बहरलेला वृक्ष होतो , एकदा मी छानसा - गळुन गेली फूल पाने.. एकटा मी हा असा ! नाचती पक्षी कसे बघुनिया खांद्यावरी.. खेळताना, होइ मजला हर्ष माझ्या अंतरी - फूल फळ हुंगावया जमति जेव्हां पाखरे - हृदय माझे भरुनिया जातसे तेव्हां खरे ! सावली शोधावया पांथस्थ ते येती कुणी - बाहु पसरुन स्वागताला धन्यता वाटे मनीं ! आज काही नाही उरले भोवती माझे इथे - एकटा मी दु:ख माझे सांगतो मजला इथे ! .

अ ब क ड अ ब क ड वेगळे विचार वेगळी कृती वेगळी मते अ ला ब पटत नाही तर ब ला क अ क ला अ ड आणि ड ला अ ब नाही नाही अ ला ब क पटत नाही ब ला क पटतो पण क ला ड पटतो हे पटत नाही क ला अ पटत नाही पण अ ला ब पटत नाही हे ड ला अ पटत यापेक्षा जास्त दु:खदायक वाटते नाही नाही थांबा परत सांगतो पहिल्यापासून अ ला...जाऊ द्या ना अ ब क ड ला काहीतरी पटतं काहीतरी पटत नाही एवढं तरी पटल ना तुम्हाला मग पुढे सांगतो अ ब क ड अ एक मुद्दा मांडतो ब सरसावून पुढे येणार तोच य पटकन येवून काहितरी बोलतो य बोलला म्हणून र बोलतो र बोलला म्हणून य गुरगुरतो र च्या बाजूने ल येतो य च्या बाजूने व येतो प आणि फ मधेच येतात पण आपण कोणत्

जीवना, भेट केव्हातरी अंतरीच्या उमाळ्यापरी आसवांच्या उधाणातही पापण्यांच्या रित्या घागरी भांडणावाचुनी व्हायची भेट माझी-तुझी का खरी? नाव मी भोवर्‍याला दिली, साद देती किनारे जरी जीवघेणा कडाका इथे, सांत्वनाच्या तिथे चादरी ! पाचवीलाच मी पूजिली शब्द झेलायची चाकरी अंत पाहू नको रे सुखा, साथ दे, अन्यथा जा तरी!