दुखः माझे एकट्याचे एकलाच भोगतो मी … रात्रीस चांदण्यांसवे एकटाच जागतो मी … मी दिले तुला माझे आकाश चांदण्यांचे … कैफात निखळले जे रुपेरी तारे मोजतो मी …. माझ्या ओल्या जाणिवांची खुलीच होती कवाडे … आठवून तुझे धुमारे एकटाच लाजतो मी …. मकरंद तुझ्या ओष्टीचा अजुनी ओठांस आहे … ओलावल्या आठवांत एकटाच भिजतो मी … घनभार तुझ्या केसांची ती किरमिजी संध्याकाळ … प्राक्तनात माझ्या फुले वेचतो मी …. जगलो एकच पहाट जी तुझ्या मिठीत उगवली …. ओथंबल्या दवांत एकटाच नाचतो मी …

फिरून सरला काळ,अजुनही घुटमळते मी वळणापाशी युगायुगांची फरफट तरिही,अजून आहे मी वनवासी नवा साज अन् नवे रूप मज,भोग तरीही जुनेच पदरी आसपासचे नवीन चेहरे,जुनीच तरिही नजर विखारी नवे ध्येय मज गाठायाचे,जुनी तरी भिँतीँची घुसमट उंबरठ्याच्या पल्याड अजुनी जुनेच भयकंपाचे सावट जुनीच प्यादी जुनाच पट, परि नवा खेळ हा आयुष्याशी युगायुगांची फरफट,तरिही अजून आहे मी वनवासी अजून उठती शर शंकांचे मर्यादा मी लंघून जाता जनलज्जेच्या खेळामध्ये हरलेली मी अगतिक सीता अन् काळोखी वळवणावरती टपून आहे नवा पारधी नव्या कुरूंनी विटंबिलेली नव्या युगी मी नवी द्रौपदी मी माता मी भगिनी भार्या,तरी जगाला नकोनकोशी युगायुगांची फरफट,

पाहुनी नरहरीला । आनंद होई मनाला माझा माथा हरी लागो दे चरणाला । धृ। भक्त प्रल्हादासाठी नारायण अवतरला हिरण्य कश्पूचा वध त्याने केला संतासाठी हरी खांबी प्रगटला ।१। राक्षसांनी प्रल्हादाला खूप छळले हत्ती खाली दिले कड्यावरुनी फेकिले जेथे तेथे त्याशी नामाने तारिले । २। वैशाख पुनवेशी यात्रा भरते मोठी नरुशिहपुरशि भक्त गण लोटती नरहरीचा जयजयकार करूया सुखाला । ३। पालखी सजवून मिरवणूक न्यारी दंग होऊन भक्त रमती भजनात सारी शेरणी काढून प्रसाद वाटला । ४ । संतोष बोंगाळे मु. पो. पिंपळखुंटे ता . माढा जि . सोलापूर

पुन्हा नव्याने फुलती स्वप्ने पुन्हा नव्या उलगडती वाटा पुन्हा नवी अधरांवर लिहिली नाविन्याची लोभस गाथा अस्तित्वाचा नवा अर्थ अन् जगणे सारे नवेच झाले बुरसटलेले पाश तोडुनी नवे पाखरू नभी उडाले... नव्या नव्याची नवलाई ही व्यापुन घेते सारे जीवन नव्या नभीची नवीन बिजली छेदून जाते जुने कृष्ण घन नव्या सुरांची नवी भुपाळी नवी सुगंधी पहाट गाते अधीर राधा पुन्हा नव्याने श्यामनिळ्याची होऊन जाते!! © अदिती जोशी 11.6.13