मुंबई महानगर पालिका निवडणूक २०१७

ह्या महापालिकेत असलेला पैसा हे खरे दुखणे आहे असे वाटते.

काल २६ जानेवारी २०१७ च्या मुहुर्तावर शिवसेनेने युती तोडण्याची घोषणा केली आणि भाजप, शिवसेना, राष्ट्रवादी, काँग्रेस यांच्या कार्यकर्त्यांना जितका आनंद झाला नसेल तितका एक सामान्य माणूस म्हणून मला झाला.

मलाही. उद्धव ठाकरे म्हणत आहेत की युतीमुळे शिवसेनेची २५ वर्षे सडली. म्हणजे त्यांच्या म्हणण्याचा मतीतार्थ हा की युती झाली त्यावेळी शिवसेनेपेक्षा भाजपचे अस्तित्व नगण्य होते आणि शिवसेनेमुळेच भाजप महाराष्ट्रात फोफावला. हे म्हणणे अर्धसत्य नसून पूर्णच असत्य आहे.या उधोजीरावांच्या समर्थकांना काहीही वाटत असले तरी आकडे काहीतरी वेगळेच बोलत आहेत. १९८० च्या विधानसभा निवडणुकांमध्ये भाजपला राज्यात ९.४% मते होती तर २८८ पैकी १४ जागा मिळाल्या होत्या.त्यावेळी शिवसेना कुठे होती? १९८० च्या लोकसभा निवडणुकांमध्येही शिवसेनेच्या तथाकथित बालेकिल्ल्यात-- गिरणगावात शिवसेनेचे वामनराव महाडिक तिसर्‍या क्रमांकावर फेकले गेले होते.शिवसेनेचा तथाकथित दुसरा बालेकिल्ला म्हणजे ठाणे.तिथे निवडून कोण आले? तर पूर्वाश्रमीचे जनसंघाचे (आणि जनता पक्षाच्या तिकिटावर निवडणुक लढविणारे) रामभाऊ म्हाळगी आणि शिवसेनेचे सतीश प्रधान ८% मते मिळवून आपले डिपॉझिट गमावून बसले. १९८० च्या लोकसभा निवडणुकांमध्ये जनता पक्षाचे राज्यातून ८ उमेदवार विजयी झाले. त्यापैकी रामभाऊ म्हाळगींव्यतिरिक्त राम जेठमलानी आणि सुब्रमण्यम स्वामी हे जनसंघाची पार्श्वभूमी असलेले होते. या सगळ्यात शिवसेना कुठे होती? १९८४ च्या लोकसभा निवडणुकांसाठी शिवसेना-भाजप युती होती.पण त्यावेळी इंदिरा हत्येनंतरच्या सहानुभूतीच्या लाटेत सगळेच वाहून गेले. १९८५ च्या विधानसभा निवडणुकांमध्ये शिवसेना-भाजप युती तुटली.त्यावेळी भाजपला ७.३% मते आणि १६ जागा तर शिवसेनेला छगन भुजबळांची माझगाव ही एकमेव जागा मिळाली होती.या काळात भाजपकडे राम नाईक यांची बोरीवली, राम कापसे यांची कल्याण, कोकणात श्रीधर नातूंची गुहागर, अप्पासाहेब गोगट्यांची देवगड इत्यादी हक्काच्या जागा होत्या.शिवसेनेकडे हक्काच्या अशा नक्की कोणत्या जागा होत्या आणि किती? इतके असूनही भाजपनेच शिवसेनेला विनाकारण मोठ्या भावाचा दर्जा दिला.इतकी वर्षे भाजपने शिवसेनेला इतके मोठे स्थान का दिले हे कोडेच आहे. शिवसेनेचा ट्रॅक रेकॉर्ड कसा होता? युतीच्या काळातही प्रत्येक वेळी भाजपचा स्ट्राईक रेट शिवसेनेपेक्षा जास्त होता.राष्ट्रपतीपदाच्या निवडणुकांमध्ये २००२ चा अपवाद वगळता प्रत्येक वेळी शिवसेने भाजपने उभ्या केलेल्या उमेदवाराविरोधात मत दिले आहे.शरद पवार जर पंतप्रधान होणार असते तर मराठीपणाच्या मुद्द्यावरून शिवसेनेने पवारांनाही पाठिंबा दिला असता यात अजिबात शंका नाही.पुण्यातील शिवाजीनगरसारखा भाजपचा हक्काचा मतदारसंघ युतीत असताना शिवसेनेने दादागिरी करून इतकी वर्षे स्वतःच्या ताब्यात ठेवला होता.पण २०१४ मध्ये युती तुटल्यानंतर या मतदारसंघात भाजपने अगदी आरामात विजय मिळवला. इतकी वर्षे भाजपचा बालेकिल्ला असलेल्या कल्याण-डोंबिवली महापालिकेत १९९५ मध्ये शिवसेनेने भाजपपेक्षा जास्त जागा मिळविल्या या कारणावरून लगेचच १९९६ च्या लोकसभा निवडणुकांमध्ये ठाणे लोकसभा मतदारसंघावर शिवसेनेने हक्क सांगितला.रामभाऊ म्हाळगी आणि राम कापसे ज्या मतदारसंघातून निवडून येत असत तो मतदारसंघ भाजपला बाळासाहेब ठाकरे यांच्या 'राजहट्टाखातर' सोडून द्यावा लागला होता.