'पौगंडावस्थेतील मुला-मुलींच प्रेम' हा आई-बाबांसाठी काळजीचा विषय. मुलगा किंवा मुलगी प्रेमात पडलेत हे कळल्यानंतर, 'हे वय आहे का प्रेम करण्याचं?' ह्या वाक्यापासून सुरुवात होते. प्रेमावर मग बंधनं घातली जातात. 'पुन्हा त्याला भेटलीस तर बघ', अशा धमक्या दिल्या जातात. प्रेमात पडण, अफेअर असणं म्हणजे वाया जाणं, असा समज असतो. म्हणूनच मुलांच्या प्रेमात पडण्याने आई-बाबा हवालदिल होतात. आपली मुलगी किंवा आपला मुलगा चुकीच्या माणसाच्या प्रेमात वाहवत जाऊ नये, ह्याची काळजी वाटणं ती घेणं पालक म्हणून खूप गरजेचं असतं. पण त्रागा हा त्यावर उपाय नाही.

१७ जून १९९९ एजबॅस्टन, बर्मिंगहॅम वॉरीकशायर काऊंटीचं माहेरघर असलेल्या एजबॅस्टनच्या मैदानात ऑस्ट्रेलिया आणि दक्षिण आफ्रीका यांच्यात वर्ल्डकपची दुसरी सेमीफायनल रंगणार होती. या मॅचमधील विजेत्या संघाची लॉर्ड्सवर फायनलमध्ये गाठ पडणार होती ती पाकिस्तानशी. ओल्ड ट्रॅफर्डच्या पहिल्या सेमीफायनलमध्ये न्यूझीलंडचा आरामात पराभव करुन पाकिस्तान फायनलमध्ये धडकले होते.

रणखांबे मास्तर लईच दार्शनिक. परीक्षेत दुसऱ्याचं बगून ल्हिवायचो तर म्हनायचा '' तू लेका बांडगूळच रहाणार आयुष्यभर '' लई राग याचा तवा . धाव्वी काय लाभली नाय - आलो पुन्यात . वळखीतनं युवराजदादाला भेटलो , पुढारी माणूस, कामबी मिळालं . यका खबदाडीत झेरॉक्स मशीन टाकून दिली. आकडा टाकून कनेक्शनबी दिलं. फिप्टी - फिप्टीला आपल्या बाचं काय जातंय ? दिपवाळी झाली.

‘हे घ्या शेट दहा लाख. तुमच्या सहा लाखाचा व्याज धरुन हिशेब.’ ‘कुणाला च्युतिया बनवतो बे कचरा देऊन?’ ‘रोखीचा व्यावहार रोखीतच चुकता होणार ना शेट? मी तर इमानदारीनं कमावलेत. तुम्ही नाही घेतले तर मी उठलो ना जिंदगीतून. आता पुन्हा नाही कमवू शकत शेट. ’ सदानंद काकुळतीला आला. समोर आलेल्या लक्ष्मीवर पाणी सोडायचं शेटच्या जीवावर आलं. सगळं जगच जणू अनंत काळ थांबलं. मग शेट म्हणाला ’ सदा एक काम कर.

मावळतीची किरणे चहूकडे सोनं उधळीत होती, ते सोनेरी लेणं लेऊन लाटाही चमचमत होत्या, फेसाळत्या लाटांच्या गाजेने आसमंतास एक गूढगंभीर साज चढवला होता. तिला समुद्र आवडतो, मनापासून.. त्याला माहित होतं, म्हणून तो तिला इथे घेऊन आला होता, जिथे होते फक्त ते दोघे, समुद्र, आणि साक्षीला सांजवेळ.. तिच्याकडे बघून मंद स्मित करत त्याने तिचा हात हाती घेतला," खुश ना?" तिचा चेहरा उतरला," किती कमनशिबी आहे मी, समोर अथांग समुद्र..

"लय दिस झालं काय नवीन नाय केलं ,काय तर करावं म्हणतो..काय करू, काय करू " "ट्रींग ट्रींग "कोई है बाहर" "जी हुजूर" "काय तर करावं म्हणतो" "बोला की" "अशानी असं होईल काय" "लय आवघड हाय बाबा, " "काय आवघड बिवघड काय नाय, नुस्ती झैरात केली होती तर निवडुन आले होतो डायरेक, काय पण का " "नाय जमनार साहेब,कागुद सुद्धा नाय तेवढा" "अय तु व्हय बाजुला, दुसरा है माझ्याकडं" "चलतय का" "पळतय की" "बर मग मी वारीला जातोय,येईपोत बघा झालं तर" "व्हय जी" "हॅ

खांद्यावर पर्स, हातात छत्री, डबा, गळ्यात मंगळसूत्र आणि ओढणी सांभाळत स्टॉपपासून पन्नास मीटर लांब जाऊन थांबलेल्या बसमध्ये चिखलातून वाट काढत गर्दीतून स्वतःला आत घुसवलं. खिडकी नीट बंद होत नसल्यामुळे काल पावसाचं पाणी आत आलं होतं, त्यामुळे आज आयलकडच्या सीटवर जागा मिळाली, बरंच वाटलं. 'मॅनेजरला काय उशीरापर्यंत मीटींग ठेवायला? चापेल घरी जाऊन आयतं.' कॉलेजकन्यकांचा घोळका खिदळत बसमध्ये शिरला.

"तू लाईट चालू करतो का नाय?", लेबर कॉलनीतला सदाशिव सकाळी सकाळी सोसायटी गेटवरच्या वॉचमनवर भडकलेला. "वरनंच आडर हाय, दिवसा ९ ते ६ बंद ठ्वा सांगील्ती, बाकी काय म्हायीत नाय" इति वॉचमन. हतबल होऊन सदाशिव आला तसा तणतणत गेला. बिल्डीन्गमध्ये कुणाचे पडदे किलकिलले तर कुणाच्या गॅलरीतल्या चहाचे झुरके मंदावले. मग दुपारी एकेकजण खाली गेटवर वॉचमनकडे विचारपूस करून सकाळच्या चर्चेचा आढावा घेऊ लागले. पहिला मजला: अरे, एवढी मस्ती आहे तर हेड ऑफिसला बोल की म्हणावं!

"शाळेत अतिरेकी लपल्याची खबर मिळाल्यामुळे आम्ही क्षेपणास्त्र डागलं. अतिरेकी मेले पण शाळेची इमारत कोसळली आणि तुमच्या यजमानांना आणि काही विद्यार्थिनींना हकनाक प्राण गमवावे लागले. पण तुम्ही या दुःखात अडकून न पडता निर्वासितांच्या छावणीत शाळा पुन्हा सुरु केलीत हे खरोखरच कौतुकास्पद आहे. काही मदत लागली तर सांगा", असं छापील बोलून तो ऑफिसर निघून गेला. पण तिला मदतीची गरज नव्हती.

तुम्हाला सगळं जेव्हा संपवायच असतं ना तेव्हा घाई असते, आरामात मरता येत नाही. पण मला शांतपणे मरायच होत. सगळ्यात सोपा उपाय म्हणजे, स्वतःला समुद्रात लोटून द्यायच. मग तडक निघाले समुद्र किनारी, रात्रीच्या वेळी, कोणी बघणार नाही, शांतपणे निरोप घेता येईल. सरळ त्या समुद्राला जाऊन भिडले, डोळे मिटून घेतले, थोड्याच वेळात मुक्ती!! मला कोणी हाक मारली का? मला कोण बोलवतय? मी माघारी फिरले, धावत परत किनारी आले, डोळे मोठे करून बघितले, वाळूवर कोणाची तरी पावलं उ