कविता

काही तालात, सुरात, काही लयीत चुकले तुझ्या रूपातले राग मनापासून शिकले रात्री जागवल्या मालकौंस, बागेसरी गात आर्त विराण्या गाइल्या जोगियाच्या प्रहरात भल्या पहाटेला भैरवाच्या चरणी झुकले काळजात कोमेजले मुक्या कळ्यांचे नि:श्वास तरि ग्रीष्मकहराचा नाही केला रे दुस्वास सारंगाच्या सुरांत या वेड्या जिवाला जपले मल्हाराच्या लडिवाळ, मृदू सरी श्रावणात, आळविले केदाराचे सूर संध्यावंदनात तुला भूपात गाताना मीच मला हरवले अखेरच्या मैफलीत विठू लाज माझी राख ऐक प्राणांतून घुमणारी भैरवीची हाक दयाघना, भेट आता; आळवून मी थकले

उमललेले क्षण पसरलेल्या आठवणी दुर्दम्य ओढ आणि हिरवा चुडा ल्यायलेल्या भिंती श्वासांच्या जुड्या पिवळ्या तपकिरी लाल निळ्या जगवणारा काढा तुरट कडसर गोडा खारा माणसांच्या होड्या सडा .. वेल्हावणारा वेडा तिच्या आठवणींचे गलबत आक्रंदणारा वेडसर किनारा ..

तुला नेहमीच किशोर आवडणार, आणि मी सैगलचा दिवाणा … माझ्या मनात मारव्याचे वेड.., तुझ्या सतारीवर मल्हार फुलणार, ......... आपलं कसं जमणार? तु कायम स्वप्नांची रहिवासी माझे जगणे सदैव उदासी तु सारखा भुप छेडणार… मी मात्र भैरवीत रमणार… .......... आपलं कसं जमणार? आज ना उद्या जमेल मला तुझ्या विनोदावर खळखळून हसणं… तोपर्यंत मात्र मी असाच असणार… तुझ्याशी बोलताना वाण्याचं बिल स्मरणार… .......... आपलं कसं जमणार? चल, आपण एक करार करू या? तू काही स्वप्नात यायचं नाहीस… मी काही वास्तवात रमणार नाही… बघू…! हा करार कितपत निभावणार…? ............आपलं कसं जमणार? विशाल

मी सुखात आहे… निदान सद्ध्यातरी…! खरं सांगायचं तर… आजकाल आयुष्याला पाळायला शिकलोय मी! खरंच.., गंमत आहे… नाही? शेवटी सुख काय आणि दु:ख काय? पाळीव प्राणीच जणु…. आपलेसे केले तर आपले, नाहीतर आहेच … पुन्हा ते सुखी माणसाचा सदरा शोधणे ! विशाल.

महाराजांकडचा एक सैनिक उत्तरेला लढाईला जातो अन तो तेथे अडकून पडतो. इकडे त्याच्या घरी काय होते ते पहा: (कोरस तसा अनावश्यक वाटतो आहे. तोडा विरस होतो आहे.

युगलगीत: चल दुर दुर दुर दुर जावू (दोन आवृत्या) सिच्यूऐशन: हिरो्+ हिरॉइन. दोघे बाहेर निसर्गरम्य वातावरणात आलेले आहेत. चालः लावलेली आहे. एखाद्या वेळी युनळी वर टाकेन. (खालील गाण्यात तो अन ती च्या जागा बदलल्या तरी काही अर्थात फरक पडत नाही. ) गाण्याच्या दुसर्‍या आवृत्तीत जाणीवपुर्वक काही बदल आहेत. त्याचाही आस्वाद घ्यावा. (लग्नपत्रिकेत नाही का लिहीत की आहेर आणू नये. जेवणाचा आस्वाद घ्यावा तसे.

सख्या हो दिलवरा तल्वार दुर धरा सख्या हो दिलवरा तल्वार दुर धरा जवळी मज करा होवू निसंग आता बाजूस करा हो कमरबंद ||धृ|| कितीक दिसानं येता आज घरा डोळं लावूनी वाटं उभी अशृ नाही थारा कसर काढा आता जल्माभरची मी संगती असता करा लढाई बेधूंद आता बाजूस करा हो कमरबंद ||१|| तुम्ही जरी शत्रू मारीले, धुळ चारीले तुरे खोवीले, बिल्ले लाविले छातीवरी काय कामाची अशी मुलूखगिरी होईल सवत करील दोघात अंतर रूंद आता बाजूस करा हो कमरबंद ||२|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) २४/०५/२०१०

हेहे....आमची प्रेरणा पाषाणभेद यांची ही कविता आणि पाचवीला पुजलेली रविवारची कामे आणि त्यात होरपळणार्‍या उल्हसित चित्त्ववृत्ती तथा आमची (हरवलेली) अगाध प्रतिभा! ;) न्हाउन ओले केस घेवून सर्दी होईल की तुला शिंकानी मग बेजार होशील, त्रास नुसता मला| जा पटकन टॉवेल घेऊन, केस सत्वर कोरडे कर तेल लावून, भांग पाडून चहा पिऊन घे की कपभर| घरात झालाय नुसता पसारा, त्याचे आहे का काही तुला? सुट्टीची आहेत कामे ढिगभर, त्रास नुसता मला| - मनिष शीघ्रक(ड)वी ;)