तसे असेल तर २०१४ च्या लोकसभा निवडणुकांमध्ये मोदीलाटेमुळेच इतके मोठे यश मिळाले होते हे अगदी कोणीच नाकारू शकत नाही.तरीही शिवसेना भाजपला विधानसभा निवडणुकांमध्ये ४ जागाही जास्त द्यायला तयार नव्हती.भाजपने यांची दादागिरी का सहन केली हा प्रश्नच आहे. १९९० मध्ये विधानसभेच्या १७४ जागा शिवसेनेने तर उरलेल्या ११४ जागा भाजपने लढविल्या होत्या. अगदी २००९ पर्यंत भाजपने लढविलेल्या जागांचे प्रमाण जवळपास तितकेच राहिले. फार तर ३-४ जागा जास्त मिळाल्या. तर लोकसभेत मात्र शिवसेनेला मिळालेल्या जागांचे प्रमाण लक्षणीय वाढले. १९८९ मध्ये शिवसेनेच्या अनेक उमेदवारांना तर धनुष्यबाण हे चिन्हही मिळालेले नव्हते. १९८९ पासून २०१४ पर्यंत शिवसेनेला लोकसभेच्या जागा मात्र वाढवून मिळाल्या पण भाजपच्या विधानसभेच्या जागा मात्र फार वाढल्या नाहीत. काल उद्धव ठाकरे म्हणाले की १९९८-९९ मध्ये जयललिता आणि ममता बॅनर्जी वाजपेयींना त्रास देत असताना शिवसेना मात्र वाजपेयींच्या पाठीशी खंबीरपणे होती आणि शिवसेनेने कधीच वाजपेयींना त्रास दिला नाही. उलट आपल्या कोट्यातली मंत्रीपदे जयललितांना द्यायची तयारीही बाळासाहेबांनी दाखवली होती. हे बोलताना उध्दव एक गोष्ट सोयीस्करपणे विसरले.आणि ती म्हणजे त्यावेळी महाराष्ट्रातले मनोहर जोशींचे सरकार भाजपबरोबर होते आणि दिल्लीत वाजपेयींना त्रास दिला असता तर त्याचे परिणाम मुंबईत भोगावे लागले असते. मुंबईतील सत्ता गेल्यावर शिवसेना तितकी सज्जन राहिली होती का? वाजपेयींची १९९९ नंतरची टर्म त्यापूर्वीच्या टर्मपेक्षा बरीच जास्त स्थिर होती. तरीही केंद्राच्या 'जागतिकीकरणाच्या' धोरणामुळे कामगारांपुढच्या अडचणी वाढत आहेत असे म्हणत त्याविरूध्द एप्रिल २००१ मध्ये शिवसेनेने महाराष्ट्र बंदची हाक दिली होती. त्याचवेळी मनोहर जोशी अवजड उद्योगमंत्री होते याकडे त्यांनी सोयीस्करपणे दुर्लक्ष केले होते. सुरेश प्रभू हे वाजपेयींच्या मर्जीतले मंत्री होते. त्यांना बाळासाहेबांनी राजीनामा द्यायला लावला होता. २०१४ च्या विधानसभा निवडणुकांच्या वेळी भाजपने जास्त जागांची मागणी केली (ज्या आधारावर १९९६ मध्ये शिवसेनेने ठाणे लोकसभा मतदारसंघ भाजपकडून हिसकावून घेतला होता) तेव्हा शिवसेना अजिबात तडजोड करायला तयार नव्हती. मग प्रचारात "नरेंद्र मोदींचे मंत्रीमंडळ म्हणजे अफझलखानाचे सैन्य","जसे आदिलशहा, कुतुबशहा तसे अमित शहा" असे मोती त्याच उध्दव ठाकरेंनी काढले होते. नरेंद्र मोदींच्या दिवंगत वडिलांचा उल्लेख प्रचारसभेत करून खास शिवसेना स्टाईल असंस्कृतपणाचे प्रत्यंतर आणून दिले. त्यानंतर सत्तेत असून शिवसेना विरोधी पक्षांपेक्षाही वाईट पध्दतीने वागत आलेली आहे. दिल्लीत केजरीवाल जिंकल्यावर मुद्दामून केजरीवालांचे अभिनंदन करायचा फोन उध्दव ठाकरेंनी केला. आता गोव्यामध्ये भाजपमधून बाहेर पडलेल्या गटाबरोबर युती करून भाजपचा पराभव करायची कारस्थाने चालू आहेत. असला बेजबाबदार मित्रपक्ष दूर झाला हे चांगलेच झाले. असे म्हणतात की पाठीत खंजीर खुपसणार्‍या मित्रापेक्षा दिलदार शत्रू परवडला.शिवसेनेविषयी नेमके हेच मलाही वाटत आहे. ही गोष्ट बरीच आधी व्हायला हवी होती ती आता झाली आहे. अपेक्षा एकच की शिवसेना बाहेर पडल्यावर त्याजागेवर राष्ट्रवादी काँग्रेस नको. तसे झाले तर विधानसभा निवडणुकांमध्ये तरी माझे मत भाजपला नक्कीच नाही.गरज पडल्यास सत्ता गेली तरी हरकत नाही पण शिवसेना नको आणि राष्ट्रवादीही नको.

