कामाच्या कागदांची होते भेळ तुरु तुरु तुझ्या गत पळतेय वेळ तुझ्यासंग वेळ मुळी काळतच नाय वेळेला फुटतात सश्याचे पाय हवी असते मला जेव्हा झोपेची कुशी तू मारत असतेस या बाबाला ढुशी बाबाच्या कडेवर होते तुला ख़ुशी आवडते तुला माझ्या खांद्याची उशी कीबोर्ड चे माझ्या तोडतेस बटण बाहुल्यांचे तुझ्या करतेस मटण हे पाहून आईला फुटतो घाम काय माझी लेक; टेन्शन येत जाम आजी आजोबांची लाडकी तू नात असतात ते तुझे गुण-गान गात आजीने तुझ्यास्ठी केला मासे-भात जेव्हा दिसला तुझा पहिला दात तुझ्या जवळ, म्हणजे boxing रिंग powerful आहेत तुझ्या डोळ्यांची भिंग हातात येईल ते मारतेस फेकून बाबाच्या डोक्याला टेंगळानची शिंग

जग बदलण्याची जिद्ध तुझी, कुठेतरी मनातच आहे खोल. आधी स्वतःला बदल मित्रा, घडवून आण मग बोल. विचारांच्या गर्दीत वाहून जाताना, तुझे कोणते, तुलाच कळेनात. तुलाच बदलावं लागणार आहे राजा कळून देखील का बर वळेना निर्धाराचे शीड प्रयत्नांची नाव आणि नावाड्या तूच अनमोल पैलपार जाणे आहे घडवून आण मग बोल पायाभरणी कल्पनेची क्रियेचा कळस मग देईलच यश तुला देव पण आळसाच्या दलदलीतून वाट आहे पाय जमिनीवर जपून ठेव प्रत्येक तुझ्या कृत्यामागे विचार तुझे असोत सखोल अरे पूर्ण होईल, तू सुरु तरी कर घडवून आण मग बोल तुझ्यासारख्यांनी इथे कल्पनेतच रमायचं त्यात हरवून, त्या साकारण्या आधीच दमायच न केलेल्या प्रयत्नातून न मिळा

कुठे आहेस तू? त्या तेजाळलेल्या रात्रीचे क्षण अजूनही रेंगाळतायत, तुझी लाल चुटुक टिकली माझ्या दंडावर घट्ट आहे, निसटलेला एक चुकार केस चिकटलाय त्या उशीवर, लांबसडक... कपाळावर तुझ्या ओठांची महिरपी मोहर, घरभर तुझ्या गजऱ्याचा मोगराच दाटलाय, अन् हातांच्या तळव्यावर तुझ्या गालांचा सायस्पर्श घुटमळतोय, ----- पण तू कुठे आहेस? ----- तू इतकी जवळ आहेस, कि तुला पाहू तरी कसे? जरा दूर जाशील तर पाहता येईल ना.. जराशी दूर हो... पाहू तरी तेजाळलेल्या रात्री मोगरा माळलेला गुलाब कसा दिसतो.... |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (०१/०१/२०१३)