"एकटेपणा"...हा किती ओळ्खीचा वाटतो... रोज रात्री मला अन्धारात येऊन भेटतो.. मग आथवते ती शान्तता..जी सतत माझ्या सोबत असते... अनधारात चालू असते किड्यान्ची किरकिर.. तेवध्यात ऐकू येतो कोणीतरी बोलल्याचा आवाज... आजू बाजूला बघितल्यास तिथे कोणीही नसत.. सोबत असतो तोच तो "एकटेपणा".........(१) रात्री-बेरात्री पडलेल असते ते चान्दण... किती सुरेख दिसते त्यात,बागेतल्या फुलान्ची मान्डणी.. मध्येच येते ती वारयाची झुळुक..जी कानात काही सान्गू इछिते.. पण काहीच बोलत नाही माझ्याशी रुसल्यागत.. न बोलता निघून जाण्याने मी दुखावतो... परत ती माझ्याशी बोलण्याची वाट पाहतो..

फार दिवसांपासुन मनात एक प्रश्न सलत राहीला कधी याचे उत्तर मिळेल का? हेच विचारत राहीला उत्तर शोधण्यासाठी माझे मन सदैव झगडत राहीले अनेक उत्तरे मिळवुन सुद्धा ते उत्तर शोधतच राहीले यश आले अखेर 'नेमके' उत्तर मिळवायला पण् हेच नेमके मान्य नव्हते नियतीला अनेक समिकरणे जुळवुन कसेबसे उत्तर मिळवले पण् 'नियती'च ती! तिने सारे प्रश्नच बदलून टाकले.........!!!!!!!!!