'हरवलेलं गाव' माझ्या घरातल्या अंगणाला नाही शेणसडा गेली तुळस झीजुन तया नाही पाणी घडा नाही शाळा ती पडकी कुठे दिसत नाही फळा आता नाही वनभोजन म्हणून रुसलाय मळा गेला पार तो खचून घेतोय निर्जानांच्या झळा कमी झाली वटपूजा नाही दोऱ्याचा तो लळा गेली पाखर उडून पडलाय ओसाड हा वाडा फोडे बुरुज हंबरडा डोळी चार चार धारा गेल 'जात' अडगळीत गेला खुंट्याला तो तडा आता दाण्यालाही लागलाय बघा गीरनीचा ओढा नाही पडे शब्द कानी "आज वासुदेव आला" नाही दारावर आता बघा "गारेगारवाला" वैभव कुलकर्णी

कशाला उसासे हवे आर्जवांचे   नवी वागण्याची तर्‍हा ही कशी उगा श्वास श्वासांस जाळीत येतो  फिरे जो तुझा हात देहानिशी  तिथे चंद्र माथी चढूनी नभाच्या  मनासारखे चांदणे शिंपुदे  रतीला म्हणावे तुझ्या साजणाचे  जरासे निखारे विखारास दे   प्रिये खेळ आहे खरा संयमाचा  कसे आवरावे कळेना तुला  अगे मंद चालीतली रागदारी  असे ही नव्हे हा स्वरांचा झुला  जसे मोगर्‍याने फुलावे सुखाने  तसे वाढवूया निशेला सखी   हळू माधुरीचे भरू देत प्याले  उधाणास येऊ नको सारखी    -- अमेय