Welcome to misalpav.com

Absurdle (शतशब्दकथा)

लेखक: अनन्त्_यात्री | प्रसिद्ध:
इंग्लिशचा गंध नाही त्यात आजारी. त्यामुळे सतत चिडचीड करत असते आजी माझ्या शब्दकोड्यात डोकं खुपसून बसण्यावरून. मीही थोडा जास्तच नादावलोय म्हणा हल्ली. दोन मोबाईल वर एकदम कोडं सोडवतो आपण. पण आॅफिसला जाताना आईनं आजीकडे लक्ष ठेव सांगितलंय म्हणजे आज no escape! हे काय? आजी सोफ्यावर धाड्कन बसली वाटतं? COUCH किती असह्य खोकते ही? COUGH पाडलाच ग्लास हिनं थरथरत्या हातानं! ही डायरेक्ट बाटलीतून का पीत नै पाणी? WATER आता पंखा फुल फास्ट करायचा तर मला हाक मारायची नं? ही इतकी घामेजलीय की काय? SWEAT दहा मिनिटं झाली, काहीच आवाज नाही हिचा? आजी, u ok? DEATH? वाटलंच! हा attempt बरोबर असणारच!


मुर्द्राक्षास...

लेखक: nemake_va_mojake | प्रसिद्ध:
मुर्द्राक्षास... मुरवि मनोहर द्राक्षालागी सुधा मधुर अन् गंध केशरी मुर्द्राक्षाची द्राक्षरसाशी अशी चालली मधुरा-मधुरी द्राक्षम् मधुरम् पाकम् मधुरम् पाकामधले केशर मधुरम् द्राक्षरसासह मधुमद मधुरम् द्राक्षाधिपतेरखिलं मधुरम् - कौस्तुभ आजगांवकर *मुर्द्राक्ष - द्राक्षाचा मुरांबा


डॉ. ननवरे एक मॅॅड सायंंटिस्ट्

लेखक: भागो | प्रसिद्ध:
जो माणूस झोपलेला असतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान त्याच्या कुशीत झोपलेले असते. जो माणूस आळस झटकून उभा राहतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान उभे रहाते. जो माणूस चालत असतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान त्याच्या बरोबर चालत रहाते. जो माणूस पळत असतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान त्याच्या पाठोपाठ पळत असते. -------- इति प्रसिद्ध जपानी तत्वज्ञ मी (१५२४-१५९७) डॉक्टर ननवरे एक जगप्रसिद्ध मॅड सायंटिस्ट होते. आता त्यांच्या वेडेपणाला मॅड हाच शब्द यथायोग्य होता. ह्या मॅड शब्दाला मराठीत योग्य पर्यायी शब्द नाही.


ध्रांगध्रा - २०

लेखक: विजुभाऊ | प्रसिद्ध:
काहीतरी चुकतंय.इथेच तर होत ते दार..... इथूनच तर महेश खाली गेला. ....... मला त्या बाजूला कुठलंच दार दिसत नाही..... दार जाऊ दे एखादा कोनाडा चौकट असे काहीच दिसत नाही. अरे हे काय झालं? इथली दगडी चौकट कुठे गेली? अर्धवट उजेडात नीट दिसलं नसेल म्हणून मी पुन्हा एकदा नीट पहातो... भिंत हाताने चाचपून बघतो. हाताने थापट्या मारून बघतो. पण तिथे दार चौकट असं काही असल्याची खूणही नाहिय्ये.
मागील दुवा ध्रांगध्रा - १९ http://misalpav.com/node/49827 अखंड दगडी भिंत आहे त्यावर कोरीव काम केलंय. आपण कदाचित चुकीची बाजू बघतोय. मी त्याच्या बाजूची भिंत पहातो......अरेच्चा इथे ही तेच.


मामा ओ मामा

लेखक: नीलकंठ देशमुख | प्रसिद्ध:

॥मामा ओ मामा ॥
शाळेतअसतानाची गोष्ट. आमच्या शाळेची ट्रिप वेरुळ,अजिंठ्याला गेली होती.औरंगाबादला मुक्काम होता.रवीवार होता.सगळं पाहून झालं होतं.ब-याच शिक्षकाचे नातेवाईक औरंगाबादला होते.त्यांना भेटण्यासाठीच बहुतेक तो दिवस मुद्दाम रीकामा ठेवला होता.माझा जिवलग मित्र पक्याचे मामा औरंगाबादला होते.माझे कुणीच नव्हते.मग मी त्याच्या सोबत,त्या मामांच्या घरी,गेलो.
प्रत्येक मजल्यावर दोन फ्लॅट,असलेल्या तीन मजली इमारतीत मामा राहात होते.इमारतीच्या बाहेर ,कधीकाळी लावलेल्या,व लिहीलेल्या,फलकावरील



