कविता

उल्का

पाऊस कळलाय का? मुसळधार पावसामधे भिजून तुमचा शाळेचा गणवेष मळलांय का? बालपणीच्या सखीच्या केसांत मोठेपणी गजरा माळलांय का? निसरड्या वाटेवर घसरून कधी पायाचा अंगठा भळभळलांय का? तुमच्या वेदना सोसवेनात म्हणून तिचा जीव तळमळलांय का? थरथरणार्‍या ओठातील तिची ती 'हाय्' डोळ्यातून अश्रू होऊन गळलाय का? भडभडून बोलणे झाले तरी ,त्यातून 'प्रेम' हा शब्द अचूक गाळलाय का? तिचा बालपणीचा निरागस भाव गाली लज्जा होऊन ओघळलाय का? भातुकलीतली नवरी खरी व्हावी इतके तुम्ही पाघळलाय का? तारुण्याच्या उंबरठ्यावरची कूस तिच्याचकडे करून वळलाय का? ' बालपण ते तारुण्य ' हा काळ तिची वाट पहाण्यात वाळलाय का? ऐन पावसा

आताच माझी Exam झाली त्यावेळी सुचलेली कविता Exam म्हणजे Exam असते तुमची आमची अगदी सेम असते अखेरच्या क्षणापर्य॑त रट रट रटायच असत॑ कितीही अभ्यास केला तरी tension येतच असत॑ शेवटच्या दिवसापर्य॑त Notes शोधायच्या असतात Notes मिळल्या तरी सगळ्या वाचायच्या नसतात Exam जवळ आली की देव देव करायच॑ असत॑ म॑दिरात जाऊन रोज एक नारळ फोडायच॑ असत॑ Exam म्हणजे Exam असते तुमची आमची अगदी सेम असते पेपर हातात पडला की आधी सगळ॑ वाचायच॑ असत॑ काय काय येत नाही ते बाजुला काढायच॑ असत॑ शेजारचा काय सोडवतो ते टापायच॑ असत॑ दिसलच काही तर सरळ छापायच॑ असत॑ Result लागेपर्य॑त enjoy करायच॑ असत॑ कारण त्यात काय येनार हे आ

महाराष्ट्रदिनानिमित्त मराठी मनांना हार्दिक शुभेच्छा आणि अभिनंदन!

गोष्टी - गोष्टीचा व्यवहार, जागोजागी चालतो बाजार ! देणे-घेणे सॄष्टीचा नियम, फळासाठीही ,लागतो संयम! पाहण्यासाठी लागते नजर, प्रश्नालाही लागते उत्तर ! दाम मिळाले तरच काम, आळसासाठी ही ,लागते बेकाम ! देता ओलावा फुटेल अंकुर, अंधार मिळताच, चांदणे टिपूर ! घेण्यासाठी द्यावा लागतो श्वास, अन्यथा मिळतो, यमपुरी वास !

जगाची ही रितच न्यारी, कसेही वागा निंदाच पदरी ! गुणी, सज्जन ठरतो बावळट, स्पष्टवक्ता, म्हणे आम्हास उद्धट ! शांत व्यक्तीला 'माठाची' ची उपमा, चतूराच्या माथी, धटिंगडाचा तुरा ! सुट्टी घेतल्यास होतो कामचुकार, राब-राब राबल्यास ओटी चा भिकार ! सुखात नांदल्यास, बायकोचा बईल, समाजात गुंतल्यास, ह्याचे कसे होईल ? दान करणार्‍यावर, काळ्या पैशाचे लेबल, काट्-कसर करणारा, कंजूष एक नंबर ! निंदकाचे घर असावे शेजारी, शेजार्‍यालाही असतोच शेजारी !

प्रेरणा - प्राजुतैंची नजरा ही कविता. डिसक्लेमर - प्रस्तुत कवीची(?) अर्थातच तेवढी लायकी नसल्याने विडंबन करतेवेळी वृत्त / छंद यांच्याकडे सोयीस्करपणे दुर्लक्ष करण्यात आलेले आहे. असतात ओळखीच्या ज्या ज्या समोर नजरा महिना अखेर येता डसतात त्याच नजरा रीती-रिवाज कसले, अन मित्रही कुठोनी चुकवीत हिंडताना त्यांच्याच आज नजरा बिनधास्त हिंडण्याचे नाहीत दिन गड्या रे बुरखाच त्या कदाचित चुकवू शकेल नजरा सध्या बरी घरातच वस्त्रे ती सर्व भारी त्यांच्यात पाहिले तर धरतील आज नजरा ती फाय फाय फाय गेली कधीच हातुन हाती टिकू न देती साधी बिडीही नजरा देणेकर्‍यांस साल्या टा