मिसळपाव
कशी बदलून जाते ही सुंदर सकाळ !!
कशी मस्त सकाळ उगवत असते
हलक्याफुलक्या पिसासारखी .....!!
अंगावर कसा गोड काटा फुलवीत बसते ही थंडीची सकाळ
बिस्स्मिल्लाखांच्या सनई सारखी
कशी वेलांटत येतेय ही सकाळ ....
काव्यरस
२६/११ पासून धडा घेउन आपण करण्यासारखं काय आहे?
(ह्या विषयी पूर्वी काही उहापोह झाल्या असल्यास क्षमस्व)
२६/११ आला की मेणबत्या लावणे, श्रद्धांजली वाहणे हे नैमित्तिक झालं की सगळे आपापल्या संस्कारांप्रमाणे 'झालं-गेलं गंगेला मिळालं' ह्या वृत्तीने आपापल्या कामाला लागतो. फार तर वाचकांच्या पत्रात किंवा आंतरजालावरून (चार भिंतीआड बसून) राग व्यक्त करतो व नेत्यांना शिव्या घालतो.
ही परीस्थिती पुन्हा निर्माण होउ नये म्हणून आपण कोणते "ठोस" उपाय उचलू शकतो?
१. सार्वजनिक ठिकाणी दक्ष राहणे. संशयास्पद व्यक्ती अथवा वस्तूंची माहिती त्वरीत पोलिसांना देणे.
२.
किती चाटणार भारतपुत्रा? : नागपुरी तडका
किती चाटणार भारतपुत्रा? : नागपुरी तडका
कृष्णावाणी राहुल आणि, म्हणे सोनिया भारतमाय
किती चाटणे आणखी रे, भारतपुत्रा असेच पाय? ...!!
जन्म गेला पूर्वजांचा, करता करता खुशामतगिरी
गुलाम तेही मिरवत होते, चप्पल घेऊन डोक्यावरी
दास्यत्वाची जनुकं अजुनी, काही केल्या मरत नाही
अनुवंशिकतेची देण अशी की, लाळघोटणे सरत नाही
चापलुशीम्होरं आता, कसले संस्कार, कसलं काय ...!!
राजेशाहीची भलावण, रक्तामासात भिनलेली
भाटगिरीच करता करता, बुद्धी सारी झिंगलेली
कणा आणि मणकाही, उत्क्रांतीमध्ये गळून गेला
स्वाभिमान नावाचा इसम, शरमेसंगे पळून गेला
लोकशाहीचे गुणधर्म रक्तात काही मिसळत नाय ...!!
१. माझी मुलगी ..
3
काव्यरस
माणसा, माणसा कधी होशील माणूस...
आजकाल वर्तमानपत्र उघडले की दर १/२ दिवसाआड बातमी वाचायला मिळते की, अमुक अमुक अनाथालयात १/२ दिवसाचे अमुक रस्त्यावर सापडललेले/ कचराकुंडीत मिळालेले / मंदिरात सापडलेले बालक/बालिका दाखल. अशा बातम्या वाचल्या की काळजाला घरे पडतात. त्याहून अधिक त्रास या गोष्टीचा होतो की याबाबतीत आपण हेल्पलेस आहोत. याबद्दल काहीतरी करावे असे खूप वाटते पण नक्की काय करावे हे सुचत नाही. कसे थांबवावे हे सगळे. किंवा आपल्याकडून या बाबतीत काय मदत होउ शकते. कोणी काही सजेस्ट करु शकेल का.
रेस कोर्स..........
या ठिकाणी लाखो रुपये किमतीचे घोडे पळतात.
रेसच्या दिवशी फाडलेल्या पुस्तकांचा आणि तिकीटांचा खच पडलेला असतो.
चकचकीत गाड्याचाही खच असतो रस्त्यावर.
दुसर्या बाजूला दाढीचे खुंट उगवलेले भकास नजरेची माणसेही फिरत असतात.
त्या बिचार्या घोड्यांना काय माहिती अशी अनेक माणसे त्यांच्या टापांच्या खाली नकळत तुडविली जातात ते !
जयंत कुलकर्णी.
www.jayantsphotography.wordpress.comमासे १७) रावस
हा आहे रावस. आम्ही पहिलांदाच एवढा मोठा मासा आख्खा घरात आणला. आणला म्हणजे आणणे शक्य नाही तो आम्हाला पाठवला होता एका कोळ्याने ते पण विकतच हो. मग हा आला तेंव्हा आमच्या घरात बरच फोटो सेशन झाले अगदी काहीनी त्याला हातात धरुनही आपले फोटो काढले. त्यातला हा एक फोटो.
हा फोटोत जरा छोटाच दिसतोय पण प्रत्यक्ष बराच मोठा होता.
आता आम्ही ह्याचा असा निकाल लावला. घरात कापणे तर शक्य नव्हते मग पहिला बाजारातुन त्याला कापुन आणले.
हा फोटोत जरा छोटाच दिसतोय पण प्रत्यक्ष बराच मोठा होता.
आता आम्ही ह्याचा असा निकाल लावला. घरात कापणे तर शक्य नव्हते मग पहिला बाजारातुन त्याला कापुन आणले.प्रतिभावंत !!
तो एक प्रतिभावंत कवी होता
त्याच्या मनाच्या तळाशी
झुळझुळनार्या प्रतिभेचा एक झरा होता
कुणास ठाऊक कोणी काय केले ?
कसे केले ?
कशासाठी केले??
त्याच्या प्रतिभेचा झरा कसा गेला आटून ?
अचानक !.नकळत!!
काव्यरस
निकिता
निकिता
एका दरोड्यात ओढली गेलेली तरुण मुलगी - निकिता (ऍन परियाउद) थंडपणे तीन पोलिसांचा खून पाडते. पोलिस पकडतात पण खुनशी आणि भयानक हिंसक निकिता तेथे त्वेषाने झगडा देते. कोणत्याही प्रकारे तिला काही सांगणं अवघड असते. अर्थातच तिला देहदंडाची शिक्षा होते आणि लिथल इंजेक्शन तिला दिले जाते.
एका पांढर्या खोलीत तिला जाग येते. त्या खोलीत येणार्या काळ्या सुट मधल्या माणसाला ती विचारते हा स्वर्ग आहे का? अर्थातच तो नसतो. तिचे मरण कव्हर अप करून शवपेटी पुरली जाते त्यात ती नसतेच. हा व्हिडियो बॉब (थेकी कारियो) तिला दाखवतो.