कविता

पुरे आता, बास । कवितांची रास । किती किती त्रास । कवींचा या । । पाहवेना नेत्री । रात्री अपरात्री । कवितांना कात्री । लागलेली । । पुरे दादागिरी । आता माझी बारी । वदतो अंतरी । विडंबक । । इरसाल स्वारी । बसे खाटेवरी । पुंगी वेळेवरी । वाजवाया । । 'काळा' की 'कावळा' । 'प्रेम' की 'पाचोळा' । भरल्या मी चुळा । कल्पनांच्या । । कवितेचा घास । करुनिया खास । सोडला उपास । लेखनाचा । । ओळींना वळण । शब्दांचे दळण । करितो कांडण । कवितांचे । । शिव्यांचाही भार । घेई शिरावर । खरा गुन्हेगार । कवितेचा । । काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळावं ?

(अनुवादीत. कवी - समीर) असेल जर तुझ्या मनात यायचे दे दे गं! सजणी आधार तुझ्या हाताचे ठरविले मी हरक्षणी तुजसम रहायचे घे घे रे! सजणा आधार माझ्या हाताचे साथ देई मोर मोरणीला अन घन वर्षाला साथ देई नाव नदीला अन पवन ऋतूला असेल जर तुझ्या मनात यायचे दे दे गं!

आषाढाचा मास । दर्शनाची आस । होती तुझे भास । पांडुरंगा । । साठवावे नेत्री । भक्तीचिया गात्री । दिवसा नि रात्री । रूप तुझे । । खोवलेला शिरी । तुरा हा मंजिरी । वसतो पंढरी । विठू राया । । भिवरेच्या तिरी । उभा विटेवरी । कर कटेवरी । ठेवोनिया । । काळा नि सावळा । प्रेमाचा पुतळा । मनाचा निर्मळा । पांडुरंग । । नामयाचा घास । घेऊनिया खास । जागवली आस । भक्तीयोगे । । घेऊनी वळण । दळितो दळण । करितो राखण । जनाईचे । । तुकोबाचा भार । घेई शिरावर । परि गुन्हेगार । आवलीचा । । काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळाव ?

प्रेरणा : स्नेहश्रीताईंची सुंदर कविता तर हे अस आहे कॉरपोरेट जग तुमच...!!!! खरा कुणाचा कोणाला पत्ता नाही कोण कुठे हे माहीत नाही आज या नावे तर उद्या त्या नावे लाईन लागते प्रतिसाद मिळेल तिथे नसते वाद घेतो मी ओढून प्रतिसाद नाहीत जातो मी सोडून कोणाची कोणाला पडलेली नसते अभासी जगात हे असेच असते खोटा राग खोटी माया आणि त्यातच जातय आयुष्य वाया खोटे निषेध , वाहवा खोटे यावर झडतात वाद मोठे कोणाला नाही चिंता श्रधास्थानांची अजिबात नाही पर्वा थोरांमोठ्यांची ================= कंदीलसुमार -----------१८-०७-२००८

कधी कुणाचा कोणाला पत्ता नाही कोण कुठे हे माहित नाही आज इथे तर उद्या तिथे लाईन लागते पैसा मिळेल तिथे बोनस देत नाही टाकतो मी पेपर इंक्रिमेंट नाही घ्या माझे लेटर कोणाची कोणाला पडलेली नसते कॉरपोरेट जगात हे असेच आसते खोट रडणं नी खोट हसणं आणि त्यातच आपल आयुष्य शोधणं खोटी सहानभुती , मदत खोटी यावर चालते आपली रोजीरोटी कोणाला नाही चिंता आजुबाजुच्याची अजिबात नाही पर्वा माणुसकीची.