मुंबई महापालिका निवडणुकांमध्ये शिवसेनेला सर्वाधिक जागा मिळतील असे वाटते. याचे कारण म्हणजे महापालिका निवडणुका स्थानिक पातळीवरच लढविल्या जातात. त्यामुळे स्थानिक पातळीवर लोकसंपर्क, कार्यकर्त्यांचे जाळे इत्यादी गोष्टी महापालिका निवडणुकांमध्ये लोकसभा आणि विधानसभा निवडणुकांपेक्षा जास्त महत्वाच्या ठरतात. मुंबईत या दोन्ही गोष्टींमध्ये शिवसेनेचा हात इतर कोणता पक्ष धरू शकणार नाही. एक उदाहरण द्यायचे झाले तर मी शाळेत असताना ठाण्याला राहायला होतो. आमच्या भागातून १९८६ पासून शिवसेनेचे विलास सामंत हे महापालिकेवर निवडून जात आहेत. आमच्या भागात अनेक नागरीकांना ते नावाने ओळखतात. असाच जनसंपर्क मुंबईतही शिवसेनेच्या नगरसेवकांचा, कार्यकर्त्यांचा आहे हे नक्कीच. त्याचा फायदा महापालिका निवडणुकांमध्ये शिवसेनेला होईलच. भाजपने कितीही जोरदार टक्कर दिली तरी या बाबतीत शिवसेनेचे पारडे जड असेल असे वाटते. त्यातूनही शिवसेनेविरूध्द "अ‍ॅन्टी इन्कबन्सी" येऊ शकेल ही शक्यता आहेच. १९८५ पासून १९९२ ते १९९६ हा अपवाद वगळला तर शिवसेनेची सत्ता मुंबईत राहिली आहे. मुंबईतले रस्ते, झोपडपट्ट्या इत्यादी गोष्टी कशा आहेत हे मुंबईकरांना चांगलेच माहित आहे. आणि निवडणुका जवळ आल्यावर शिवसेनेला पंचवार्षिक मराठी उमाळे येतात तसे यायला लागलेही आहेत. पण त्यातून निष्पन्न काही होत नाही हे लक्षात येऊन पूर्वीइतक्या प्रमाणावर लोक त्या उमाळ्यांना भूलले नाहीत तर मात्र शिवसेनेला जास्त नुकसान होऊ शकेल.

