गोंडस रुप तुझे, घेतले डोळ्यात भरुन। बोबडे तेझे बोल, ठेवले हृदयी कोरुन॥ दुडू दुडू चाल तुझी, पायी खणकतो वाळा। दॄष्ट लागेल म्हणोन, लावला काजळाचा टिळा॥ चिऊ काऊचा करुन, भरविला दुध-भात। पोट भरताच तुझे, धरीसी तू माझा हात॥ काम करता करता, हाती पाळण्याची दोरी। झोप लागावी म्हणुन, ओवी होती ओठावरी॥ लागलास चालायला, आंगण झाले थोडे। होई काळ्जाचे पाणी, जेंव्हा दॄष्टीस न पडे॥ जमविले सवंगडी, खेळ मांडला दारात। जेवायला किती वेळा, बोलाविले मी घरात॥ तहाण भूक विसरुन, खेळ खेळ्ण्यात रंगला। लागला मित्रांचा संग, आईलाच विसरला॥ आईविन नाही माया, असो रंक अथवा राव। ठेच लागताच येते, मुखी आईचेच नाव॥ सर्व मिळेल विक

सुना एकांत मनांत भ्रांत, कसे जगावे तुझ्यासवे ? तू गुणांची 'माया' मनाची, ओंजळ फुलांची सुगंधित ! प्रेम मनांत मन बंधनात, विरह आघात पिढ्यानपिढ्या ! मन पारवा ओला गारवा, तरी हा आघात वारंवार ! खंबीर होई विरुद्ध लढाई, तन बंबाळ जखमांनी !! श्री. साजीद यासीन पठाण दह्यारी (सान्गली)

पारदर्शक वागण्याची आंधळी स्थित्यंतरे वेगळी आहे धरित्री वेगळाली अंबरे खोल गर्तेतील जाणिव उन्मळावी सारखी संपल्यावरती पुन्हा इच्छा बळावे आणखी सूर्य,तारे,चंद्र सारे टांगलेली झुंबरे वेगळी आहे धरित्री वेगळाली अंबरे सुप्त इच्छा गुप्त होता लुप्त झाली वादळे लाट येते लाट जाते की किनारी आदळे वेदना,दु:खे ,निराशा माजली अवडंबरे वेगळी आहे धरित्री वेगळाली अंबरे ओलसर अंतर्मनातिल पापणी तर कोरडी धडधडत शिरते उरी संवेदना माजोरडी पोट भरल्यावर कशाने वासरागत हंबरे वेगळी आहे धरित्री वेगळाली अंबरे वादळाने वादळागत वादळावे वादळा मी मला जपणार अन जपणार हा गोतावळा जीव गेला ,जावु दे त्याची कुणाला खंत रे वेगळी आहे धरित्र