कविता

(अनुवादीत. कवी - मजरू) नव्हतो ग! मी सजणे असा केला बदनाम इतरानी जसा दोष तुही दिलास थोडासा गमविला मी जगाचा भरवंसा नव्हतो ग! मी सजणे असा असेल खरे जे दिसले नयनाला सजणे! धोका मिळाला नजरेला किती किती म्हणूनी वाद घातला होता ग! हा इतरांचा दुष्ट फैसला केला बदनाम इतरानी जसा नव्हतो ग! मी सजणे तसा ठोकरूनी तू माझ्या मनाला तोडूनी सजणे! गेलीस प्रीतिला इतर सगळे नाचले ह्या दिवाळीला नव्हतो ग! मी सजणे असा केला बदनाम इतरानी जसा सजणे! नको विचारू ह्या दुखापतीला दोष जखमेचा तुझ्याच आहे हाताला नको विचारू कसले दुःख मनाला दिला ग! इतरानी छ्ळवाद अपुल्याला केला बदनाम इतरानी जसा नव्हतो ग! मी सजणे तसा श्रीकृष्ण सामंत

आदरणीय ज्येष्ठ विडंबनकार 'खोडसाळ' यांच्या स्वतंत्र कल्पनेवर आधारित रचना 'जिज्ञासू' वाचून आम्हाला विडंबनधर्माला जागणे भाग पडले! ;) 'प्रयत्ने कवितेचे शब्द बदलता' गळलेले 'विडंबन' खाली देत आहोत. त्याला जालगतींकडून यथावकाश सद्गती मिळेलच!

घाटावरच्या भटांनी काल केलेली विडंबनाची भेळपुरी खाल्याने आमच्या पोटात गडबड सुरू झाली.. (डिस्क्लेमरसाठी कृपया पहिले कडवे पहा) व्यथा ऐकली भटा तुझी मी अता ऐक तू माझी कथा कविता माझी तू हलकी घे, आहे जरा ती यथातथा नवखा असशी सदस्य तू रे वय तव आहे हप्त्याचे इतक्यातच अन तुला जाहले अजीर्ण विडंबन कवितांचे? हसता हसता पोट दुखे मी वाचून हे झालो बेजार चहुबाजूंनी झाला मजवर द्या उत्तर ऐसा भडिमार महान तुम्ही कवी घाटीचे अन तुमची कविता भारी प्रदार्पणातच तुम्ही खिलवली 'विडंबनाची भेळपुरी' या भेळेचा प्रभाव खासा काव्यापुरता नाही बरे सर्किट, मुक्ती या दोघां

प्रियकराची हजार लफडी प्रेयसीचे हजार नखरे म्हणून म्हणतो ऐका माझे या वाटेवर न गेलेलेच बरे. तो म्हणतो मी चुकलोच नाही ती म्हणते फक्त माझेच खरे. प्रेमाचे दिवस संपले की वाहतात संशयाचे वारे..!! म्हणून म्हणतो ऐका माझे या वाटेवर न गेलेलेच बरे... त्याला भेटायाची वेळ ती मुद्दाम विसरते. त्याला काही केल्या तिचा जन्मदिन न स्मरे..!! म्हणून म्हणतो ऐका माझे या वाटेवर न गेलेलेच बरे... लग्न झाले की ओढ सरते, सुकतात सारे प्रेमाचे झरे. महिन्याचा खर्च भागवताना डोळ्यांसमोर दिसतात तारे..!! म्हणून म्हणतो ऐका माझे या वाटेवर न गेलेलेच बरे... ओफिसमध्ये साहेबाची कटकट, घरात बायको आणि पोरे.

बरं झालं असतं "ओएसओ" जर बघितला नसता. डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता.. डोळ्यांमधल्या अजब अदा राहून राहून छळणार. दिलाचे पतंग आणि किती श्वासावरती जळणार. जग सुनं सुनं होणार पिक्चर सरता सरता. डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता.. युवराजसोबत फ़िरते ती अन ढोणीसोबत दिसते. क्रिकेटमधले तिला सांगा नक्की किती कळते ! क्रिकेट,बॉलीवुड तेवढंच खरं बाकी गोंधळ नुसता. डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता.. या जन्मी जर नाही जमलं पुढच्या जन्मी बघू. आपण सुद्धा तेव्हा ओम कपूरसारखं जगू. "दि एन्ड" नाही, पिक्चर अजून बाकी आहे दोस्ता, डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..! -- अभिजीत दाते

(डिस्क्लेमरसाठी कृपया पहिले कडवे पहा) मिपाकरांनो ऐकून घ्यावे मनातली मांडतो व्यथा कविता माझी पण ह.

राजकारणातील घडामोडींकडे लक्ष ठेवणार्‍यांसाठी एक हलकाफुलका विरंगुळा ! ---------------------------------------------------------- त्याला जरा रागवा ना बाई तो काही माझे ऐकत नाही… घर बदलले दार बदलले मी सारे आधार बदलले तो काही माझे पाहत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … १ आषाढ गेले श्रावण आले महिने काय सालही गेले तो काही पाऊस पाडत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … २ दबाव टाकले गार्हाणे नेले विमानही ते ओळखीचं झाले तो म्हणे की डाळ शिजत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … ३ लोक जमवले पार जागवले पत्रकार तर नेहमीचे झाले तो म्हणे की बार उडत नाही त्याला जरा रागवा ना बाई … ४ ---------------------------------------

लग्नाआधी अनिरुद्ध अभ्यंकरांची हळुवार'चाहूल' आम्हालाही लागत होती आणि त्या प्रणयधुंद काळानंतरची वास्तवाची चाहूल आम्हाला लागली ती अशी! आमच्यापाशी मूल सोडून काही कामानिमित्त गावाला गेलेली बायको दूरध्वनीवरुन विचारते आहे सगळे ठीक आहे ना? किरकिरे तुझे ते मूल मला चाहूल सतत कानाशी होईल पहाट बदलतो कूस पुन्हा जराशी चालीत कसा मी मंद गात्रात कुंद दिवसाचा हा असाच चाले दिवस मास उत्सव रडण्याचा आकंठ रडे ते झोळीत मुते खोलीत तिथे ओल तो स्पर्श नको मज नको बोबडे बोल हे स्वप्ना परी वाटे पण नसे खोटे बोलू कुणाशी थोपटले निजून मी मूल लवंडलेले उशाशी चतुरंग

मन कातर कातर... फार जपलं जपलं... पाणी गढूळ गढूळ... उडे चिखल चिखल... एक बोचला कातळ... वाहे रक्त भळभळ.... मनी उठले काहूर... एक वेदनेची लहर... परत लाटांचा कल्लोळ... पण जल निर्मळ निर्मळ... मनी आशेचा मोहोर... वाहू थांबले रुधिर.... मन कातर कातर... झाले नितळ नितळ...