पिकासोपासून हुसेनपर्यंत कोणाचेही कुठलेही चित्र ऊचलून पहावे प्रत्येक चित्रात एक विविक्षित रेघ असते खरं तर भव्य कॅनव्हासवर ती अगदीच लहानशी असते अहो ते पिकासो अन् हुसेनही जाऊ दे मोरपीस पाहिलयं कधी निरखुन? त्या सुंदर रंगसंगतीतही एक बारीक रेघ असते पिसाच्या बरोब्बर मधोमध बर्‍याचदा या रेघेचा संदर्भ चित्रकारालासुद्धा समजलेलाच असतो असेही नाही पण त्या रेघेशिवाय चित्र मात्र अपूर्ण असते माझ्या असण्यामध्ये तुझे अस्तित्व त्या रेघेसारखे आहे ---- एकाकी तळ्याच्या नितळ पाण्यात दिसण्यार्‍या सूर्याच्या प्रतिबिंबासारखी आहेस तू सूर्यचं पण तरी शितल, पाण्यात आहे ना... सुस्पष्ट, स्वच्छ, निव्वळ तेज अन् याच तेजाने ऊजळ

कबूल नाही नसलेपण तव निगूत जपले आहे वैभव सरले ऋतू कितीक युगाब्धे हिरमुसले ना जीवन लाघव अदृष्यातिल दृष्य आभासे चंचल डोळ्यांमधील बारव स्मितरेषा गालांवर अंकित खोल खळ्या ओठांचे पल्लव भल्या किनारी रुसवा फसवा अबोल्यात वठले गुंजारव आभास; विझल्या खुणा सणाच्या भिजले काळिज हसले शैशव ............................अज्ञात