कविता

जमलंय मला सावरायला उसने अवसान आणायला.. आणि उगीचच हसायला... ...खरच जमलंय.... नात्यांच्या ह्या गोत्यातून स्वताचे भावविश्व आकारायला सगळ्यांमध्ये असूनहि सगळ्यांपासून दूर जायला ---खरच जमलंय... जमलंय डोळ्यांना खरंच पाणी अडवायला ... जमलंय शब्दांना खरंच अर्थ बदलायला .... त्या पाण्याचे, शब्दांचे कौतुक करायला ... ...खरच जमलंय मला..... अर्थातली निरर्थकता ...... निरर्थकतेतला अर्थ सांगायला खरच जमलंय या शब्दांना कविता सजवायला ..... निखळलेले शब्द मांडायला आणि वाह वाह मिळवायला .....खरच जमलंय

अचानक तीने घेतला माझ्या हाताचा किस, त्यानंतर येणार्‍या प्रत्येक दिवशी आणि रात्री आम्ही खाऊ लागलो प्रेमाचे किसमिस, दीवस गेले भूरभूर लागली लग्नाची हूरहूर, खरं म्हणजे माझ्या लग्नाची बाबाच काढणार होते छानशी वरात, पण मीच आणली हट्ट करून हीला घरात, आता मात्र खरंच दिवस गेले आणि आमच्या सौंच्या बुद्धीमत्तेचे दीवे घरभर पेटू लागले, एक दीवस तीने मागितली आमच्या ईस्टेटीची परात, मी मात्र बुडून गेलो दारू सोबत अंधारात, मरून गेलेल्या बाबांचा मागून यायचा आवाज, बाळा यालाच म्हणतात- बीन बुडाची आणि बीन घोडयाची वरात, म्हणूनच आपण रहावे आपल्या रीतीभातींच्या घरात आपल्या रीतीभातींच्या घरात.

सोन्याचा मुकुट हिऱ्यांचा हार सोन्याच्या पादुका रत्नजडित सिंहासन सोन्याचे मखर सर्वांच्या डोळ्यांत ठसले त्या सोनेरी धामधुमीपासून दूर - - - - कोपऱ्यातल्या एका गरीबाच्या मिटलेल्या डोळ्यांतून ओघळणारे ... मोती ... फक्त साईलाच दिसले ; आणि (सोन्यापेक्षा सामान्यांवर माया जडलेले -) साई उदासपणे स्वत:शीच हसले !

ती..... ती आहे हलकी, ती आहे फुलकी, ती नाही परकी अन् ती नाही बोलकी, पण तरीही तीची आपल्यावर असते मात्र मालकी..... अशी ती तुम्हा आम्हा सर्वांची लाडकी हलकी फुलकी डुलकी.............. तुम्ही कुठेही असा तीचा हाच आहे वसा, कारण तीला लागत नाही व्हीसा, ती ठसवते तीचा आपल्यावर ठसा, अशी ती तुम्हा आम्हा सर्वांची लाडकी हलकी फुलकी डुलकी कारण ती नाही तुम्हा आम्हाला परकी........... एक डुलकी एक डुलकी, करते वेळ हलकी फुलकी एक डुलकी! (चालः एक झोका एक झोका चूके काळजाचा ठोका)

चांदण्यात फिरतांना........ १)अक्षरचांदण ती : इतक्या दूर आलास माझ्या अक्षरवेलीला धरुन, बघ माझ्या नभातलं लखलखणारं अक्षरचांदण. तो: या चांदण्यात न्हाहातांना डोळाभरुन पाहायच होत तुला. तू अनेक अक्षरांच टिपूर टिपलं असेल आजवर मी माझा टिपूर साठवतोय मनात-डोळ्यात-सार्‍या देहात. २) गुलाबी छटा ती: बघ या चांदण्या हळुहळु संधिप्रकाशात विरु लागल्या जणु काही त्याने चांदण्यांना गुलाबी मिठीत कोंडुन ठेवलय त्याची छटा सार्‍या आसमंतात विखुरली आहे.. तो: संधिप्रकाश चोरपावलांनी तुझा गोरा रंग चोरुन नेतोय आणि तू चांदण्यात भिजुन अंग निथळत बसलीस क्षितीजाच्या क

(१) कसं असतं ना माती आणि पाणी यांच नातंच निराळ पाण्यातल्या मातीचे प्रमाण जास्त असेल तर पाणी दिसत नाही अन् मातीतल्या पाण्याचं प्रमाण जास्त असेल तर माती दिसत नाही . . माणसाचही असंच असतं काहीसं कधी मातीच्या देहात डोळ्यातले पाणी दाटते तर कधी डोळ्यातल्या पाण्यात मातीचा देह विरघळतो अन् मग . . कधी माती, कधी पाणी कधी पाणी, कधी माती (२) मातीत पाणी नसेल तर बीजे रुजत नसतात मातीत पाण्याशिवाय फक्त निवडुंग फुलतात . अन् पाण्यात माती नसेल तर फक्त मनीप्लांट रुजतो . . . कधीही फुले न येणारा (३) कुठल्याही पाण्यात कुठलीही माती मिसळली तर मृदगंध दरवळत नसतो . जमिनीला तडा देणा-या अनेक रणरणत्या दिवसांमधून तापलेल्या म