आपण सगळेच बैल असतो बायको लटके रागवत असते आणि आपण घाबरत असतो फक्त दोनवेळा जेवण आणि फोमच्या डबलबेडवर खूश असतो ;) बायकोच्या एखाद्या इशार्‍या सरशी ऊर फुटेतोवर धावत असतो. आपण सगळेच बैल असतो बायकोने यावे आपल्या गळ्यावरची दाढी खाजवावी अंघोळीला आपली पाठ चोळावी कधी तरी पुरणपोळी चारावी म्हणुन वाटपहात असतो :( आपण सगळेच बैल असतो आपल्याला आपण फसवले गेलो आहोत याची काही लाज नसते ती जाणीवच थिजलेली असते उन्नत ध्येय वगैरे जाणीव कधीच निजलेली असते बायको माहेरी गेली तरी आपण तसेच असतो फार तर नव्या बायकोच्या शोधात असतो आणि नव्या बायकोकडे गेलो की जुनी कशी चांगली होती (?!?!?!) याची गाणी गात बसतो आपण सगळेच बैल असतो

आपण सगळेच बैल असतो कोणीतरी फटके टाकत असतो आणि आपण पळत असतो फक्त दोनवेळा अन्न आणिउतम निवार्‍यावर खुष असतो मालकाच्या एखाद्या इशार्‍या सरशी ऊर फुटेतोवर धावत असतो. आपण सगळेच बैल असतो मालकाने यावे आपल्या गळ्याखालची पोळी खाजवावी त्यानी आपली पाठ झाकावी कधी काळी गुळपोळी चारावी म्हणुन वाटपहात असतो आपण सगळेच बैल असतो आपल्याल आपण बडवले गेलो आहोत याची काही लाज नसते ती जाणीवच थिजलेली असते उन्नत ध्येय वगैरे जाणीव कधीच निजलेली असते वेसण काढुन टाकली तरी आपण तसेच असतो फार तर नव्या मालकाच्या शोधात असतो आणि नव्या मालकाकडे गेलो की जुना कसा चांगला होता याची गाणी गात बसतो आपण सगळेच बैल असतो

(अनुवादीत. कवी--हसरत जयपुरी) पाहूनी तुला मजसमोरी केस तुझे भूरभूरती वाऱ्यावरी पदर तुझा तू न सांवरी गं! राहू मी कसा भानावरी नयन तुझे बिलोरी जांबापरी ओठ तुझे थरथरत्या मैखान्यापरी गं! राहू मी कसा भानावरी पाहूनी तुला मजसमोरी हंसणे तुझे जणू वीज चमकणे श्वास तुझे जणू गुलाबी गंध दरवळणे इतर बहकती पाहुनी तुझे ते चालणे पाहूनी तुला मजसमोरी गं! राहू मी कसा भानावरी श्रीकृष्ण सामंत

सोडवा . राशीला या आलाय राहू, कवितेचा लकडा नका लावू! (गद्यामधल्याच ओळी सगळ्या, खाली-वरती रचून ठेवू!!) श्रोत्यांच्या या करड्या दर्यात, कविता मारुन सूर घेऊ! फुलेपाकळ्या,चंद्रचांदण्या निवडत-चिवडत सरसर पोहू!! विडंबन पडता पुन्हा एकदा, कविता दुसरी उधार घेऊ! तोंड पोळता,बोट चेपता "सोडवा,सोडवा" म्हणत राहू!! ======================= बेसनलाडू.............. १७-०७-२००८ प्रेरणा: स्वातीताई फडणीसांचा गोडवा (हा कलाविष्कार)

गोडवा . घडी भर असेच राहू, धाव धाव नको धावू! डोक्यावरच टोपलं जरा, खाली उतरवून ठेवू!! निळ्या करड्या दर्यात, जलद सूर घेऊ! नाती ज्ञाती निरखत, जीवनाचा तळ गाठू!! चल पुन्हा एकदा, पेन उधार घेऊ! खार्‍या खर्‍या पाण्यात, गोडवा शोधत राहू!! ======================= स्वाती फडणीस.............. १७-०७-२००८