आजचा प्रवाह असेच सांगतो, मात्र यावेळेस खरोखरीच चुरशीची लढाई असल्यामुळे काही सांगणे शक्य होणार नाही. माझ्या एका मित्राने मागील निवडणुकांत एक सॉफ्टवेअर बनविले होते त्यात प्रत्येक वॉर्डाची लोकसंख्या, धर्माप्रमाणे लोकसंख्या, भाषेप्रमाणे लोकसंख्या, त्या त्या वार्डातील गेल्या काही निवडणुकींचे निकाल, प्रत्येक वेळ प्रत्येक उमेदवाराला मिळालेली मते असा बराच विदा होता. इतके सुक्ष्म काम बघून मी थक्कच झालो होतो. अर्थात प्रत्येक वॉर्डातील उमेदवार जाहिर होईपर्यंत काही अंदाज लावणे अवघड आहे.

निश्चितच चांगला नाही . भ्रष्टाचाराचा बोलायचं तर भाजप पण सत्तेत होती . आजही असलेल्या ३५ नागरसेवकांपैकी हाताच्या बोटावर मोजण्या इतपत भाजप चे नगरसेवक कार्यक्षम आहेत. अमराठी वस्तीत किंवा गुजराती बहुल भागात मिळणारी मत आणि तिथल्या कामाची टक्केवारी टेंडर ह्यात अमराठी कंत्राटदार जास्त आहेत . आज केवळ मोदींच्या नावावर सगळीकडे मत मागणं चालू आहे. कोणीही पक्षात या पावन करून घ्या चालायचा .वैयक्तिक मत म्हणाल तर भाजप बिलकुल स्वच्छ नाही. त्यामुळे माफियाराज वैग्रे बाता त्यांनी बंद कराव्यात . दुसरा असा आपण जे पूर्वीचे मतदारसंघ म्हणत आहेत तिथे जनसंघाची विचारसरणी पूर्वीपासून रुजलेली होती . त्यामुळे त्यांचे हक्काचे मतदार संघ होते. १९९६ ला ठाण्यात आनंद दिघ्यांचा खूप प्रस्थ होता त्यामुळे ती जागा सोडावी लागली पण त्यानंतर गेल्या २१ वर्षात एक अपवाद वगळता शिवसेना ती जागा हरलेली नाही . रामभाऊंना नंतर राज्यसभेवर पाठवण्यात आलं. लोकसभेसाठी एकही जागा मिळाली नाही का रामभाऊंसाठी भाजप ला? . तेव्हाच भाजप आणि आताचा ह्यात खूप फरक आहे . प्रश्न मोठ्या भावाचा तर निश्चित पणे ठाकरे आणि दुसरी गोष्ट १९९५ ला सिंगल पार्टी म्हणून काँग्रेस च्या जागा जास्त होत्या मतांची टक्केवारी पण जास्त होती तरी युती होती म्हणून सत्ता आली आणि मा=हत्वाचा म्हणजे कधी नव्हे ते ४५ अपक्ष आमदार निवडून आले . ते सर्व युतीत सहभागी झाले कारण बाळासाहेब ठाकरे . त्यामुळे मोठा भाऊ छोटा हे सर्वं चालू झालं. पुढे शिवसेनेतली फाटाफूट आणि ४-२ जागा वरखाली इतकाच भाजप सेनेचा चालू होता आता जे आहे भाजप ते मोदींची कृपा . भाजप नेतृत्व मुंबईतला तर हास्यास्पद आहे . देशपातळीवर आणि महानगर पालिकांसारख्या ठिकाणी वेगळा विचार होत असतो त्यामुळे सगळीकडे मोदींच्या नावावर मत मागणं भाजप ला परवडणार नाही भविष्यात . अवांतर - आजच संघाच्या मा गो वैद्यांनी सांगितलं कि राष्ट्रवादीचा पाठिंबा घेण्यात चूक काय ?? तस पाहता बरोबर आहे कारण राष्ट्रवादीतले अनेक भाजपात आहेत सध्या :)))

