिली भेट

लेखक स्वप्निल मन यांनी शुक्रवार, 18/06/2010 23:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
पहिला पाऊस आमची पहिली भेट ती आडोशाला उभी मी तिच्या बाजूला तिचा तो त्रासिक चेहरा आणि माझं मिश्कील हास्य अचानक ओळख निघणं एकत्र छ्त्रीत जाणं तिचं ते भिजल्यानं कुडकुडणं अन् माझं तिच्या स्पर्शानं शहारणं तिचं घर येणं मला निरोप देणं यावेळी, तिचा तो हसरा चेहरा आणि माझं उसनं हास्य

हे वारिस शाह! - अमृता प्रीतमच्या काव्याचा अनुवाद

लेखक अरुंधती यांनी गुरुवार, 17/06/2010 19:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेले कितीतरी दिवस तिची ती कविता मनात ठाण मांडून बसली आहे. त्या कवितेवर लिहिण्यासाठी अनेकदा सुरुवात केली.... पण त्या अभिजात कवयित्रीच्या सिद्धहस्त लेखणीतून उतरलेल्या त्या काव्याचा अनुवाद मांडताना ''लिहू की नको'' अशी संभ्रमावस्था व्हायची... लिहिताना माझे हात उगाचच थबकायचे!
काव्यरस
करुण

आई....नारायण सुर्वे

लेखक अस्मी यांनी गुरुवार, 17/06/2010 10:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
कालच एक कविता ऐकण्यात / पाहण्यात आली. मूळ हिंदी असलेल्या या कवितेचं कवी नारायण सुर्वे यांनी मराठी रुपांतर केलं...ही जितेंद्र जोशीने एका कार्यक्रमात सादर केली होती. तो एकदा सातार्‍याला एका भटक्या विमुक्त मुलांसाठीच्या शाळेत गेला असताना एका मुलाने ही कविता त्याला ऐकवली... :) हंबरून वासराले... हंबरून वासराले चाटते जवा गाय, तवा मले तिच्यामंदी दिसती माझी माय, दिसती माझी माय रे हंबरून वासराले ... आया बाया सांगत व्हत्या, व्हतो जवा तान्हा, दुस्काळात मायेच्या माझ्या आटला व्हता पान्हा, पिठामंदी.....
Subscribe to कविता