ध्रांगध्रा - १९

लेखक: विजुभाऊ | प्रसिद्ध:
त्या अष्टकोनी दगडाच्या चकतीला महेश जिवापाड जपतोय. बॅगेत व्यस्थित गुंडाळून ठेवली आहे.तरीही तो ती पुन्हा पुन्हा तपासतो. खंदकात उतरण्यापूर्वी बॅग नीट बंद केली आहे. खंदकात पाणी आमच्या कमरेपर्यंत आलंय. माझा पाय कशात तरी अडकला. खाली पडणार तेवढ्यात महेश मला सावरतो. मी उभा रहातो.पण या गडबडीत महेशच्या खांद्यावरून सॅक निसटते. पाण्यात पडते. कशामुले काय माहीत . सॅक न तरंगता. थेट पाण्यात तळाला जाते.
मागील दुवा ध्रांगध्रा - १८ http://misalpav.com/node/49824 महेश सॅक शोधायला खाली वाकतो. तो पाण्यात आडवा झालाय.त्याच्या पाठोपाठ मी ही. गढूळ पाण्यात नीट दिसत नाही.


स्वप्नपूर्तीचा तो दिवस

लेखक: पराग१२२६३ | प्रसिद्ध:
दिल्लीला जाण्याची माझी ती चौथी वेळ होती. पण ही दिल्ली भेट सर्वात विशेष ठरणार होती. कारण त्यावेळी माझं अनेक वर्षांपासून अपूर्ण राहिलेलं स्वप्न प्रत्यक्षात येत होतं. त्या स्वप्नपूर्तीला यंदा 10 वर्षे पूर्ण झाली आहेत. दिल्लीला जाण्यासाठी मी आणि माझा मित्र शशिकांत आम्ही पुण्याहून दुरंतो एक्सप्रेसनं निघालो. एकीकडे प्रवासाचा उत्साह होताच आणि दुसरीकडे दिल्लीला ज्या कारणासाठी निघालोय त्यामुळे तर उत्साह संचारलेला होता. दिल्लीला जाण्याचं त्यावेळचं निमित्त होतं प्रजासत्ताक दिनाचा सोहळा प्रत्यक्षात पाहण्याचं. प्रजासत्ताक दिनाच्या संपूर्ण सोहळ्याला माझ्यासाठी वैयक्तिक दृष्टीने अतिशय महत्व आहे.


ध्रांगध्रा - १८

लेखक: विजुभाऊ | प्रसिद्ध:
" माझ्यावर विश्वास ठेव" महेश माझ्याकडे पहात बोलतो. " हो खात्री बाळग.... आपण मित्र आहोत. " महेशला खांद्यावर हात ठेवत मी दिलासा देतो. तो काय बोलणार आहे हे मला माहीत नाही. " तुला खोटं वाटेल पण मी खरं सांगतोय. विश्वास ठेव."
आपण आलो त्या दिवसापासून मी झोपू शकलेलो नाही. त्या दिवशी तुला सोडलं आणि घरी गेलो. हातपाय धुवून झोपायला गेलो. थकलो तर होतोच. जरा डोळा लागला असेल माझा. हा मघाशी फोटोत दिसला ना तो स्वप्नात आला. रागारागाने पहात होता. दरडावून काहीतरी बोलत होता. विचारत होता. मला भाषा समजत नव्हती. पण मी खडबडून जागा झालो. खूप घाबरलो होतो. दरदरून घाम फुटला होता अंगाला.


मुखपट्टी (मास्क)

लेखक: VRINDA MOGHE | प्रसिद्ध:
'मास्क' आता नेहमीच हवा विसरून नाहीच चालणार, बाहेर पडताना ठेवा ध्यानात नाक तोंड झाकून ठेवा जनांत ! तसे तर आपण सवयीने वापरतो अनेकदा मुखवटे, वर वर हसू, ओठाआड राग व्देषाची मनात असते आग !! गोड शब्दाने भुलवतो त्याला ज्याचा मत्सर पेटवतो ज्वाला, वरवर हसत शुभेच्छा देताना, मनात मात्र असूयेची भावना !! 'अरे वा!'असं कौतुक वरवरचं 'लायकी नसताना मिळालय', असं मनातल्या मनात बोलणं. अवघड व्हायचं ना अशावेळी हसणं? मुखपट्टीच्या वापरामुळे आता हे मात्र बरं झालय अंतरातले भाव दिसण्याचं कारणच नाही उरलय !! मनातले खरे भाव आता आरशातल्या स्वतः पुरतेच बाकी कोणाला कसे दिसतील मुखपट्टी मागे दडून राहतील !! -©️सौ.वृंदा म