मनसेने शिवसेनेसमोर युतीचा प्रस्ताव ठेवल्याचा बातम्या माध्यमे दाखवत आहेत. विनाशर्त युतीचा प्रस्ताव असल्याच्या बातम्या दाखवत असल्यामुळे माध्यमांची "सूत्रे" विश्वसनीय वाटत नाहीयेत. जर युतीची चर्चा सुरु असेल तर दादरच्या जागांच्या पुढे कशी सरकणार हाच प्रश्न आहे.

मुंबई सेनेकडे रहावी हे मला देखील वाटते. भाजपा त्या बाबत महाराष्ट्राच्या मताशी फारशी प्रामाणिक नाही असे दिसते. भाजपाला सेना नको आहे. कारण हिंदु मतात सरळ भागीदार त्यांना नको आहे. आता युती तुटलीच आहे. सेनेला मागील कारभाराचा परीणाम आणि सत्तेविरोधी मतांचा सामना करावा लागेल. त्यातच राष्ट्रवादीशी चोरुन चाललेले प्रकरण लोकांपासुन लपुन नाही. मराठा समाजाला सत्तेपासुन फारकाळ लांब राहणे शक्य होणार नाही. ही मंडळी भाजपाकडे जाण्यासाठी एक कारण शोधत आहेत. ते या निवडणुकीने मिळु शकते. मनसे आणि राष्ट्रवादी युती न करता भाजपाला मदत करतील, असे झाले तर सेना मागे पडते. मनसे आणि राष्ट्रवादीला असे केले तर भविष्यात उभे रहायला जागा राहिल. दोघांना गमवण्यासाठी काही नाही. मदत केली तर काही हातात पडण्याची शक्यता. सेनेला जागा दाखवली की त्यांची वायफळ बडबड बंद होईल. पण जर का यातुन सेना मोठी झाली तर मग मात्र बरीच खळबळ होणार हे नक्की.

मुंबई आणि ठाण्यातील निवडणुका युती तुटल्यामुळे खूप रोचक झाल्या आहेत. अर्थात सगळेच पक्ष बेईमान आणि भ्रष्ट असल्यामुळे कोण जिंकेल यात जास्त इंटरेस्ट नाहीये, पण मुंबई आणि ठाण्यात ताकद कोणाची हे जाणून घ्यायची मात्र उस्तुकता आहे. भाजप हा संधिसाधू लोकांचा पक्ष झाला आहे, आयाराम आणि गयाराम यांना महत्व देवून हा पक्ष स्वताचा जनाधार तात्पुरत्या लाभासाठी गमावून बसणार आहे. शिवसेनेची अवस्था तर अवघड वाटत होती, शिवसेनेत दोन गट असल्यासारखे वाटत एक ज्यांना सत्तेची फळे मिळतात तो आणि दुसरा ज्यांना मिळत नाही तो. उध्दव ठाकरेंनी युती तोडून शिवसेनेतील मोठ्या अस्वस्थेला मोकळी वाट करून दिली अस वाटतय, आता शिवसेना मराठी मते एकवटेल आणि भाजप विरोधी जागा व्यापून घेयील. मात्र सरकार मध्ये राहून हा स्वाभिमान तकलादू आहे हे हि दिसून येतंय. कॉंग्रेस ला युती तुटल्यामुळे मोठा तोटा होईल असे दिसतंय, कॉंग्रेस ने समाजवादी पक्षाबर आघाडी करायला हवी होती. राष्ट्रवादी कॉंग्रेस हा पक्ष खायाला फार आणि भुई ला भार आहे. जर मुंबई आणि ठाणे निवडणुका शिवसेना जिंकली तर सरकार मधून बाहेर पडणार नाही मात्र आक्रमक होईल. पण जर निवडणूक हरली तर मात्र रडीचा डाव करून सरकार मधून बाहेर पडू शकते (अंदाज). मला ह्या निवडणुकीत उस्तुकता मनसे किती जागा मिळवतेय ह्यावर आहे, कारण ह्या पक्षाच भविष्याच एकप्रकारे ह्या निवडणुकीवर अवलंबून आहे. खर तर राज ठाकरे नि मोदी वर जपून टीका करायला हवी कारण शिवसेना पेक्षा मनसे ला भाजप बरोबरची युती फायद्याची होईल. भाजप ला एक मराठी पक्ष चेहरा म्हणून सोबतीला लागणार आहे भविष्यात, यामध्ये मनसे अगदी फिट्ट बसतोय. शिवसेना-मनसे युती मला तरी प्रोमिसिंग वाटत नाही कारण दोघांचा मतदार एकच आहे. त्यात उध्दव ठाकरेंना राज ठाकरे बद्दल असुरक्षिता वाटत असणार कि मनसे बर युती केल्यास शिवसेना हि राज यांच्या प्रभावा खाली येयील (माझा अंदाज). पहिल्यांदा राज ठाकरे यांचाविषयी विरोध वाटायचा कारण त्यांची भाड्खावू भाषणे आणि फक्त भावनिक आवाहने, नंतर जेंव्हा राज ठाकरे यांनी बनवलेली ब्लू प्रिंट पहिली तेंवा मात्र आपुलकी वाटू लागली, आज मनसेची दयनीय अवस्था पाहून सहानभूती वाटतेय.

गॅरी ट्रुमन,

इतकी वर्षे भाजपने शिवसेनेला इतके मोठे स्थान का दिले हे कोडेच आहे.

त्याचं काय आहे की शिवसेना हा भाजपप्रमाणे राजकीय पक्ष नाही. ती एक चळवळ आहे. १९८० च्या मध्यावर राजीव लाट जोरात होती. तेंव्हा काँग्रेसविरोधी जागा पुलोदने व्यापलेली होती. मात्र पवारांनी काँग्रेसविरोधी भूमिका सोडून राजीव गांधींच्या पायी विलीन होणं पत्करलं. मग काँग्रेसविरोधी राजकीय अवकाश उत्पन्न झाला तो व्यापण्यासाठी भाजपकडे ना मनुष्यबळ होतं, ना धडाडी. नेमक्या याच पोकळीत शिवसेना लहानाची मोठी (म्हणजे मुंबईठाण्यातून बाहेर पडून राज्यव्यापी) बनली. आमदार खासदारांचा हिशोब नंतर चित्रात येतो. भाजप जर मोठा भाऊ असेल तर मोदी येईपर्यंत स्वबळावर सत्तेत का येऊ शकला नाही? आ.न., -गा.पै. जाताजाता : युती भाजपने तोडली आहे, शिवसेनेने नाही.

बाकी सत्तेत कोणीही येवो, मी त्या 'खंजीर' नावाच्या हत्यारावर कायमची बंदी घालणारे निवेदन सरकारला द्यायचा विचार करतोय. नेहमीच कोणता तरी पक्ष, नेता आपल्या मित्रांच्याच पाठीत खंजीर खुपसतो म्हणजे काय ?

१९९६ चा उदाहरण द्यायचा आणि आता मोदीलाट मुळे सगळं मलाच वाढवून द्या असा नसता . युती आहे कित्येकदा एकमेकांची मदत होत असते एकमेकांना ,. ह्या बाबतीत काँग्रेस राष्ट्रवादी हुशार . भाजप आणि सेनेच्या काही वाचाळ लोकांना आवरला असता तर नीट जमलं असतं. पण कधी काहीतरी करून मोदींना दाखवतो अशी घाई झालीये भाजपाला . बहुमत कोणालाच मिळणार नाहीये .पण भाजप च्या हातात मुंबई नको असे मनापासून वाटते कारण त्यांचे अर्थकारण आणि गुजराती समाजाच्या सुप्त इच्छा संदर्भ अनेक आहेत कधी विषय निघाला तर सांगेन. मुंबई महानगरपालिकेसारखा अजस्त्र कारभार सांभाळणं खायचं काम नाही आहे . त्यातकेंद्र सरकार च्या परवानग्या ,एमएमआरडीए ,राज्य सरकार परवानग्या, महापौरांना असलेले कमी अधिकार अश्या एक ना दोन अनेक कटकटी आहेत. अजूनतरी भाजप ने पूर्ण बहुमतात एकतरी महानगर पालिका चांगली चालवली आहे असं उदाहरण नाही . दिल्ली महानगर पालिकेत १४ वर्ष सत्तेत असलेल्या भाजपने मुबई पेक्षा अधिक भ्रष्टाचार करून ठेवलाय . राज ठाकरेंना सध्यातरी सेनेसोबत जुळवून घ्यावा लागणार आहे .कारण नाशिक मध्ये त्यांना मदत होऊ शकते त्याची आणि इथे आता पर्यायच नाहीये त्यांना.आहेत तितक्या जागा वाचल्या तरी पक्षाला संजीवनी मिळेल . काय होता पाहणं रोचक आहे . कारण अनेक वॉर्डांची पुर्नरचना झालेली आहे . एमायएम ला जागा निश्चित मिळेल एक दोन तरी .

God save me from my friends, I can take care of my enemies.

निवडणुकीत उभा राहलेला प्रत्येक उमेदवार म्हणतो मी मुंबईचा विकास करणार मी म्हणलो ५ वर्षानी या माझं मत तुमालाच

गुजरातमधील पटेल आरक्षण आंदोलन फेम हार्दिक पटेल मातोश्रीवर उध्दव ठाकरेंना भेटायला जाणार आणि शिवसेनेला पाठिंबा देणार अशा बातम्या आहेत. स्वतः बाळासाहेबांनी आयुष्यभर कधी जातीवर आधारीत आरक्षणाला पाठिंबा दिला नव्हता आणि अशा जातीवर आधारीत आरक्षणाची मागणी करणारा आज शिवसेनेला पाठिंबा द्यायला मातोश्रीवर येणार हे बघून बाळासाहेब "कुठे नेऊन ठेवलीय शिवसेना माझी" असे म्हणाले असते की काय असे वाटू लागले आहे. हार्दिक पटेलच्या पाठिंब्यामुळे शिवसेनेला किती गुजराती मते मिळतात हे बघायचे. पण शिवसेनेच्या मतदारांमध्ये 'भय्यां'प्रमाणेच 'गुजर**' चाही राग आहे. २०१४ च्या विधानसभा निवडणुकांच्या वेळी शिवसेनेकडून त्या निवडणुकीला मराठी विरूध्द गुजराती असा रंग द्यायचाही प्रकार झाला होता. तेव्हा शिवसेनेच्या कट्टर समर्थकांना हा निर्णय रूचतो का हे बघायचे.

भाऊ तोरसेकर म्हणत आहेत की अमराठी मतांमध्ये भाजप आणि काँग्रेसमध्ये फाटाफूट झाली तर शिवसेना ही निवडणुक स्वबळावरही जिंकू शकेल. मला इन जनरल भाऊंचे लेख आवडतात पण त्यांची शिवसेनेविषयीची मते पटत नाहीत.बहुदा ते मार्मिकचे उपसंपादक असताना त्यांनी बाळासाहेबांबरोबर काम केले होते त्याचा परिणाम असावा. तरीही सगळी मराठी मते एकगठ्ठा शिवसेनेकडे गेली आणि अमराठी मतांमध्ये फाटाफूट झाली तर हा परिणाम बघायला मिळू शकेल. प्रश्न हा की सगळी मराठी मते एकगठ्ठा शिवसेनेकडे जातील का? मनसेने काही भागांमध्ये हजार-दोन हजार मते घेतली तरी तो निकाल फिरवू शकेल. तसेच आज मुंबईत पराग आळवणी,आशिष शेलार, अतुल भातखळकर असे मराठी आमदारही आहेतच.तेव्हा भाजपलाही काही प्रमाणावर मराठी मते मिळतीलच. त्याचप्रमाणे सर्वच पक्षांनी थोड्याबहुत प्रमाणावर मराठी उमेदवार उभे केले आहेत. अशावेळी मराठी मतांवर शिवसेनेची मोनोपॉली असेल हे १००% खात्रीने सांगता येणार नाही. तसेच काँग्रेस पक्षाला उतरती कळा लागली असल्यामुळे अमराठी मतेही काँग्रेसकडे तितक्या प्रमाणावर जातील का हा पण प्रश्नच आहे. एकूणच रंगतदार परिस्थिती असणार आहे असे दिसते. शिवसेनेचा पराभव व्हावा असे मला व्यक्तिशः कितीही वाटत असले तरी शिवसेनेच पारडे इतरांपेक्षा जड आहे असे दिसते.

बऱ्याच जणांना आपण फेकींग न्युज तर वाचत नाही ना याचा प्रत्येय येईल पण.... मुंबई महानगरपालिका निवडणुकीमध्ये राष्ट्रवादी काँग्रेस धक्कादायक विजय नोंदवणार असे वाटते. त्याची कारण मीमांसा अशी आहे- १) गेली २ वर्षापासून शरद पवार "गोविंद बाग" येथे जास्त राहत नाहीत. ते मुंबईमध्ये राहण्यासाठी स्थलांतरित झाले आहेत. भले वैद्यकीय उपचार हे कारण दिले असलेले तरी पवार साहेब तिथे स्वस्त बसले नसणारच. संघटन अधिक मजबूत कशी होईल यावर नक्कीच काम केले असणार. (वांगी आणि डाळिंबाची बाग बघायला येतात कधी कधी) २) मुंबई आणि विदर्भात कधीच आपले बस्तान मांडता आले नाही, ही खंत या आशावादी आणि महत्वाकांक्षी नेत्याला स्वस्त बसून देणार नाही. ३) नवी मुंबई मध्ये केलेला विकास जुन्या मुंबईतील जुन्या खोडांच्या डोळ्यासमोर आहे. इन्फ्रास्ट्रक्चर कसे उभे करायचे याचा हातखंडा फक्त पवारांकडे आहे. शिवसेना आणि भाजप यांच्यासारख्या येड्या गबाळ्याचे ते काम नाही. काँग्रेस, मनसे आणि एम आई एम सारखे चुटुरफुटूर पक्ष विकासाच्या बाबतीत खिजगिणतीत पण नाही. ४) सचिन अहिर सारख्या तरुण आणि धडाडीच्या कार्यकर्त्याच्या हातात संघटनेचे नेतृत्व ही सुद्धा जमेची बाजू आहे. ५) माथाडी कामगार, गिरणी कामगार, गोदी कामगार आणि त्यांच्या संघटनांवर पवारांचा नेहमी वरचष्मा राहिला आहे. त्याचा देखील फायदा होऊ शकतो. ६) पवार स्पर्श म्हणजे मिडास टच...जैन, गुजराती आणि सिंधी समाज हे जाणून आहेत. त्यांच्या जुन्या मित्रांची पण आता चांगली बैठक बसत असेल. ७) परप्रांतीय लोकांना पवारांनी नेहमीच आधार दिला आहे. निरूपमला त्यांनी मुर्खात काढून त्याचे महत्व कमी करून टाकले आहे. ८) आता राहिला प्रश्न मुस्लिम समाजाचा. त्यांच्याकडे कोणताच चांगला पर्याय नाहीये. एम आई एम थोडीफार वळवळ करेल पण राष्ट्रवादीसाठी ते लाभदायक असेल. एक राहिलं आहे मराठा मोर्चा, पण पवारांचा त्यासंबंधी किती हात आहे हे मला माहित नाही. (अवांतर: पवार एवढं नाव वाचल तरी नेटकरी चवताळून उठतील. १९८० पासून चे खंजीर, एन्रॉन, मैद्याचा पोतं, दाऊद, लवासा, क्रिकेट, न सिद्ध झालेले घोटाळे, वगैरे वगैरे चालू होईल. पण त्याच्या आधी मी माझ्या घरला पळालेलो असेल)